Orzeczenia
Odpowiedzialność na zasadzie ryzyka (art. 436 w związku z art. 435 k.c.) nit może iść tak daleko, by można było ją wiązać z każdym ruchem pojazdu mechanicznego przy pominięciu przyczynowości w rozumieniu art. 361 k.c. Odpowiedzialność ta nie wchodzi zatem w grę wówczas, gdy rowerzysta na skutek niewłaściwego stanu jezdni upadając zostanie wyrzucony pod nadjeżdżający z przeciwka samochód, którego kierowcy nie można postawić żadnego zarzutu. z szybkością około 40 km/godz. Z rozważanego punktu widzenia istotne znaczenie ma kwestia powstania szkody wyłącznie z winy osoby trzeciej. Chodzi tu o taką sytuację, gdy szkoda nie wiąże się przyczynowo (art. 361 § 1 k.c.) z ruchem pojazdu mechanicznego, ale z zachowaniem
Kluczowe znaczenie dla nabycia uprawnień w zakresie przeniesienia sędziego w stan spoczynku ma wystąpienie materialnoprawnej przesłanki trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków sędziego z powodu choroby lub utraty sił. obowiązków sędziego z powodu choroby lub utraty zdrowia. odwołać się do Sądu Najwyższego z powodu sprzeczności uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z prawem, o ile przepisy odrębne nie stanowią powodu choroby lub utraty sił (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2015 r., III KRS 72/14 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego
Pracownik, który w ostatnim miesiącu zatrudnienia przebywał na urlopie bezpłatnym, a niezdolnym do pracy stał się przed upływem 14 dni od ustania stosunku pracy, nie nabywa prawa do zasiłku chorobowego na podstawie art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. Nr 60, poz. 636 ze zm.). Prawo to nie powstaje w trakcie przypadających w czasie zatrudnienia takich zdarzeń, jak urlop bezpłatny, urlop wychowawczy, pobyt w areszcie Okresy te nie stanowią tytułu ubezpieczenia z tego przede wszystkim powodu, że podczas ich trwania nie może dojść do spełnienia się ryzyka o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa z dnia 17 grudnia 1974 r.
Z tego powodu w pierwszej kolejności należało ocenić skuteczność zarzutów naruszenia prawa materialnego. Zasad tych nie zmieniała nieskorelowana z nimi norma zawarta w cytowanym art. 115a ustawy o Policji, która właśnie z powodu braku tej WSA w Bydgoszczy wyjaśnił, że w przypadku derogacji przepisu prawa z powodu jego niezgodności z wzorcem konstytucyjnym, sytuację jednostki
Niemożliwość lub niecelowość wydania orzeczenia o przywróceniu pracownika do pracy uzasadniają zatem okoliczności wiążące się z jednej strony z funkcjonowaniem zakładu pracy, z drugiej zaś - z pewnymi, nawet niezawinionymi okolicznościami dotyczącymi osoby pracownika, najczęściej jednak z jego na tyle nagannym postępowaniem, że powrót do pracy tegoż pracownika byłby niewskazany. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostały wypracowane ogólne wytyczne oceny roszczenia o przywrócenie do pracy z punktu widzenia kryterium "możliwości" i "celowości" dalszego zatrudnienia pracownika. przywrócenia pracownika do pracy lub z zasądzenia na jego rzecz odszkodowania (konieczność ponownego rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy, zwolnienia dobrze pracujących pracowników, możliwość odrodzenia się sytuacji konfliktowej w zakładzie pracy, pozbawienie pracownika okresu zatrudnienia wymaganego do nabycia pewnych uprawnień itp.). Z. na urlop wypoczynkowy. Także ewentualny brak czasu na dokonanie kontroli we wskazanym zakresie (z powodu urlopu A. Z. udaje się na urlop od 28 października 2013 r. do 4 listopada 2013 r.
Pobieranie przez mianowanego pracownika samorządowego wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy na podstawie art. 10 ust. 3 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.) nie wyłącza nabycia przez niego prawa do odprawy emerytalnej na podstawie art. 21 tej ustawy. Powódka otrzymała plan urlopów na 2 dni przed rozpoczęciem urlopu. Co do żądania ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, Sąd Rejonowy stwierdził bezzasadność roszczenia, gdyż urlop wypoczynkowy został powódce W 2001 r. powódka planowała wykorzystanie urlopu wypoczynkowego od 30 lipca do 31 sierpnia, lecz pozwany Urząd udzielił jej urlopu w okresie
Sąd Najwyższy, z udziałem wiceprokuratora Prokuratury Generalnej PRL K. z wyjątkiem planowanego urlopu, uprzednio akceptowanego, wyklucza uprawnienie do dnia wolnego od pracy i nagrody pieniężnej. Przedstawione składowi siedmiu sędziów Sądu Najwyższego zagadnienie prawne obejmuje obydwa świadczenia wyżej wymienione w decyzji Prezydium
Stan taki, choć niekorespondujący z art. 31 § 1 k.p., z uwagi na to, że jest akceptowany przez pracownika i pracodawcę (a w istocie większościowego wspólnika, który może być osobą fizyczną albo prawną), z reguły nie daje podstaw do przypisania pracownikowi rażącego niedbalstwa (na przykład w razie udzielenia samemu sobie urlopu wypoczynkowego). Nie jest jednak wykluczone, że status ten może posiadać inny członek zarządu, czy też osoba z zewnątrz (np. członek zarządu, przedstawiciel większościowego udziałowca). 2. Udzielenie urlopu wypoczynkowego jest czynnością jednostronną, dokonywaną w imieniu i na rzecz pracodawcy, zmieniającą status pracownika z osoby wykonującej pracę na osobę, której nieobecność jest usprawiedliwiona. Pismem z tego samego dnia rozwiązano z powódką umowę o pracę bez jej wypowiedzenia, w trybie art. 52 § 1 pkt. 1 k.p., z powodu ciężkiego art. 31 § k.p., nie zgodził się na urlop wypoczynkowy powódki. B. e-maila, iż ma urlop w okresie od dnia 19 do dnia 23 listopada 2012 r.
Osiągnięcie przez członka spółdzielni pracy wieku emerytalnego nie uzasadnia samo przez się oddalenia jego roszczenia o nawiązanie spółdzielczego stosunku pracy, jeżeli członek spółdzielni pozostaje w ramach działalności gospodarczej spółdzielni zdolny do wykonywania pracy przystosowanej do jego nawet obniżonej sprawności fizycznej. Dotyczy to także roszczenia powoda o odszkodowanie za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy, które to roszczenie Sąd Wojewódzki pominął, Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa Bazy-lego P. przeciwko Spółdzielni Inwalidów Dozór Mienia" w R. o uchylenie uchwały rady pracy, a także odszkodowania w kwocie 15 000 zł za okres sześciu miesięcy pozostawania bez pracy i odszkodowania za nie wykorzystany urlop
z wnioskiem o urlop nie podlegała wykonaniu. R. na decyzję Rektora Państwowej Wyższej Szkoły [...] w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy R. na decyzję Rektora Państwowej Wyższej Szkoły [...] w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy
Pracownicy samorządowej mianowanej, z która rozwiązano stosunek pracy w trybie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. nr 21, poz. 124 ze zm.), w czasie urlopu wychowawczego przysługuje prawo do wynagrodzenia przewidzianego w art. 10 ust. 3 w związku z art. 33 ust. 3 tej ustawy. Powódka nie straciła swego zatrudnienia z powodu likwidacji lub reorganizacji urzędu, połączonej ze zmniejszeniem zatrudnienia. Według tego ostatniego przepisu wynagrodzenie, obliczane tak, jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, przysługuje za czas pozostawania bez która nie pozostaje w związku z tym w stosunku pracy - ani z dotychczasowym, ani z żadnym innym zakładem pracy - nie pozostaje bez pracy
Przepis § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz.U. Nr 103, poz. 472 ze zm.) nie ma zastosowania do pracownika, który podjął naukę w szkole wyższej bez skierowania pracodawcy. Oprócz umowy o pracę strony zawarły 1 marca 1999 r. umowę, zgodnie z którą powód zobowiązał się ułatwić pozwanemu kształcenie w Wyższej W okresie studiów pozwanego w Wyższej Szkole Bankowej powód opłacił za pozwanego - od marca 1999 r. do czerwca 2000 r. - czesne w łącznej W okresie studiów pozwanego w Wyższej Szkole Handlu i Finansów Międzynarodowych powód opłacił za pozwanego - od września 2000 r. do sierpnia
Zastosowanie (art. 3581 § 3 k.c.) do świadczenia, które zostało wcześniej określone umową, nie powinno podważać istoty zobowiązania (relacji między świadczeniami obu stron), z którego wynika to świadczenie. W powyższym zakresie uznając zasadność podstaw kasacji powoda Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z jej wnioskami stosownie do art. 39315 § 1 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W zakresie sprawy, który wynika (por. art. 39311 § 1 k.p.c.) z kasacji powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego Według powoda Sąd błędnie uznał, że nie doszło do istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza oraz że uwzględnienie roszczenia powoda byłoby
Pominięcie nauczyciela w przydziale zajęć z powodu „niedoboru etatów” powstałego w rezultacie wadliwej polityki dyrektora szkoły w zakresie zatrudnienia, bez związku z procesem dydaktyczno-wychowawczym, nie stanowi zmiany planu nauczania w rozumieniu art. 20 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.). 2. Anna J. otrzymała pismo przenoszące ją w stan nieczynny z powodu zmian organizacyjnych - zmiany planu nauczania - uniemożliwiających dalsze powodu całkowitej lub częściowej likwidacji szkoły albo zmian organizacyjnych powodujących zmniejszenie liczby oddziałów w szkole lub Pierwsza z nich powróciła do pracy 1 września 1998 r.; druga korzystała z urlopu do 26 lutego 1999 r.
Domniemanie prawne z art. 139 § 1 KPC, że pismo sądowe doszło do adresata, nie ma zastosowania do ustalenia chwili powstania skutków oświadczenie woli pracodawcy o przeniesieniu nauczyciela w stan nieczynny. Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39313 § 1 KPC orzekł jak w sentencji. Przewodniczący SSN Józef Iwulski Sędziowie SN: Andrzej Kijowski (sprawozdawca), Andrzej Wróbel Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu W dniu 28 lipca 1999 r, komisja lekarska przyznała powódce dalszy urlop dla poratowania zdrowia na okres od dnia 1 września do 30 listopada
Z uchwały Związku wynikało zresztą że powodowie mieli na cele protestu wykorzystać należny im urlop wypoczynkowy, ale nie stało się tak Z wyżej podanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39312 KPC orzekł, jak w sentencji. Wobec tego powodom można by - według Sądu Rejonowego - zarzucić co najwyżej 'opuszczenie stanowiska pracy', czego jednak pracodawca w
Należy zatem przyjąć, że także w ramach odpowiedzialności z art. 436 k.c. o możliwości przyjęcia wyłącznej winy osoby trzeciej decydują okoliczności konkretnego wypadku, które mogą wskazywać, że działanie będące źródłem szkody nie pozostawało w związku z czynnościami, które mogły być objęte odpowiedzialnością samoistnego posiadacza, a ponadto wymagały takiego stopnia świadomości, wiedzy i siły, które Specyfika ruchu mechanicznych środków komunikacji łącząca się z niebezpieczeństwem jaki ruch ten stwarza dla otoczenia uzasadnia nie tylko przyjęcie tożsamej zasady odpowiedzialności, lecz także analogiczną wykładnię przesłanek egzoneracyjnych, jakie znajdują zastosowanie do odpowiedzialności za szkody wyrządzone ruchem przedsiębiorstwa. powodu wyrzucenia z lokalu przez osoby trzecie. Ds. (…), zostało umorzone z powodu niewykrycia sprawców. wyższej, albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności.
Wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p. powodu choroby (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 22.XI.1968 r. z powodu choroby czyniącej go niezdolnym do pracy lub zaprzestania świadczenia pracy z tej samej przyczyny. uwagi na zły stan zdrowia, a także przerwanie świadczenia pracy z powodu choroby.
Z art. 61 § 1 zdanie pierwsze k.c. w związku z art. 300 k.p. wynika, że oświadczenie woli pracodawcy o rozwiązaniu z pracownikiem umowy o pracę wywiera skutek prawny w momencie, w którym adresat tego oświadczenia woli (pracownik) mógł realnie zapoznać się z jego treścią. W sytuacji, gdy pracownik, mając realną możliwość zapoznania się z treścią oświadczenia woli, z własnej woli, celowo nie podejmuje przesyłki zawierającej to oświadczenie, należy przyjąć, iż zostało mu ono skutecznie złożone. Powódka była niezdolna do pracy z powodu choroby i 12 sierpnia 2014 r. wykorzystała pełny okres zasiłkowy wynoszący 182 dni. Uzasadnienie Wyrokiem z 28 lipca 2015 r. Sąd Rejonowy w W. zasądził od C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz powódki J. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony od 1 listopada 2010 r. do 9 grudnia 2014 r.
tekst: Dz.U. z 2006 r. Wyczerpanie okresu 182 dni czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą oraz zakończenie trwającego krócej niż rok urlopu dla poratowania zdrowia, w razie przedłużającej się niezdolności do pracy, stanowi obligatoryjną przesłankę rozwiązania stosunku pracy z nauczycielem zatrudnionym na podstawie mianowania (art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela, jednolity Ponieważ powódka wyczerpała okres zasiłkowy, nadal była niezdolna do pracy z powodu choroby i nie uzyskała prawa do żadnego z dwóch wymienionych Urlop ten, tak jak urlop wypoczynkowy, jest udzielany na podstawie wniosku pracownika, w którym wskazuje on na jaki okres urlop powinien Byłby to jednak kolejny urlop.
Obowiązek prowadzenia z urzędu postępowania dowodowego (art. 4771 § 11 KPC) nie oznacza, że sąd musi ustalić istnienie stosunku pracy. Pozwana przyjęła ryzyko związane z niezawinionymi przez agenta przestojami i związanym z tym brakiem obrotów. siedzibą w Gdyni z dnia 23 czerwca 1998 r. [...] r. z pozwaną Centralą Produktów Naftowych „CPN” S.A.
I.Przydział przez urząd kwaterunkowy mieszkania powodowi, któremu sąd nakazał opróżnienie tego mieszkania z mocy art. 41 dekretu z dnia 21 grudnia 1945 r. o publicznej gospodarce lokalami, nie jest zdarzeniem, które pozbawia tytuł wykonawczy jego siły egzekucyjnej, ponieważ nie stanowiąc zaspokojenia ani też namiastki zaspokojenia wierzyciela, nie pociąga za sobą wygaśnięcia zobowiązania, jak również kwaterunkowego przydzielające, osobie mieszkanie, z którego według prawomocnego wyroku sądu powszechnego osoba ta ma być eksmitowana, nie może wiązać sądu powszechnego. II.Na mocy art. 366 k.p.c. urząd kwaterunkowy jest związany prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego, przy czym art. 40 dekretu z dnia 21 grudnia 1945 r. o publicznej gospodarce lokalami pozostawia nienaruszone przepisy o drodze sądowej, gdy chodzi o wydanie przedmiotu najmu lub podnajmu w przypadkach, gdy strona ma prawo do odstąpienia od umowy najmu bez wypowiedzenia, wobec czego zarządzenie urzędu eksmitowany, nie może wiązać sądu powszechnego, a w takim razie pozostaje w mocy wykonalność wyroku, którego powód pragnie pozbawić siły Zdarzenie, które ma pozbawić tytuł siły egzekucyjnej, powinno albo pociągać za sobą wygaśnięcie zobowiązania objętego tytułem, albo stanowić Uzasadnienie Prawomocnym wyrokiem Sądu Grodzkiego w Radomiu z dnia 19 lipca 1949 r. została orzeczona eksmisja powoda z domu pozwanych