Jednolitość zachowań przy ocenie naruszeń w transporcie drogowym - Wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. II GSK 1253/21
Przepis art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym znajduje zastosowanie tylko w sytuacjach, gdy jedno zachowanie deliktowe wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszeń określonych w załącznikach nr 3 i nr 4 do tej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz (spr.) Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski Protokolant asystent sędziego Małgorzata Krawiec po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 listopada 2020 r. sygn. akt II SA/Bd 698/20 w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 26 maja 2020 r. nr BP.501.1174.2019.0161.BD2.4225 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. oddala skargę; 3. zasądza od S. G. na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego 1000 ( tysiąc) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 12 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Bd 698/20, po rozpoznaniu sprawy ze skargi S.G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 26 maja 2020 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym: uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 18 czerwca 2019 r. (pkt 1) oraz orzekł o kosztach postępowania sądowego (pkt 2).
Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.
I
W dniu 9 stycznia 2019 r. w B. został zatrzymany do kontroli pojazd marki F. o nr rej. [...]. W toku kontroli ustalono, że kontrolowanym pojazdem kierował S.G. (dalej: skarżący, strona). W chwili kontroli skarżący dokonywał przewozu jednego pasażera. Przewóz był dokonywany przy pomocy aplikacji elektronicznej działającej ówcześnie pod nazwą T., obecnie B. Skarżący nie okazał do kontroli zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji na przewóz osób wydanych na jego rzecz ani licencji wydanej na rzecz podmiotu trzeciego. Ponadto nie przedstawił orzeczenia lekarskiego o braku przeciwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy i orzeczenia psychologicznego o braku przeciwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. Podczas kontroli ustalono również, że kontrolowany pojazd nie był wyposażony ani oznakowany jako taksówka. Kontrola została udokumentowana protokołem.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
