Wyrok NSA z dnia 18 listopada 2022 r., sygn. I FSK 1387/18
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia NSA Sylwester Golec, Sędzia WSA del. Agnieszka Jakimowicz (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Wojnarska, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2022 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 1353/16 w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 16 sierpnia 2016 r. nr 0201-PT4.4213.28.2016 w przedmiocie podatku od towarów i usług z okresy od stycznia do grudnia 2012 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od E. K. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu kwotę 8.100 (słownie: osiem tysięcy sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1353/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę E. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 16 sierpnia 2016 r. o nr 0201-PT4.4213.28.2016 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r.
W opinii Sądu I instancji organy zasadnie - w oparciu o art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a oraz art. 99 ust. 1 i 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) - pozbawiły stronę prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Rozliczenie w tym zakresie oparto o dane zawarte w złożonych przez podatniczkę deklaracjach VAT-7, przy czym – wobec braku stosownych dowodów potwierdzających nabycie towarów i usług – bez uwzględnienia kwot podatku naliczonego z tych deklaracji. Skarżąca bowiem, pomimo wielokrotnych wezwań ze strony organu podatkowego, nie przedłożyła ewidencji zakupów i sprzedaży VAT oraz innych stosownych dokumentów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Sąd I instancji, odnosząc się do argumentów skarżącej, nie miał wątpliwości co do prawidłowości wszczęcia postępowania kontrolnego i nie podzielił zarzutów, w których twierdziła, że postanowienie inicjujące to postępowanie zostało doręczone pod zły adres. Sąd ocenił również, że zaskarżona decyzja została wydana przez właściwy organ odwoławczy, a skarżąca miała zapewniony czynny udział w postępowaniu, jednakże z niego nie korzystała (ograniczając się jedynie do umocowania pełnomocników do przeglądania akt sprawy oraz do sporządzania fotokopii z tych akt). W opinii Sądu I instancji nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia uchybienie polegające na niedoręczeniu pełnomocnikowi skarżącej zawiadomienia w trybie art. 200 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.). Podobnie został oceniony błąd polegający na doręczeniu pełnomocnikowi decyzji odwoławczej na niewłaściwy adres wobec faktu, że pełnomocnik decyzję tę jednak odebrał.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
