Wyrok NSA z dnia 25 października 2024 r., sygn. II FSK 145/22
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Sędzia del. WSA Andrzej Melezini (sprawozdawca), Protokolant Anna Dziewiż-Przychodzeń, po rozpoznaniu w dniu 25 października 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 673/21 w sprawie ze skargi P. W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 kwietnia 2021 r., nr 0115-KDIT3.4011.771.2020.2.AD w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od P. W. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 28 czerwca 2021 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 673/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę P. W. (dalej jako: "Skarżący", "Wnioskodawca") na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: "DKIS", "Organ") z 2 kwietnia 2021 r., nr 0115-KDIT3.4011.771.2020.2.AD w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Tekst wskazanego wyroku wraz z uzasadnieniem (a także innych orzeczeń sądów administracyjnych przywołanych poniżej) dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
Zaskarżony wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, złożonym 21 grudnia 2020 r. i uzupełnionym pismem z 9 lutego 2021 r., wyjaśniono, że Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z posiadanym statusem wspólnika spółki jawnej, która prowadziła zakład pracy chronionej i jako pracodawca (płatnik), w oparciu o art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm., dalej jako: "u.p.d.o.f."), odprowadzała zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości: 40% na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej w skrócie: "PFRON"), 60% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych (dalej w skrócie: "ZFRON"). Następnie wskazano, że ostateczną decyzją z 1 lutego 2018 r. wojewoda stwierdził utratę z dniem 20 lipca 2012 r., z mocą wsteczną, statusu zakładu pracy chronionej przyznanego spółce oraz dodano, że w okresie od 20 lipca 2012 r. do 31 grudnia 2017 r. spółka, skoro posiadała wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych powyżej 50% to w konsekwencji miała prawo korzystać z regulacji wynikającej z art. 38 ust. 2a u.p.d.o.f. Ponadto stwierdzono, że w związku ze wstecznym uchyleniem statusu zakładu pracy chronionej powstała nadpłata we wpłatach na PFRON i ZFRON oraz zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych wobec urzędu skarbowego. Z tego powodu spółka wystąpiła do PFRON o zwrot nadpłaty i prezes zarządu PFRON ustalił prawo do zwrotu nadpłaty za okresy 2012/12 – 2018/10 oraz odmówił zwrotu nadpłaty za okresy 2012/07 – 2012/11 z powodu przedawnienia. Podkreślono także, że od ww. decyzji spółka wniosła odwołanie, a następnie skargę do sądu, która została uwzględniona wobec czego spółka oczekuje na stwierdzenie prawomocności wyroku. Jednocześnie podniesiono, że spółka zaliczała do kosztów uzyskania przychodu wynagrodzenia w kwocie brutto, natomiast PFRON dokonał zwrotu nadpłaty pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w kwietniu 2019 r. za okresy 2012/12 – 2018/10. Poza tym wyjaśniono, że spółka dokonała przekazania należnych środków, uzyskanych ze zwróconej nadpłaty, do urzędu skarbowego w grudniu 2019 r. (za okresy 2012/12 – 2017/12), a zarazem w zakresie środków należnych za okresy od 2018/01, uzupełniając środki już w 2020 r. stosownie do reguł obowiązujących wszystkich płatników, zgodnie ze wskazaniami urzędu skarbowego. Ostatecznie przyznano, że zwrot do urzędu skarbowego należnych środków dokonano dopiero pod koniec 2019 r. w związku z koniecznością dokładnego przeanalizowania skutków prawnych uchylenia statusu zakładu pracy chronionej z mocą wsteczną i nieprzedawnienia wpłat oraz z powodu oczekiwania na rozstrzygnięcie dwóch spraw toczących się przed sądami administracyjnymi a wiążących się bezpośrednio z kwestią powstania nadpłaty, w tym sprawy ze skargi na decyzję Państwowej Inspekcji Pracy, stwierdzającej brak spełniania wymogów bhp w niektórych z użytkowanych pomieszczeń zakładu, która zarazem stanowiła podstawę do uchylenia statusu zakładu pracy chronionej oraz skargi na decyzję utrzymującą w mocy decyzję uchylającą status zakładu pracy chronionej, w której wniesiono skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
