Urlopy wypoczynkowe i bezpłatne – udzielanie i rozliczanie w praktyce
Pracownikowi w zależności od stażu pracy przysługuje w ciągu roku kalendarzowego 20 lub 26 dni urlopu wypoczynkowego. Po zmianie przepisów od 1 stycznia 2026 r. na wymiar tego urlopu wpływają m.in. okresy prowadzenia działalności gospodarczej oraz pracy na umowę zlecenia. Ponadto pracownik ma możliwość skorzystania z urlopu bezpłatnego, którego udzielenie niekiedy zależy wyłącznie od uznania pracodawcy, a w niektórych przypadkach jest wymagane przez przepisy prawa pracy.
Urlop to przywilej przysługujący tylko pracownikom. Żadne powszechnie obowiązujące przepisy nie gwarantują prawa do niego osobom pracującym w ramach pozapracowniczych form zatrudnienia (np. zleceniobiorcom). Pracownik nie może zrzec się przysługującego mu prawa do urlopu ani przekazać go innej osobie.
I. Nabywanie prawa do urlopu wypoczynkowego
1. Pracownicy podejmujący pracę po raz pierwszy
Pracownik podejmujący pracę po raz pierwszy uzyskuje prawo do urlopu z upływem każdego miesiąca pracy w roku kalendarzowym, w którym podjął pracę, w wymiarze 1/12 urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku (art. 153 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, dalej: k.p.) .
Należy przyjąć, że miesiąc pracy mija:
- z upływem ostatniego dnia miesiąca, jeżeli pracownik pozostaje w zatrudnieniu od pierwszego dnia danego miesiąca;
Przyjmijmy, że pracownik podejmie pierwszą pracę od 1 lipca 2026 r. Okres jednego miesiąca pracy, po upływie którego pracownik nabędzie prawo do 1,66 dnia urlopu wypoczynkowego (tj. 20 x 1/12 = 1,66), minie mu w tym przypadku 31 lipca 2026 r.
Jeśli pracownik podejmuje pracę w pierwszym dniu roboczym danego miesiąca i pozostaje w zatrudnieniu przez wszystkie dni robocze tego miesiąca, prawo do urlopu nabędzie z upływem ostatniego dnia miesiąca.
Pracownik podjął pierwszą w życiu pracę 2 marca 2026 r., czyli w pierwszym dniu roboczym tego miesiąca. Okres jednego miesiąca upłynie w tym przypadku 31 marca 2026 r.
