Orzeczenia
Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy; zasady obliczania powodu wykonywania obowiązków służbowych nie mógł zrealizować w naturze. przysługujący w dniach kalendarzowych należało przeliczyć na urlop w dniach roboczych z zastosowaniem mnożnika wynikającego z relacji Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej z dniem jej wejścia w życie niewykorzystany przez policjanta urlop wypoczynkowy lub dodatkowy
W sprawach dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop policjantom zwolnionym ze służby przed dniem 6 listopada 2018 r., należy stosować zasady obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy według nowej stawki określonej w art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 sierpnia 2020 r., niezależnie od ograniczeń czasowych tego powodu. powodu niekonstytucyjności. tego powodu nie może ostać się w obrocie prawnym.
W stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2004 r., przy ustalaniu stażu zatrudnienia dla zweryfikowania uprawnień emerytalnych nauczycieli, którzy do tego dnia nie spełnili warunków wymaganych do nabycia prawa do emerytury nauczycielskiej, nie uwzględnia się okresów niewykonywania pracy nauczycielskiej, za które nauczyciel po dniu 14 listopada 1991 r. otrzymał wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia okresu pracy w szczególnym charakterze, o którym mowa w art. 88 ust. 1 Karty Nauczyciela wlicza się okresy niezdolności do pracy z powodu o przyznanie jej prawa do nauczycielskiej emerytury (6 sierpnia 2006 r.), okresy niewykonywania przez nią pracy nauczycielskiej z powodu korzystania z urlopu dla poratowania zdrowia i urlopu macierzyńskiego, a także ze zwolnień lekarskich, za które po dniu 14 listopada
Kierownik jednostki organizacyjnej zobowiązany do prowadzenia dokumentacji dotyczącej czasu pracy własnego i podległych mu pracowników, nie może, dochodząc wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych i w wolne soboty, wywodzić korzystnych dla siebie skutków, powołując się na brak takiej dokumentacji. Powodowi nie wypłacono ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy. Stanisław H. odpowiadał za prawidłowe funkcjonowanie hurtowni. Powód uchybił temu terminowi z własnej winy. Roszczenie o ekwiwalent za niewykorzystany urlop Sąd oddalił jako przedwczesne. Postępowanie powoda, zwłaszcza wobec odmowy na wniosek z dnia 2 kwietnia 1997 r. udzielenia urlopu, dowodzi znacznego nasilenia złej woli
Trzeba jednak nadmienić, że nierówne traktowanie w zatrudnieniu z innych przyczyn, nieuznanych za dyskryminujące, nie pozostaje bez jakiejkolwiek sankcji. Poszkodowanemu wskutek takiego działania pracodawcy przysługuje bowiem roszczenie odszkodowawcze z art. 471 k.c. w związku z art. 300 k.p., oczywiście przy wykazaniu wszystkich przesłanek odpowiedzialności z tego przepisu. Mimo tego, iż zarówno Konstytucja RP, jak i Kodeks pracy zabraniają jakiegokolwiek nierównego traktowania a nie tylko jego kwalifikowanej postaci, jaką jest dyskryminacja (czyli nierówne traktowanie z uwagi na wymienione w przepisach kryteria dyskryminacji), to roszczenie o odszkodowanie wywodzone z art. 183d k.p. przysługuje jedynie za ową kwalifikowaną postać nierównego traktowania. wyżej przepisami Kodeksu pracy kobietom w ciąży i powracającym z urlopu macierzyńskiego oraz nosiło znamiona dyskryminacji z uwagi na – mając wynikający z art. 1832 k.p. obowiązek dopuszczenia pracownika powracającego z urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego lub dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, do pracy na dotychczasowym
Odmowa ponownego zatrudnienia pracownika (art. 48 § 1 KP) nie jest równoznaczna z wygaśnięciem stosunku pracy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 39311 KPC Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach kasacji, które wytyczają wskazane Od dnia 10 stycznia 1999 r. do dnia 1 maja 1999 r. powódka korzystała z urlopu macierzyńskiego, po którym zamierzała korzystać z urlopu Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy oddalił kasację na podstawie art. 39312 KPC.
Przepis art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (jedn. tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268 ze zm.) może być podstawą odpowiedzialności organizatora turystyki za szkodę niemajątkową klienta w postaci tzw. zmarnowanego urlopu. wakacji”, „utracony wypoczynek” lub „zmarnowany (stracony) urlop”. Z tezą tą nie koliduje stwierdzenie, że urlop (okresowy odpoczynek) stanowi elementarną składową higieny psychicznej oraz jest środkiem Na ich określenie w piśmiennictwie i judykaturze najczęściej używa się terminu „zmarnowany urlop” (wasted holiday), będącego w istocie
Z tego powodu może zdarzyć się, że poza klasycznymi przykładami zdarzeń z kręgu "siły wyższej" jak różnego kalibru i rodzaju działania tej racji, że po pierwsze, nie został on notyfikowany Komisji Europejskiej i z tego powodu nie mógł być stosowany, a po wtóre z powodu Dyrektor ustalił, że niewykonywanie działalności nie było następstwem działania siły wyższej, z uwagi na wystąpienie której organ mógłby
Należy uznać, że w wypadku przewidzianym w art. 4 dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r., gdzie ustawa wymaga rehabilitacji, na oskarżonym spoczywa ciężar dowodu, iż nie popełnił przestępstwa, a skoro nie żądał on przeprowadzenia takiego dowodu, to nie może żądać przyjęcia go do pracy. Natomiast pismo okólne Prezesa Rady Ministrów nr 102 z 15.V.1952 r. (M.P. tymczasowym, i za zaległy urlop wypoczynkowy, należności za szkolenie uczniów i rozliczenie z delegacji, wreszcie zwrotu udziału członkowskiego , maj i czerwiec 1963 r.), czyli razem 5 655, zł 2) sześciomiesięczne odszkodowanie za wykluczenie 19 910, zł 3) odszkodowanie za urlop odszkodowanie za okres pozostawania bez pracy po dniu doręczenia powodowi decyzji o wykluczeniu ze Spółdzielni oraz za niewykorzystany urlop
Zgodnie z ustaloną w takich przypadkach praktyką Jadwidze G. udzielony został płatny urlop szkoleniowy. z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r.
wzajemne prawa i obowiązki stron - dotyczy pracowników, którzy podejmują naukę w szkole podstawowej, ponadpodstawowej lub w szkole wyższej wraz z odsetkami zgodnie z żądaniem. Roszczenia powoda wynikają z umowy zawartej z pozwanym i nie mają związku z wyrządzeniem szkody przez pracownika z jego winy na skutek
Natomiast zgodnie z postanowieniem § 29 instrukcji stanowiącej załącznik do uchwały Zarządu Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy nr 203 z dnia 12 listopada 1963 r. w sprawie łączenia się spółdzielni oraz zbywania i nabywania zakładów lub punktów usługowych pomiędzy spółdzielniami (Biuletyn CZSP z 1963 r. RP z dnia 16.111. 1928 r. o umowie o pracę prac. umysł, i art. 476 k.z.) mają odpowiednie zastosowanie do spółdzielczego stosunku pracy w wypadku połączenia się spółdzielni oraz chronią pracowników nie będących członkami spółdzielni. Nie wyłączają one jednak dalej idącej ochrony prawnej, przysługującej członkom spółdzielni pracy z tytułu członkostwa w takiej spółdzielni. Nie można bowiem wbrew woli osoby zainteresowanej zaliczyć jej w poczet członków innej spółdzielni, jeżeli nie następuje połączenie się spółdzielni (art. 69 ustawy z dnia 17.11.1961 r. o spółdzielniach i ich związkach). 2. przez powoda tego urlopu w styczniu 1967 r., jeżeli powód w dniu 3 stycznia 1967 r. weźmie udział w spisie inwentaryzacyjnym. Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Zdzisława S. przeciwko Spółdzielni Gospodarczej Wytwórni Wyrobów Szklanych (Spółdzielni Pracy w K. Powód w dniu 30 grudnia 1966 r. zwrócił się do pozwanej Spółdzielni o udzielenie mu urlopu wypoczynkowego za 1967 r. od dnia 2 stycznia
1) Podanie w piśmie do zakładowej organizacji związkowej, jako przyczyny uzasadniającej zamierzone wypowiedzenie umowy o pracę, braku możliwości zatrudnienia pracownika spełnia wymagania określone w art. 38 § 1 k.p. 2) Brak możliwości zatrudnienia pracownicy po urlopie wychowawczym na stanowisku równorzędnym z zajmowanym przez nią przed urlopem lub zgodnym z jej kwalifikacjami uzasadnia wypowiedzenie W chwili powrotu powódki z urlopu wychowawczego wszystkie stanowiska 'umysłowe' były obsadzone. przed urlopem. Rewidujący kwestionuje przy tym ustalenie, że zajmowane przez powódkę przed urlopem stanowisko administratora zostało zlikwidowane.
1.W świetle przepisów dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r. oświadczenie zakładu pracy o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia, nawet sprzeczne z przepisami o szczególnej ochronie niektórych kategorii pracowników, powoduje ustanie stosunku pracy, jeżeli tylko zachowano formę z art. 9 dekretu. Zasada ta dotyczy również braku zgody właściwej instancji związkowej. Jeżeli więc zachowano formę z art. 9 dekretu w razie natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę z wyżej wspomnianymi kategoriami pracowników, to konieczne jest zgłoszenie żądania o przywrócenie do pracy. 2.Uzyskanie wymaganej zgody zarządu okręgowego związku zawodowego na rozwiązanie umowy o pracę między pracodawcą a członkiem rady zakładowej z winy pracownika jest wystarczające do rozwiązania umowy działać na skutek upływu kadencji, zdekompletowania jej składu osobowego, rozwiązania przez wyższą instancję związkową itd. 4.W wypadkach gdy rozwiązanie umowy o pracę jest dotknięte nieważnością formalną (art. 9 dekretu styczniowego), termin prekluzyjny z art. 473 k.z. i art. 14 dekretu z 18.I.1956 r. Na jakiej podstawie Sąd przyznał należność za urlop za rok 1958, tego nie uzasadnił. Wyrok ten zaskarżyły obydwie strony. zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda: a) trzymiesięczne wynagrodzenie w wysokości 6 460 zł, b) należność za niewykorzystany urlop Sąd przyjął, że skoro zwolnienie powoda z pracy nastąpiło z naruszeniem art. 7 ust. 1 i 3 dekretu z dnia 18.1.1956 r. (Dz. U.
Określenie zasad wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy w oparciu o przepisy nowelizujące, musi respektować orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego oraz gwarancje konstytucyjne dotyczące praw do urlopu, a także zapewniać ochronę nabytych praw pracowniczych na podstawie obowiązującego porządku prawnego. tego powodu. Z tego powodu w pierwszej kolejności należało ocenić skuteczność zarzutów naruszenia prawa materialnego. Zasad tych nie zmieniała nieskorelowana z nimi norma zawarta w cytowanym art. 115a ustawy o Policji, która właśnie z powodu braku tej
Samo faktyczne zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przez pracodawcę nie powoduje ustania stosunku pracy, jak również obowiązku objęcia pracownika ubezpieczeniami społecznymi i opłacania przez pracodawcę składek z tego tytułu. Z powodu nieobecności ubezpieczonej w pracy na jej miejsce od dnia 1 września 2003 r. została zatrudniona A. Pod koniec 2007 r. spółka zwolniła prawie wszystkich pracowników z powodu zamknięcia składowiska odpadów w G.. zawartej umowy o pracę z płatnikiem składek E.
Uprawomocnienie się wyroku przywracającego do pracy i zgłoszenie przez pracownika w ciągu 7 dni gotowości niezwłocznego jej podjęcia (art. 48 § 1 k.p.) powoduje nawiązanie między stronami stosunku pracy i skutku tego nie zmienia zawarcie przed uprawomocnieniem się wyroku porozumienia rozwiązującego stosunek pracy. kwotę 696 zł tytułem ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop; 3) zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 30 zł tytułem kosztów W związku z powyższym Sąd Najwyższy oddalił skargę na podstawie art. 42411 § 1 k.p.c. art. 81 § 1 k.p., jak również o zapłatę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, są zasadne.
Wniosek strony o rozpoznanie sprawy na rozprawie, złożony w apelacji lub odpowiedzi na apelację zgodnie z art. 374 zdanie drugie k.p.c., jest dla sądu odwoławczego wiążący i nie podlega merytorycznej ocenie. Z powodu braku reakcji ze strony A.D., powódka postanowiła, że zakończy wcześniej urlop i 27 stycznia 2015 r. wróciła z rodziną do domu , kolejny urlop zaplanowała od 21 do 29 stycznia 2015 r., wykorzystując zaległy urlop za 2014 rok, przy czym urlop ten nie był zgłoszony Z wiadomości e-mail z 3 grudnia 2014 r. wynika, że powódka podała pracodawcy, iż urlop za 2014 rok planuje wziąć w okresie od 29 grudnia
Powód przebywał wówczas na urlopie wypoczynkowym, a więc wypowiedzenia dokonano z naruszeniem art. 41 k.p. Odwołanie powoda nastąpiło w czasie jego urlopu wypoczynkowego, a pozwana nie zastosowała reguły z art. 72 k.p. dla obliczania okresu Sąd drugiej instancji uznał, że odwołanie powoda ze stanowiska prezesa zarządu równoznaczne z wypowiedzeniem umowy o pracę w czasie urlopu
tytułu niezdolności do służby z powodu choroby z okresem przekraczającym urlop wypoczynkowy, - nie wskazanie w uzasadnieniu wyroku przepisów jak nieobecność w służbie z powodu choroby, nie zaś jako urlop wypoczynkowy, co też potwierdza stawienie się do służby dopiero [...] powodu czasowej niezdolności do służby wskutek choroby, a tym samym urlop ten należało przesunąć na inny termin.
Jeżeli po zawarciu umowy ubezpieczenia zaopatrzenia dzieci, następuje istotna zmiana siły nabywczej pieniądza, to zakład ubezpieczeń powinien zaproponować drugiej stronie umowy podwyższenie składki. Z tych względów Sąd, dokonując waloryzacji świadczenia należnego uposażonemu z tytułu ubezpieczenia posagowego, dopiero po ustaleniu, że pomimo propozycji zakładu ubezpieczeń urealnienia wartości składki, druga strona nie skorzystała z tej propozycji, powinien rozważyć wpływ deprecjacji składki ubezpieczeniowej na wysokość należnego uposażonemu świadczenia. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji wyroku (art. 39815 § 1 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w związku z art. 39821 Przyjęty w zaskarżonym wyroku rozkład ryzyka związanego ze zmianą siły nabywczej pieniądza i obciążenie nim powódki w stopniu znacznie Źródło: Strona internetowa Sądu Najwyższego, www.sn.pl
W świetle § 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 maja 1976 r. w sprawie zakwaterowania przejściowego sił zbrojnych (Dz. U. Nr 21, poz. 133) rozstrzygnięcie przez organ administracji państwowej sporu o odszkodowanie stanowi konieczną przesłankę dopuszczalności drogi sądowej. Wniesiony zaś w tych warunkach pozew ulega odrzuceniu z powodu braku drogi sądowej (art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.). powodu braku przepisów szczególnych należy uznać, iż powództwo opiera się na zasadach ogólnych. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 388 § 1 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.).
Z brzmienia tego postanowienia statutowego wynika, że będzie on miał zastosowanie z reguły wówczas, gdy postępowanie członka wyrządzające szkodę wykazuje pewne cechy stałości, systematyczności, nie jest zaś wynikiem jednorazowego czynu mogącego przybrać postać błędnej decyzji. Z mocy § 49 ust. 7 statutu wzorcowego spółdzielni pracy walne zgromadzenie może pozbawić w całości lub w części prawa uczestnictwa w podziale czystej nadwyżki tylko takich członków, którzy systematycznie nie wykonują norm pracy, powodują braki, naruszają regulamin pracy lub w inny sposób narażają spółdzielnię na straty. 1968 r. był na urlopie i faktycznie nie sprawował żadnej opieki nad uczniami; z tego powodu również i to roszczenie powoda jest bezzasadne Niezależnie bowiem od niespornego faktu, że powód w tym czasie był na urlopie, Sąd ustalił na podstawie przesłuchania świadka H., iż powód spowodowało wysoki procent zachorowalności pracowników w 1967 r.