Interpretacja indywidualna z dnia 28 stycznia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.686.2024.5.IM

Istota problemu

Główny problem prawny dotyczy kwalifikacji podatkowej inwestycji w postaci rozbudowy budynku, dokonywanej przez spółkę jawną X na gruncie dzierżawionym od osób fizycznych, w kontekście podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie amortyzacji i rozliczeń nakładów inwestycyjnych. Rozstrzyganie obejmuje również kwestię czy bieżące potrącenia czynszu dzierżawnego można traktować jako nieopodatkowane przychody, oraz jak kwalifikować nakłady jako inwestycje w obcym środku trwałym.

Rozstrzygnięcie

Organ podatkowy uznał, że planowaną rozbudowę budynku należy zakwalifikować jako inwestycję w obcym środku trwałym, co uprawnia do dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Stwierdzono, że zgodnie z art. 22j ust. 4 pkt 1 ustawy o PIT, dla takich inwestycji można stosować indywidualne stawki amortyzacyjne, przy czym okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat. Ponadto, organ uznał, że bieżące potrącenia czynszu dzierżawnego z przyszłą rekompensatą traktowane jako zaliczki na poczet rozliczenia nakładów inwestycyjnych nie stanowią przychodu w rozumieniu ustawy o PIT, o ile nie zostaną zaliczone w koszty uzyskania przychodów. Kluczowym było, że odpisy amortyzacyjne od wartości inwestycji, które zostały rozliczone metodą kompensaty, nie mogą być uwzględniane w kosztach podatkowych.