Wyrok NSA z dnia 4 marca 2026 r., sygn. I GSK 452/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Michał Kowalski Sędzia NSA Joanna Salachna Sędzia del. WSA Jacek Boratyn (spr.) Protokolant asystent sędziego Katarzyna Domańska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2022 r. sygn. akt I SA/Sz 227/22 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 25 stycznia 2022 r. nr SKO.WE.441/4004/2021 w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu opłaty adiacenckiej 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Kołbaskowo z 11 sierpnia 2021 r. nr Fn.3134.1.2019.MS.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: WSA w Szczecinie), wyrokiem z 7 września 2022 r., sygn. I SA/Sz 227/22, po rozpoznaniu sprawy ze skargi T. W. (dalej zwanej skarżącą lub wnioskodawczynią) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Szczecinie z dnia 25 stycznia 2022 r., nr SKO.WE.441/4004/2021, w przedmiocie odmowy umorzenia skarżącej zaległości z tytułu opłaty adiacenckiej, oddalił skargę.
Skarżąca wystąpiła do Wójta Gminy Kołbaskowo o umorzenie jej w całości opłaty adiacenckiej, w wysokości 38 640 zł. Powyższy wniosek uzasadniła bardzo trudną, a zarazem pogarszającą się sytuacją materialną jej samej oraz jej rodziny.
Wójt Gminy Kołbaskowo decyzją z 8 lutego 2019 r., odmówił umorzenia skarżącej zaległości z tytułu opłaty adiacenckiej, zaś SKO w Szczecinie, po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawczyni, decyzją z dnia 29 marca 2019 r., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
WSA w Szczecinie, wyrokiem z dnia 6 listopada 2019 r., sygn. I SA/Sz 427/19, uchylił decyzję SKO w Szczecinie stwierdzając, że w sprawie zabrakło wszechstronnej i przekonywającej oceny obu przesłanek wskazanych w art. 64 u.f.p. (ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2077, ze zm.). Sąd nie zgodził się ze stanowiskiem organu, że w sprawie nie została spełniona przesłanka "ważnego interesu zobowiązanego" stwierdzając, że ocena zaistnienia tej przesłanki nie może ograniczać się tylko do sytuacji nadzwyczajnych. Dodał także, że organ nie dokonał w należyty sposób oceny okoliczności faktycznych sprawy, w kontekście zaistnienia przesłanki "interesu publicznego" i nie dokonał właściwej wykładni przesłanek, od których uzależnione jest zastosowanie instytucji przewidzianej w art. 64 ust. 1 pkt 2 u.f.p.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
