Interpretacja indywidualna z dnia 16 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDWL.4011.75.2026.1.JK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 15 czerwca 2026 r. (wpływ 15 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W myśl art. 3 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest Pan rezydentem Polski. W Stanach Zjednoczonych Ameryki posiada Pan dwa mieszkania, które wynajmuje w celach zarobkowych. Obsługę wynajmu tych mieszkań prowadzi amerykańska firma zewnętrzna, która pobiera od najemców opłaty za ich użytkowanie. Firma ta prowadzi również rozliczenia z tytułu bieżących kosztów utrzymania wynajmowanych nieruchomości typu naprawy i remonty. Zarówno przychody z tytułu najmu mieszkań, jak i koszty ich utrzymania rozliczane są na technicznym rachunku bankowym należącym do tejże firmy.

W celu otrzymania środków pochodzących z najmu mieszkań, powinien Pan złożyć zlecenie wypłaty na swój rachunek bankowy. Do tej pory nie składał Pan takiego zlecenia, wszystkie środki znajdują się w dalszym ciągu na technicznym rachunku bankowym należącym do amerykańskiej firmy prowadzącej obsługę najmu.

Na koniec roku podatkowego otrzymuje Pan podatkowe rozliczenie roczne, które sporządzane jest na Pana zlecenie przez amerykańskie biuro rachunkowe. Rozliczenie to wysyłane jest również do amerykańskiego urzędu skarbowego (posiada Pan amerykański identyfikator podatkowy), a należny podatek opłacany jest z technicznego konta amerykańskiej firmy obsługującej wynajem mieszkań. Na podstawie otrzymanego z USA rocznego rozliczenia podatkowego, rozlicza Pan zryczałtowany podatek od przychodów z najmu składając zeznanie podatkowe PIT-28.

W myśl umowy o uniknięciu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a USA i ustawy o zasadach podwójnego opodatkowania, płacąc podatek od przychodów z najmu w Polsce, odlicza Pan podatek opłacony w USA. Ponieważ nie posiada Pan informacji o miesięcznym przychodzie z tytułu najmu mieszkań oraz nie dysponuje tymi środkami, nie wpłaca Pan na rachunek polskiego urzędu skarbowego miesięcznych zaliczek od przychodu z najmu. Podatek opłaca Pan w Polsce w trybie rocznym na podstawie informacji otrzymanej z amerykańskiego biura podatkowego i składanego rozliczenia PIT-28 w Polsce do dnia 30 kwietnia każdego roku po zakończeniu roku podatkowego.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że opisana we wniosku działalność odbywa się w ramach wynajmu prywatnego. Posiadane nieruchomości nie są wykorzystywane w działalności gospodarczej. Ponadto poinformował Pan, iż są one wyłącznie Pana własnością.

Pytanie

Czy roczny tryb opłacania w Polsce zryczałtowanego podatku od przychodów z najmu nieruchomości położonej w USA jest prawidłowy z uwagi na brak bieżących informacji o wysokości przychodu oraz brak możliwości dysponowania tymi środkami?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, iż roczny tryb opłacania w Polsce zryczałtowanego podatku od przychodów z najmu nieruchomości położonej w USA jest prawidłowy z uwagi na brak bieżących informacji o wysokości przychodu oraz brak możliwości dysponowania tymi środkami.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Odnosząc się do przychodów uzyskanych z wynajmu nieruchomości położonej w USA, konieczne jest zastosowanie przepisów umowymiędzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178; dalej umowa polsko-amerykańska).

W myśl art. 7 ust. 1 umowy polsko-amerykańskiej:

Sformułowanie, iż dochód ten „może” być opodatkowany nie zezwala na dowolne wybranie państwa, w którym dochód ten ma zostać opodatkowany. Należy wyjaśnić, że użycie w tym przepisie słowa „mogą być opodatkowane” oznacza, że przychody o których w nim mowa, są opodatkowane w kraju miejsca położenia nieruchomości zawsze, o ile prawo podatkowe tego państwa przewiduje opodatkowanie takiego dochodu. Innymi słowy przepis ten oznacza, iż dochód taki oprócz tego, że podlega opodatkowaniu w państwie, w którym osoba osiągająca ten dochód ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, to podlega również opodatkowaniu w tym państwie, w którym położony jest dany majątek, zgodnie z prawem tego państwa.

Oznacza to, że dochód osoby posiadającej miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce z tytułu najmu nieruchomości położonej w Stanach Zjednoczonych podlega opodatkowaniu zarówno w państwie rezydencji, tj. w Polsce oraz w państwie położenia majątku będącego źródłem dochodu, czyli w Stanach Zjednoczonych.

W świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i umowy polsko-amerykańskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania przychody z najmu nieruchomości położonych w USA przez osobę zamieszkałą w Polsce podlegają opodatkowaniu również w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania przychodów/dochodów z poszczególnych źródeł.

I tak, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, stanowi, że:

Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Zatem przychód powstaje wówczas, gdy zostanie on:

-otrzymany przez podatnika – tj. podatnik musi go rzeczywiście „dostać, odebrać, zainkasować, objąć w posiadanie”, albo

-postawiony do dyspozycji podatnika – tj. zostać mu faktycznie udostępniony lub przekazany do odbioru.

Podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Dlatego też podstawą uzyskiwania przychodów z tytułu tzw. „najmu prywatnego” jest umowa, w której strony określają wysokość czynszu. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednak, aby powstał przychód po stronie wynajmującego, muszą zaistnieć przesłanki określone w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego.

Jednocześnie wszelkie opłaty eksploatacyjne związane z przedmiotem najmu, które są ponoszone przez najemcę, nie są składnikami przychodu wynajmującego z tytułu najmu, o ile z umowy wynika, że to najemca zobowiązany jest do ich ponoszenia. Opłaty te nie są bowiem faktycznym przysporzeniem majątkowym wynajmującego. Nie mieszczą się także w pojęciu „świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Natomiast kwoty prowizji i opłat, które pobiera firma zewnętrzna obsługująca wynajem nieruchomości są dla Pana kosztem, jaki musi Pan ponieść w związku z pośrednictwem firmy w wynajmie mieszkania. Kwota ta stanowi odrębne zdarzenie gospodarcze od faktu najmu mieszkania.

Wskazane przez Pana rozliczenia z tytułu bieżących kosztów utrzymania wynajmowanych nieruchomości typu naprawy i remonty (które prowadzi amerykańska firma zewnętrzna) nie pomniejszą tych przychodów, ponieważ – stosownie do art. 12 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – ryczałt pobiera się bez pomniejszania przychodów o koszty ich uzyskania.

Podkreślam, że podstawą uzyskiwania przychodów z tytułu najmu nierealizowanego w ramach działalności gospodarczej jest umowa, w której strony określają wysokość czynszu. Czynsz stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym zapłata czynszu przez korzystającego z mieszkania generuje przychód w rozumieniu podatkowym w przypadku otrzymania lub postawienia go do dyspozycji wynajmującego.

Z opisu sprawy wynika, że zarówno przychody z tytułu najmu mieszkań, jak i koszty ich utrzymania rozliczane są na technicznym rachunku bankowym należącym do amerykańskiej firmy zewnętrznej. W celu otrzymania środków pochodzących z najmu mieszkań, powinien Pan złożyć zlecenie wypłaty na swój rachunek bankowy. Do tej pory nie składał Pan takiego zlecenia, wszystkie środki znajdują się w dalszym ciągu na technicznym rachunku bankowym należącym do amerykańskiej firmy prowadzącej obsługę najmu. Ponieważ nie posiada Pan informacji o miesięcznym przychodzie z tytułu najmu mieszkań oraz nie dysponuje tymi środkami, nie wpłaca Pan na rachunek polskiego urzędu skarbowego miesięcznych zaliczek od przychodu z najmu.

Z całokształtu opisu stanu faktycznego wynika zatem, że przychody z tytułu najmu mieszkań, znajdują się na technicznym rachunku bankowym należącym do amerykańskiej firmy zewnętrznej. W celu otrzymania środków pochodzących z najmu mieszkań, powinien Pan złożyć zlecenie wypłaty na swój rachunek bankowy.

Z powyższego wynika, że środki uzyskane z najmu nieruchomości zostały postawione do Pana dyspozycji. Względem tego przychodu podjął Pan decyzję (zadysponował Pan tymi środkami), że nie składa Pan wniosku o ich wypłatę na swój rachunek bankowy.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Uzupełniająco wskazuję na przepis art. 21 ust. 1c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Na podstawie art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Zatem podatnik uzyskujący przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, ma obowiązek wpłaty ryczałtu do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu uzyskania przychodu z najmu (z możliwością rozliczania w formie kwartalnej). Rozliczenia rocznego dokonuje się na formularzu PIT-28 składanym w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.

Cała kwota czynszu z najmu prywatnego (bez pomniejszenia go o koszty jego uzyskania) stanowi dla Pana – jako wynajmującego przychód do opodatkowania. Do tak ustalonych przychodów zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł.

Ze stosowania powyższych uregulowań nie zwalnia Pana brak bieżących informacji o wysokości przychodu oraz fakt, że nie składa Pan wniosku o wypłatę przychodu na Pana rachunek bankowy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.