Interpretacja indywidualna z dnia 12 lutego 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.932.2024.1.KP

Istota problemu

Główny problem prawny dotyczył oceny, czy wyjazdy podatnika do Niemiec w celu świadczenia usług opieki całodobowej nad osobami starszymi mogą być traktowane jako podróże służbowe, a co za tym idzie, czy koszty diet mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w Polsce, z uwagi na brak zakładu podatkowego w Niemczech. Podatnik, będący polskim rezydentem podatkowym, planuje prowadzenie działalności opiekuńczej w Niemczech, ale nie zakłada zakładu podatkowego na terytorium tego kraju.

Rozstrzygnięcie

Organ podatkowy stwierdził, że wspólne biuro w Niemczech używane przez podatnika nie stanowi zakładu w rozumieniu Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Niemcami. Wskazano, że wyjazdy podatnika do Niemiec w celu świadczenia usług opieki nad osobami starszymi stanowią podróże służbowe, jako że podatnik nie prowadzi stałej działalności w Niemczech. Tym samym może on zaliczać wartość diet do kosztów uzyskania przychodów w Polsce, o ile wartość tych diet nie przekracza limitów określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej dla podróży służbowych do Niemiec. Dochody podatnika są opodatkowane w Polsce jako że jest polskim rezydentem podatkowym.