Orzeczenia
Brak konkretyzacji przyczyny uzasadniającej rozwiązanie umowy o pracę (art. 30 § 4 KP) nie stanowi podstawy roszczenia o przywrócenie do pracy albo o odszkodowanie (art. 56 § 1 KP), jeżeli pracodawca w inny sposób zapoznał pracownika z tą przyczyną. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o odszkodowanie, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia Z powyższych przyczyn kasacja powoda jako nie mająca usprawiedliwionej podstawy podlegała oddaleniu (art. 39312 KPC. ) Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Jadwiga Skibińska-Adamowicz Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2000 r. sprawy z
Wręczenie pracownikowi wypowiedzenia umowy o pracę i nagłe pogorszenie się z tego powodu stanu jego zdrowia nie jest wypadkiem przy pracy w pojęciu art. 6 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.). a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 KP. powodu zmniejszenia zatrudnienia w związku ze zmianami organizacyjnymi, a zatem z przyczyn dotyczących pracodawcy w rozumieniu ustawy Niezdolność do pracy z powodu choroby jest przyczyną usprawiedliwiającą nieobecność pracownika w pracy, sama jednak niezdolność do pracy
Nieskuteczne są zgłoszone w kasacji zarzuty naruszenia prawa materialnego (art. 3931 pkt 1 KPC), które nie mają związku z oceną dopuszczalności drogi sądowej, gdy pozew został odrzucony na podstawie 199 § 1 pkt 1 KPC. W uzasadnieniu kasacji wskazano, że w rozpoznawanej sprawie powódka dochodziła ustalenia, że po ukończonym urlopie wychowawczym, od września : art. 3 KP, art. 11 KP, § 17 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 1981 r. w sprawie urlopów wychowawczych, „art. 10 pkt 2 ppkt Sądu Rejonowego w Dębicy, zakończonej wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 1997 r., I PKN 54/96, oddalającym kasację powódki.
Gdy zaś chodzi o uzyskany przez powódkę urlop dla poratowania zdrowia w okresie od 13 maja 1999 r. do 12 maja 2000 r., to - zdaniem Sądu pracownikowi w skorzystaniu z urlopu dla poratowania zdrowia i uniemożliwia uzyskanie wcześniejszej emerytury. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przede wszystkim należy zauważyć, że kasacja powódki spełnia warunki formalne przewidziane w art.
Pod pojęciem ekwiwalentu za niewykorzystane dni wolne od pracy, o którym mowa w § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, oraz rozliczania składek, świadczeń z ubezpieczenia społecznego (jednolity tekst: Dz. U. z 1993 r. Z tego powodu Sąd skłaniał się do poglądu, że zwolniona od składki, jako ekwiwalent, jest pełna płaca pracownika wykonującego pracę w , że tak w przypadku ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, jak dodatku do wynagrodzenia za pracę w dniu wolnym, chodzi o rezygnację - jest uwaga, że omawiany przepis nie stanowi o wynagrodzeniu za pracę w dniach wolnych, ale dotyczy ekwiwalentów za niewykorzystany urlop
Ocena roszczenia pracownika o przywrócenie do pracy z punktu widzenia kryterium „możliwości” i „celowości” jego dalszego zatrudniania powinna uwzględniać takie okoliczności, jak: rodzaj przyczyny rozwiązania stosunku pracy („ciężkie” czy „zwykłe” naruszenie obowiązków pracowniczych, przyczyny nie związane z osobą pracownika itp.), podstawa orzeczenia o przywróceniu do pracy (bezzasadność zarzutów, czy też naruszenie przez pracodawcę wymagań formalnych obowiązujących przy rozwiązywaniu umów o pracę), skutki mogące wyniknąć dla jednej lub drugiej strony z przywrócenia pracownika do pracy lub z zasądzenia na jego rzecz odszkodowania (konieczność ponownego rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy, zwolnienia dobrze pracujących pracowników, możliwość odrodzenia się sytuacji konfliktowej w zakładzie Rozwiązanie z powodem umowy o pracę nastąpiło z powodu wyrzucenia prezesa zarządu Fundacji, członka zarządu i sekretarza rady nadzorczej Nie doszło bowiem do użycia wobec nich siły fizycznej w celu zmuszenia do opuszczenia sali. w związku z rozwiązaniem z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 KP.
rażąco naruszająca usprawiedliwiony interes osób uprawnionych (art. 223 § 2 KPC w związku z art. 203 § 4 KPC w brzmieniu obowiązującym przed zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, Dz.U. Ocena, czy zawarte w treści ugody sądowej oświadczenie pracownika dotyczące „zrzeczenia się wszelkich roszczeń finansowych” w stosunku do pracodawcy, narusza bezwzględnie obowiązujący przepis art. 84 KP, a w związku z tym, czy cała ugoda sądowa (lub tylko jej część - zgodnie z art. 58 § 3 KC) jest dotknięta nieważnością, musi być poprzedzona ustaleniem rzeczywistej treści ugody. Ustalenia faktyczne i ocena prawna, co do tego, że strona ugody sądowej nie może uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia woli jako złożonego pod wpływem błędu, albowiem nie są spełnione przesłanki przewidziane w art. 918 KC oraz art. 88 KC, nie wykluczają ustalenia i oceny, że ugoda sądowa jest bezwzględnie nieważna jako czynność niezgodna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo i art. 223 § 2 KPC w związku z art. 203 § 4 KPC - Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach wyrokiem z 12 maja 1999 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zawarty w kasacji zarzut naruszenia art. 203 § 4 KPC (w związku z art. 223 § 2 KPC, zgodnie z którym KP - a w związku z tym, czy cała ugoda (lub tylko jej część - zgodnie z treścią art. 58 § 3 KC) jest dotknięta nieważnością, musi być
Doręczenie pisma sądowego dorosłemu domownikowi adresata, bez wpisania na potwierdzeniu odbioru tego pisma imienia i nazwiska osoby odbierającej przesyłkę, jest naruszeniem przepisów o doręczeniach, które nie ma wpływu na wynik sprawy, jeżeli listonosz faktycznie doręczył pismo sądowe domownikowi. powodu wieku, choroby lub utraty sił uposażenie podlega waloryzacji w roku 1998 w okresach od 1 marca i od 1 września. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 6 marca 2000 r. Zdaniem powoda, doręczenie wyroku z uzasadnieniem w dniu 23 marca 2000 r. nie było skuteczne, gdyż na piśmie z dnia 17 marca 2000 r. [
Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracownika z winy pracodawcy (art. 55 § 11 KP) nie może być uznane za ustanie stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę (art. 921 § 1 KP), wobec czego pracownikowi nie przysługuje odprawa pieniężna, choćby przed rozwiązaniem stosunku pracy posiadał ustalone prawo do emerytury. Także w sytuacji, gdy pracodawca rozwiązuje z pracownikiem umowę o pracę bez wypowiedzenia z jego winy z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych Powódka bowiem rozwiązała stosunek pracy bez wypowiedzenia w trybie art. 55 § 11 KP z powodu - jej zdaniem - ciężkiego naruszenia przez przejściem na emeryturę, lecz z powodu zarzutu dopuszczenia się przez pracodawcę ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika
Wobec sformułowania art. 17 zdanie drugie u.k.s.c, brak jest racjonalnego powodu, by odczytywać go w sposób praktycznie wyłączający jego Przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i rozporządzenia z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2000 r.
1. "Uzasadniona obawa przed prześladowaniem" w rozumieniu art. 1 ust. A pkt 2 Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca 1951 r. /Dz.U. 1991 nr 119 poz. 515/, chociaż jest odczuciem subiektywnym, wymaga oceny według okoliczności zobiektywizowanych. 2. Szczególnie rażące jest zaliczanie na niekorzyść cudzoziemca ubiegającego się o status uchodźcy braku paszportu i nielegalność i związanych z nim prześladowań, musiał uciekać z kraju/, w Kosowie stacjonują siły KFOR, których zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa Wedle tego aktu uchodźcą jest osoba, która /1/ żywi obawę, która musi być /2/ uzasadniona, iż /3/ może doznać prześladowań /4/ z powodu Był to moment, gdy toczyły się jeszcze walki zbrojne, i gdy media donosiły o prześladowaniach w Kosowie osób z powodu przynależności etnicznej
Naruszenie art. 30 § 4 KP może polegać na niewskazaniu w ogóle przyczyny rozwiązania umowy o pracę lub na pozornym, niewystarczająco jasnym i konkretnym jej wskazaniu. Kwestia dostatecznie konkretnego i zrozumiałego dla pracownika wskazania przyczyny jest podlegającą ustaleniu okolicznością faktyczną. W dniu powrotu do pracy z urlopu wypoczynkowego (21 lipca 1998 r.) powód otrzymał pisemne oświadczenie pracodawcy o wypowiedzeniu umowy Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Ponieważ Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach kasacji (art. 39311 KPC), które wyznaczają przytoczone Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2000 r. sprawy z powództwa Wojciecha B. przeciwko Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej
wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby. Zasadą jest korzystanie z ochrony przed wypowiedzeniem tylko przez pracownika nieobecnego w pracy z powodu choroby. Za obecność w pracy nie uważa się jedynie stawienia się do pracy z innym zamiarem i z innego powodu niż świadczenie pracy, na przykład
Powstrzymywanie się pracownika od wykonywania pracy w warunkach nie odpowiadających przepisom BHP nie stanowi naruszenia obowiązku świadczenia pracy, tylko wtedy gdy pracownik zawiadomił o tym niezwłocznie przełożonego (art. 210 § 1 KP). Spółka z o.o. Jest z nimi związany także Sąd Najwyższy. Zgodnie z art. 52 § 1 pkt 1 KP pracodawca może rozwiązać bez wypowiedzenia umowę o pracę z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia
1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Uzasadnienie Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni wyrokiem z dnia 17 grudnia 1998 r. [...] Z mocy art. 444 § 1 KC. Sąd uwzględnił też żądanie kwoty 2.400 zł z tytułu zwrotu kosztów leczenia i rehabilitacji powypadkowej.
wybór Aleksandra Kwaśniewskiego na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dokonany dnia 8 października 2000 r., jest ważny. O incydentalnym charakterze tych dwóch naruszeń prawa świadczy okoliczność, iż z tego powodu nie wpłynął do Sądu Najwyższego żaden protest Wynikłe stąd przeszkody w głosowaniu zostały niezwłocznie usunięte przez siły porządkowe. Zgodnie z ustawą z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r.
Gospodarstwem rolnym jest jednostka gospodarcza zorganizowana na nieruchomości rolnej o takim obszarze, że możliwe jest prowadzenie działalności wytwórczej przeznaczonej na zbyt. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na rozprawie sprawy z powództwa Wacława R. przeciwko Marii M. o ustalenie, na skutek kasacji powoda od wyroku z powództwa Wacława R. o ustalenie prawa służebności mieszkania po zniesieniu współwłasności (art. 218 § 1 kc), na skutek apelacji powoda Przeciwieństwem takiej aktywności będzie osiąganie produktów przypadkowo, bez nakładu sił i środków właściciela.
Samo nieprzyjęcie przez pracownika nowych warunków pracy lub płacy w sytuacji określonej w art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną /Dz.U. nr 133 poz. 872 ze zm./ nie jest wystarczającą przesłanką do odmowy przyznania temu pracownikowi zasiłku przedemerytalnego na podstawie art. 37j ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 nowym miejscem pracy i dojazdem do niego, nie stanowiły zasadniczego powodu odmowy przyjęcia tych warunków. W tym stanie rzeczy Anna D., jako były urzędnik mianowany, pobierający - jak wspomniano - wynagrodzenie obliczone jak ekwiwalent za urlop gospodarczej, świadczenie pieniężne ze środków budżetu państwa przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, obliczone jako ekwiwalent pieniężny za urlop
Przywrócenie do pracy w urzędzie gminy pracownika będącego radnym nie jest sprzeczne z określonym w art. 24b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jednolity tekst: Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze zm.) zakazem wykonywania pracy w urzędzie gminy przez jej radnego. Stosownie bowiem do przepisów art. 24b ust. 2 i 3 ustawy o samorządzie gminnym radny - na swój wniosek - otrzymuje urlop bezpłatny, a Z powyższych przyczyn wyrokiem z dnia 6 września 1999 r. Wychodząc z powyższych założeń, Sąd Pracy wyrokiem z dnia 14 maja 1999 r. zasądził od Gminy w S. na rzecz powoda kwotę 900 zł z ustawowymi
W sprawach z zakresu prawa pracy (art. 476 § 1 pkt 1 KPC) osoba żądająca zwrotu świadczenia jako nienależnego nie może powołać się na nadużycie prawa podmiotowego (art. 8 KP; art. 5 KC) w sytuacji, gdy zgodnie z art. 411 pkt 2 KC w związku z art. 300 KP, spełnienie takiego świadczenia czyni zadość zasadom współżycia społecznego. umowy o pracę z 1 października 1992 r., pomimo spadku siły nabywczej pieniądza i wzrostu kosztów utrzymania w tym czasie. przytoczone okoliczności usprawiedliwiały w ocenie Sądu Apelacyjnego pobranie przez pozwanego wynagrodzenia zasadniczego w kwocie wyższej innych świadczeń, ale miał podstawy do tego, aby spodziewać się podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego, chociażby wyrównującego spadek siły
Przeprowadzona sekcja zwłok wykazała zgon z powodu ostrego zawału serca. Zdaniem apelującego praca jaką mąż powódki wykonywał nie wymagała ani siły fizycznej, ani nie wiązała się z obciążeniem psychicznym, a Z powodu nadmiernego obciążenia pracą zamierzał ją zmienić. W dniu zdarzenia, w trakcie wykonywania pracy nagle zasłabł.