Orzeczenia
Do odwołania wojewody przez Prezesa Rady Ministrów (art. 5 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej Dz.U. nr 21, poz. 123 ze zm.) ma zastosowanie art. 70 § 2 k.p., z tym że przewidziane w tym przepisie wynagrodzenie może przysługiwać odwołanemu wojewodzie w części przekraczającej wynagrodzenie określone w art. 5 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu np. za trzymiesięczny okres wypowiedzenia wykraczający poza trzymiesięczny okres objęty tym ostatnim przepisem z powodu tego, że okres Zgodnie zaś z tym przepisem odwołanie, z wyjątkiem określonego w § 3 artykułu 70, jest równoznaczne z wypowiedzeniem umowy o pracę, a nim umowy o pracę nastąpi z dniem 31.I.1993 r.
powodu siły wyższej nie mogli wystąpić na drogę postępowania sądowego w celu odzyskania swojej własności. Nie podzielił stanowiska uczestników postępowania, że w sprawie doszło do wystąpienia siły wyższej wyłączającej bieg zasiedzenia, którą Twierdzenie, że przyczyną o charakterze zawieszenia wymiaru sprawiedliwości lub siły wyższej, wyłączającą bieg zasiedzenia nieruchomości
Sąd ten z mocy art. 168 i art. 169 w związku z art. 39821 k.p.c. jest też władny rozpoznać wniosek skarżącego o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c. odwołanie wniesione po upływie ustawowego terminu podlega odrzuceniu, jednak uwzględniając opisaną wyżej specyfikę postępowania odwoławczego od uchwał Krajowej Rady Sądownictwa (tj. brak kompetencji Rady odpowiadających uprawnieniom sądu drugiej instancji w postępowaniu kasacyjnym), odrzucenia odwołania dokonuje Sąd Najwyższy. powodu sprzeczności uchwały z prawem, o ile przepisy odrębne nie stanowiły inaczej. wnioskodawca nie jest trwale niezdolny do pełnienia obowiązków sędziego z powodu choroby lub utraty sił. Na tej podstawie Krajowa Rada Sądownictwa postanowiła przenieść wnioskodawcę w stan spoczynku z powodu choroby.
Dla dochodzenia roszczenia o wynagrodzenie za wykonanie czynności Komisarza Spółki Wodnej droga sądowa jest niedopuszczalna". 1952 r.) oraz 1800 zł (3-miesięczną płacę) z powodu bezterminowego zwolnienia go z pracy. Komisarzem Związku Wałowego z uprawnieniami wynikającymi z ustawy wodnej. Pismem z dnia 3 października 1952 r. Prezes Z. Resich. Sędziowie: M. Lisiewski (sprawozdawca), B. Dobrzański, W. Bryl, J. Szczerski, F. Wesely, Z. Masłowski.
Co do zasady brak roszczenia o przywrócenie do pracy nie pozbawia pracownika prawa do odprawy określonej w pakiecie socjalnym, w sytuacji, gdy do rozwiązania stosunku pracy doszło z naruszeniem gwarancji zatrudnienia. Ale nie oznacza to, że pracownik ma otrzymać wielotysięczną odprawę. Z przepisów prawa pracy nie da się wywodzić prawa do rekompensaty za utratę zatrudnienia wynoszącej równowartość ponad 200 miesięcy zatrudnienia. Nawet przyjmując prawo pracownika do odprawy - wypłata w żądanej kwocie czy nawet obniżonej, ale wynoszącej dużą wielokrotność wynagrodzenia pracownika, nie jest prawidłowa. W dniu 15 maja 2007 r. pozwana rozwiązała z powodem umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika z powodu zawinionego i ciężkiego Pozwana naruszyła gwarancje zatrudnienia powoda przez rozwiązanie z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia Zatem tak jak każde roszczenie, podlega ocenie z art. 8 k.p. i może być oddalone lub zasądzone w ograniczonej wysokości z powodu nadużycia
Szkoda powstała w bezpośrednim następstwie działania siły wyższej w postaci powodzi. W latach 2001, 2002, 2012 oraz 2013 każdorazowo między zdarzeniem mającym cechy siły wyższej - powodzią, a powstaniem szkody w postaci Zjawisko powodzi postrzegane jest generalnie jako siła wyższa.
art. 424 k.p.k., ustawodawca zdecydował o niemożności uchylenia – tylko z tego powodu – orzeczenia (art. 455a k.p.k.; por. np. wyrok SN W dalszych swoich wywodach sąd ad quem podkreślił, że do przyjęcia, iż została zastosowana przemoc nie wystarczy wykazanie użycie siły Zauważając, że intensywność przemocy nie ma znaczenia, tak jak i ciągłość jej stosowania, podniósł, iż w sprawie tej oskarżony użył siły
Pracodawcą pracowników zatrudnionych w Biurze byłego Prezydenta RP jest to Biuro, a ich stosunki pracy wygasają z dniem śmierci byłego Prezydenta RP (art. 3 w związku z art. 632 § 1 i 2 k.p.) iż powódka na bieżąco wykorzystywała urlop wypoczynkowy i do wykorzystania pozostał jej wyłącznie urlop wypoczynkowy za 2014 r. w wymiarze W okresie zatrudnienia powódka nie wykorzystała urlopu wypoczynkowego za 2014 r. Powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi: 1) naruszenie art. 369 k.c. i art. 922 § 1 k.c. oraz wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 sierpnia
V § 1 przep. wprow. k.p.), którego mocy obowiązującej nie uchylił ani kodeks pracy, ani wydane na jego podstawie rozporządzenie Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 18 grudnia 1974 r. w sprawie obliczania wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy, odszkodowań, dodatków wyrównawczych oraz niektórych innych należności ze stosunku pracy (Dz. U. Nr 51, poz. 334, z późn. zm.). W związku z tym § 4 powołanego rozporządzenia, określający sposób obliczania wynagrodzenia pracownika za czas jego zwolnienia od pracy, nie dotyczy członków rad zakładowych zwolnionych od czynności zawodowych. wynagrodzenie powoda jako przewodniczącego rady zakładowej powinno być określone według zasad stosowanych przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop U. z 1947 r. Przewodniczący: Sędzia SN Z. Zaziemski. Sędziowie SN: S. Perestaj, Z. Świeboda (sprawozdawca).
Art. 8 ust. 2a i 2b ustawy z dnia 23 lutego 1991r. o uznaniu za nie-ważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. służba w Polskich Siłach Zbrojnych - tzw. Powodem wysiedlenia była służba w armii generała Andersa. Nie wszystkie z poglądów zaprezentowanych w uzasadnieniach przytaczanych wyżej orzeczeń są w pełni akceptowane przez Sąd Najwyższy w składzie
urlopu dziekańskiego z powodu przygotowań do Mistrzostw Europy. Problematykę uzyskania i utraty statusu studenta wyższej uczelni regulowały w spornym okresie przepisy art. 86 i następnych ustawy z dnia Warto zatem przypomnieć, że z mocy art. 32 ust. 1, ust. 3 pkt 3 i ust. 4 w związku z art. 33 w związku z art. 46 ustawy z dnia 17 grudnia
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na przyjęcie do merytorycznego rozpoznania z powodu ograniczenia Organ rentowy decyzją z dnia 26 września 2014 r. stwierdził, że nie podlegała ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia u płatnika , 2/ art. 29 ust. 1 pkt. 1 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w
Przy osądzie czynów znamiennych skutkiem śmiertelnym zamiar sprawców można i należy ustalać na podstawie sposobu ich działania przestępnego, rodzaju użytych w ramach tego działania niebezpiecznych narzędzi, ilości oraz siły ciosów zadawanych nimi pokrzywdzonemu, a także według tego, w jakie organy ciała ofiary tymi narzędziami godzili. k.k., z powodu rewizji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych i przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego ustalać na podstawie sposobu ich działania przestępczego, rodzaju użytych w ramach tego działania niebezpiecznych narzędzi, ilości oraz siły art. 158 § 1 i 3 k.k. w zb. z art. 159 k.k. oraz w zw. z art. 10 § 2 k.k.
Art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych nie rozstrzyga sam w sobie o podstawie odpowiedzialności posiadacza lub kierującego, a ma na celu jedynie przedmiotowe określenie przypadków, w których w rachubę wchodzi odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia OC. To, czy będzie ona miała miejsce, i na podstawie których przepisów (art. 415 i nast. k.c), wymaga rozstrzygnięcia po zbadaniu uwarunkowań danego przypadku, przy czym nie można a priori wykluczyć, że pojazd w trakcie postoju, tak samo jak zatrzymania, będzie oceniony jako pozostający w ruchu w rozumieniu art. 435 w zw. z art. 436 § 1 k.c. Powód wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna okazała się niezasadna. Źródło: Strona internetowa Sądu Najwyższego, www.sn.pl Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. orzekł, jak w sentencji wyroku.
Naruszenie dóbr osobistych w postaci godności i dobrego imienia przez publikację nieprawdziwych artykułów uzasadnia przyznanie zadośćuczynienia o cechach represyjno-prewencyjnych, zgodnie z funkcją kompensacyjną, przy uwzględnieniu sytuacji majątkowej naruszyciela. Z.. Y. przez R. sp. z o.o. Z., co wiązało się z podniesieniem jej wynagrodzenia z kwoty 3 370 zł miesięcznie na kwotę 6 500 zł.
Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracownika z winy pracodawcy (art. 55 § 11 KP) nie może być uznane za ustanie stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę (art. 921 § 1 KP), wobec czego pracownikowi nie przysługuje odprawa pieniężna, choćby przed rozwiązaniem stosunku pracy posiadał ustalone prawo do emerytury. Także w sytuacji, gdy pracodawca rozwiązuje z pracownikiem umowę o pracę bez wypowiedzenia z jego winy z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych Powódka bowiem rozwiązała stosunek pracy bez wypowiedzenia w trybie art. 55 § 11 KP z powodu - jej zdaniem - ciężkiego naruszenia przez przejściem na emeryturę, lecz z powodu zarzutu dopuszczenia się przez pracodawcę ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika
Sam art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, jako zawierający legalną definicję pojęcia jednostki Służby Bezpieczeństwa, jest wystarczający do rozstrzygnięcia, czy dana jednostka Ministerstwa Spraw Wewnętrznych jest jednostką Służby Bezpieczeństwa (centralną bądź terenową), a Niezależnie od przedstawionej wyżej argumentacji, Sąd Najwyższy zauważa, że twierdzenia skarżącej, że korzystając z urlopu macierzyńskiego Zarzuty te nie mogą zostać uwzględnione także z tego powodu, iż skarżąca nie przeciwstawia poglądom wyrażonym w uchwale z dnia 3 marca Uwzględniając przedstawione wyżej regulacje, Sąd Apelacyjny uznał, że okres urlopu wychowawczego (bezpłatnego) w związku z opieką nad
Na podstawie art. 4771@TEZA TEKST = § 2 k.p.c. sąd może uwzględnić roszczenie o odszkodowanie zamiast roszczenia o przywrócenie do pracy (art. 56 k.p.) zgłoszonego przez pracownika objętego ochroną przed rozwiązaniem stosunku pracy z art. 32 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. nr 55, poz. 234) wówczas, gdy roszczenie to okaże się nieuzasadnione ze względu na jego sprzeczność powodu zmniejszenia liczby członków (poniżej 10 osób). pracodawcą i złożenie w tym przedmiocie fałszywego oświadczenia, w wyniku czego powód pobrał nienależne wynagrodzenie za urlop, zasiłek którym rozwiązano stosunek pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika z naruszeniem przepisu art. 32 ustawy z 13 maja 1991 r. o związkach
Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. Odnoście powodów rozstrzygnięcia kasatoryjnego. Przedstawiona ocena zachowania oskarżonego nie stoi w sprzeczności z powodami, którymi kierował się Sąd Najwyższy nie uwzględniając apelacji Ze względu na sygnalizowany już na wstępie sposób zredagowania zarzutów odwoławczych przedstawienie powodów rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego
Dla wyłączenia prawa do odprawy przewidzianego w art. 8 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm.) wystarczy, że pracownik „przyjmie propozycję” zatrudnienia go w zakładzie pracy, który korzysta z mienia poprzedniego pracodawcy. za urlop wypoczynkowy w 1997 r. wraz z odsetkami, twierdząc, że pozwany rozwiązał z nim stosunek pracy, zaś nowo tworzona Spółka „A. Chybiony jest on także i z tego powodu, że do momentu zatrudnienia powoda nie był on pracownikiem i członkiem zarządu, a wobec tego nie Powód otrzymał ekwiwalent za urlop. W tym zakresie więc jego żądanie stało się bezprzedmiotowe.
Świadcząc pracę u pozwanego, powód wykorzystywał zaległy urlop wypoczynkowy, który przysługiwał mu w Zakładach Mięsnych w Ł. Strony uzgodniły, że powód rozwiąże umowę o pracę z Zakładami Mięsnymi w Ł. na mocy porozumienia stron po wykorzystaniu urlopu. Pozwany powołuje się w kasacji na to, że powód zajmował w Zakładzie Mięsnym „P.” w A. najwyższe stanowisko dyrektora, a zatem pozwany
Ponadto Sąd Najwyższy odniósł się już do momentu ustania siły wyższej w stosunku do osób pochodzenia […] w postanowieniu z 18 maja 2017 Tym samym Sąd Okręgowy zaaprobował stanowisko Sądu pierwszej instancji, że stan siły wyższej istniał aż do 30 grudnia 1989 r. z uwzględnieniem § 2 pkt 5 w zw. z § 5 pkt 8 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października