Wyrok NSA z dnia 14 sierpnia 2024 r., sygn. II FSK 1377/21
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Sędzia NSA Tomasz Kolanowski (spr.), Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Protokolant asystent sędziego Dominika Kurek, po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 2246/20 w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 11 września 2020 r. nr 1401-IOD-3.4102.42.2020.DS w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) uchyla decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 11 września 2020 r. nr 1401-IOD-3.4102.42.2020.DS, 3) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz J.G. kwotę 7000 (słownie: siedem tysięcy) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi kasacyjnej jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 2246/20 oddalający skargę J.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 11 września 2020 r. określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r.
Powyższy wyrok jest dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl (CBOSA).
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym sprawę w ślad za Sądem pierwszej instancji stwierdził, że istota sporu w analizowanej sprawie sprowadza się do dwóch zagadnień: po pierwsze, zasadności zakwestionowania przez organy możliwości zaliczenia do przychodów z działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, ze zm.; dalej: "u.p.d.o.f.") kwot uzyskanych przez Skarżącego prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą PHU G. od G. sp. z o.o. na podstawie 12 faktur VAT wystawionych tytułem świadczenia usług marketingowych. Organy uznały, że uzyskane od spółki kwoty stanowią przychód z innego niż działalność gospodarcza źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. W ocenie organów i Sądu pierwszej instancji Skarżący nie przedstawił dowodów na to, że sporne usługi marketingowe zostały wykonane przez J.G. w ramach PHU G. Po drugie, organy odmówiły podatnikowi prawa do uwzględnienia w rozliczeniu podatkowym odpisów amortyzacyjnych z tytułu amortyzacji budynku usługowego, którego wartość ustalona została na podstawie operatu szacunkowego, bowiem nie stanowią one kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 22g ust. 9 u.p.d.o.f. Uwzględniono natomiast poniesione wydatki na budowę jako koszty wytworzenia na podstawie art. 22g ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. W konsekwencji organy stwierdziły zawyżenie przez Skarżącego kosztów, a ocenę tę podzielił Sąd pierwszej instancji.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
