Wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2026 r., sygn. II GSK 1578/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) Sędzia del WSA Wojciech Sawczuk Protokolant asystent sędziego Jan Pankiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 8273/22 w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 października 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. oddala skargę; 3. zasądza od T. Sp. z o.o. w W. na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego 370 (trzysta siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 8273/22 uwzględnił wniesioną przez T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 października 2022 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 czerwca 2022 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 1 000 zł, z tytułu naruszenia przepisów o transporcie drogowym polegającego na braku orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, na podstawie art. 92a ust. 8 i lp. 4.2 zał. nr 4 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2025 r., poz. 1490, zwanej dalej u.t.d.). W wyroku tym, z powołaniem się na art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd I instancji stwierdził, że decyzje obu instancji zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Orzekające organy błędnie przyjęły, że w sprawie nie znajdował zastosowania art. 92 ust. 10 u.t.d., zgodnie z którym jeżeli czyn będący naruszeniem, o którym mowa w zał. nr 3 do u.t.d., stanowi jednocześnie naruszenie, o którym mowa w zał. nr 4 do u.t.d., w przypadku podmiotu wykonującego przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem będącego jednocześnie osobą, o której mowa w art. 92a ust. 2 u.t.d., nakłada się wyłącznie karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1 u.t.d. (a więc tę z art. 92a ust. 7 u.r.d., czyli z zał. nr 3 do u.t.d.). Organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy. W trakcie kontroli drogowej w dniu 5 stycznia 2021 r., o godz. 905 w Warszawie na Al. Jerozolimskich 54 poddano kontroli drogowej samochód osobowy marki [...] o numerze rej. [...], którym kierował J.B., wykonujący w imieniu i na rzecz T. Sp. z o.o. z siedzibą w W., przewóz pasażera, który zamówił kurs z ul. [...] na Al. [...] za pomocą aplikacji [...] opłacając gotówką cenę (5,20 zł); pasażer nie otrzymał paragonu. Pojazd nie był oznakowany jako taksówka, nie posiadał taksometru. Posiadał tylko kasę rejestrującą. Kierowca nie okazał w trakcie kontroli licencji na przewóz osób, ani też orzeczeń: lekarskiego i psychologicznego o braku przeciwwskazań do pracy na stanowisku kierowcy. Przebieg kontroli utrwalono w protokole kontroli z dnia 5 stycznia 2021 r., nr [...]. W toku postępowania pełnomocnik strony przedłożył orzeczenie wskazujące na wykonanie przez kierowcę badania psychologicznego. Ten sam protokół posłużył organom do wymierzenia T. kary w odrębnym postępowaniu decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 grudnia 2022 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 28 października 2021 r., nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł, z tytułu naruszenia przepisów o transporcie drogowym polegającego na: wykonywaniu transportu bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji oraz wykonywaniu przewozu okazjonalnego pojazdem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ust. 4a u.t.d. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 maja 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 1493/23 oddalił skargę na tę decyzję. W ocenie Sądu I instancji w zawisłej sprawie, zaszedł przypadek z art. 92a ust. 10 u.t.d., bowiem Spółka T. tym samym czynem z dnia 5 stycznia 2021 r. dopuściła się deliktów określonych w zał. nr 3 (lp. 1.1 i 2.11) oraz w zał. nr 4 (lp. 4.2). Oznacza to, że powinna odpowiadać tylko za czyny wyliczone w lp. 1.1 i 2.11 zał. nr 3 do u.t.d., co już miało miejsce bowiem wydano wobec niej ww. odrębną decyzję w tej sprawie. Jedno zachowanie (jedno działanie, "jedno zdarzenie w przyjętych ramach miejscowo-czasowych"; s. 8 uzasadnienia wyroku
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
