Brak możliwości zatrudnienia pracownika powracającego z urlopu bezpłatnego po zakończeniu funkcji sprawowanej z wyboru (art. 74 k.p.) na stanowisku równorzędnym z zajmowanym przez niego przed urlopem lub zgodnym z jego kwalifikacjami uzasadnia wypowiedzenie umowy o pracę. Przepis art. 74 k.p. nie wyklucza możliwości wypowiedzenia umowy o pracę po powrocie pracownika z urlopu bezpłatnego. Powracającemu do pracy z urlopu bezpłatnego wybieralnemu pracownikowi samorządowemu pracodawca powinien zagwarantować stanowisko równorzędne pod względem wynagrodzenia z poprzednio zajmowanym (art. 74 k.p.), z uwzględnieniem aktualnie (w chwili powrotu) obowiązujących stawek na stanowisku poprzednio zajmowanym przez tego pracownika. Inne założenie, pozwalające na odniesienie wysokości wynagrodzenia do stanu sprzed rozpoczęcia korzystania z urlopu bezpłatnego, zniechęcałoby pracowników do przerywania pracy w celu sprawowania funkcji pochodzących z wyboru. 2. bezpłatny powód miał wynagrodzenie zasadnicze wyższe niż dolny próg kategorii XX-tej. powinien otrzymać wynagrodzenie wyższe niż przed udaniem się na urlop bezpłatny, porównywalne z wynagrodzeniem sprzed urlopu co do kategorii przysługujące aktualnie na stanowisku, z którego pracownik odszedł na urlop (por. wyrok Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2008 r., II PK
Ocena, czy w konkretnym przypadku ma zastosowanie art. 8 k.p., mieści się w granicach swobodnego uznania sędziowskiego, po uwzględnieniu całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej sprawy i dlatego uwzględnienie nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna może nastąpić tylko w przypadku szczególnie rażącego i oczywistego naruszenia art. 8 k.p. powoda w zakresie ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy stanowi nadużycie prawa, o jakim mowa w art. 8 k.p. F. poinformował powoda pismem z dnia 31 sierpnia 2012 r., doręczonym drogą pocztową, że został on zobowiązany do wykorzystania urlopu W dacie zobowiązania powoda do wykorzystania urlopu wypoczynkowego, jego przełożonym uprawnionym do podejmowania czynności w sprawach
Pracodawca dokonujący redukcji zatrudnienia w ramach zwolnień grupowych może ustalić, że przebywanie pracownika na długotrwałym urlopie bezpłatnym stanowi kryterium typowania pracowników do zwolnienia. Zdaniem Sądu Najwyższego, wytypowanie do zwolnienia pracownika przebywającego na długotrwałym urlopie bezpłatnym i korzystającego w tym W okresie od 4 maja 2005 r. powód przebywał nieprzerwanie na urlopie bezpłatnym za wiedzą i zgodą pracodawcy. czerwca 2011 r. w związku z porządkowaniem kwestii kadrowych i długoletnim pobytem powoda na urlopie bezpłatnym.
Prawo do gwarancyjnego wynagrodzenia z art. 62 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej ustaje w razie rozwiązania stosunku pracy przed upływem trzymiesięcznego okresu, o jakim mowa w tym przepisie. Przepisy ustawy nie przewidują bowiem prawa urzędnika do ekwiwalentu w razie niewykorzystania owego uprawnienia płacowego przed zakończeniem stosunku zatrudnienia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym oraz jednolitymi poglądami doktryny zarówno urlop bezpłatny z art. 174 k.p., jak i urlop bezpłatny Odrębnym od kodeksowego jest również wspomniany urlop bezpłatny udzielany pracownikom służby cywilnej w związku z powołaniem na wyższe Przyjęcie takiego założenia sprawia zaś, że urlop bezpłatny nie jest kategorią jednolitą.
Odwołanie oraz wybór członka zarządu spółki z o.o. następuje na mocy uchwały zgromadzenia wspólników, której skuteczność nie zależy od dokonania odpowiedniego wpisu w rejestrze handlowym. Co do ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, skarżący podniósł, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego i w piśmiennictwie przyjmuje się, iż ekwiwalent Gdyby przyjąć, że przysługiwał powodowi urlop we wskazanym wymiarze, to ekwiwalent za ten urlop wyniósłby 14.114,98 zł. Skoro zaś skorzystanie z urlopu zależało od decyzji powoda, to nie można obecnie obciążać strony pozwanej złymi decyzjami powoda.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna powoda nie kwalifikuje się do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego wypracowane zostało stanowisko, iż złożenie wniosku o urlop Źródło: Strona internetowa Sądu Najwyższego, http://www.sn.pl/
Z tego powodu w ocenie organu odwoławczego powyższe zdarzenia nie mogły zostać zakwalifikowane jako incydentalne, ale wynikały z celowego Z tego powodu zarzut zaklasyfikowania określonych stanów faktycznych do różnych kwalifikacji naruszeń nie wyklucza - wbrew stanowisku Również w art. 92b ust. 1 składa się z dwóch punktów, z których punkt 1 składa się z trzech podpunktów.
Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 21 października 2003 r., I PK 559/02, także wskazał, że udzielenie przez pracodawcę urlopu bezpłatnego pracownikowi użytku z samowolnego skrócenia urlopu bezpłatnego, wykorzystywania przez powoda swojej pozycji w strukturach organizacji związkowych urlopu bezpłatnego do dnia 4 grudnia 2015 r., a powód, który tego dnia stawił się do pracy u strony pozwanej, nie został do niej dopuszczony
Powierzenie na podstawie art. 42 § 4 k.p. odwołanemu prezesowi zarządu spółki pracy niewymagającej wysokich kwalifikacji, wykonywanej na hali produkcyjnej pomiędzy pracownikami fizycznymi, może stanowić naruszenie przez pracodawcę obowiązku poszanowania godności pracownika (art. 111 k.p.), jeżeli nosiło znamiona intencjonalnego, świadomego i natężonego złą wolą działania zmierzającego do poniżenia wniosku o urlop do czasu przedstawienia takiego zaświadczenia, skoro wniosek powoda o zaległy urlop czynił bezprzedmiotowym obowiązek odłożenie rozpatrzenia wniosku o urlop do czasu przedstawienia takiego zaświadczenia, skoro wniosek powoda o zaległy urlop czynił bezprzedmiotowym Następnie zażądano od powoda podpisania bilansu Spółki z datą wsteczną, uzależniając od tego udzielenie powodowi urlopu wypoczynkowego
W świetle stanu prawnego obowiązującego po 1 stycznia 1969 r., to jest po wejściu w życie ustawy z dnia 29.IV. 1969 r. o pracowniczych urlopach wypoczynkowych (Dz. U. Nr 12, poz. 85), spadkobiercom zmarłego pracownika należy się ekwiwalent pieniężny za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy pracownika przysługujący mu w roku kalendarzowym, w którym nastąpiło wygaśnięcie stosunku pracy wskutek śmierci pracownika. przysługującego urlopu z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Przy rozpoznawaniu rewizji powodów Sąd Wojewódzki przedstawił w trybie art. 391 § 1 k.p.c. do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu następujące Sąd Najwyższy przejął sprawę do rozpoznania i zważył, co następuje.
I z tego powodu rozpoznanie żądania zapłaty ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy mogło dotyczyć wyłącznie lat 2017-2018 (za 2019 r. powód Tymczasem urlop wypoczynkowy powoda za rok 2016 r. przedawnił się w dniu 30 września 2020 r. od wskazanego wyżej wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze i zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego za
Urlop bezpłatny na okres sprawowania mandatu i trzy miesiące po jego wygaśnięciu, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, jest urlopem udzielanym wyłącznie na wniosek zainteresowanego pracownika parlamentarzysty. Ale wniosek ten pracodawca ma obowiązkowo uwzględnić. Zarazem nie ma ograniczenia ustawowego, odnośnie okresu, na jaki urlop ma zostać udzielony. Ale poseł lub senator, korzystający z takiego urlopu, korzysta z takiej samej ochrony stosunku pracy przewidzianej w art. 31 ustawy. bezpłatny, a następnie został powołany na stanowisko dyrektora szpitala i to właśnie z tą chwilą zakończył urlop bezpłatny. Nie można zatem przyjąć za Sądem Rejonowym, iż okres w którym poseł korzysta z urlopu bezpłatnego jest bez znaczenia, skoro urlop ten bezpłatny, a następnie został powołany na stanowisko dyrektora szpitala i z tą chwilą zakończył urlop bezpłatny, a po zakończeniu kadencji
Zasady obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop urlopu wypoczynkowego z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Powód nie wykorzystał 37 dni urlopu wypoczynkowego (10 dni w 2009 r. oraz 27 dni w 2010 r.). Z uwagi na to, że ani prawo o szkolnictwie wyższym, ani rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie regulują, w ocenie powoda
Jeśli pracownik odmawia przyjęcia nowych warunków płacy, umowa o pracę ulega rozwiązaniu z upływem okresu wypowiedzenia, przy czym rozwiązanie takie pociąga za sobą wszystkie skutki rozwiązania dokonanego przez zakład pracy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W związku z wywodami i wnioskami zgłoszonymi przez powoda na rozprawie przed Sądem Najwyższym należy Tak więc w odniesieniu do powoda nie może mieć zastosowania przepis art. 17 cyt. wyżej ustawy urlopowej, lecz przepis art. 19 tej ustawy - roszczeń powoda.
Mimo braku ewidencji czasu pracy lub jej nierzetelności, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jeśli przy pomocy innych dowodów wykaże fakt przepracowania określonej liczby godzin, w tym godzin nadliczbowych. Takim dowodem może być również opinia sporządzona przez biegłego. P. kwotę 42.592,15 zł tytułem wynagrodzenia za pracę i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wraz z ustawowymi odsetkami za P. 17.379,20 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 sierpnia 2015 r. urlop wypoczynkowy kwoty 17.379,20 zł to żądanie to było w pełni uzasadnione.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie można kwestionować twierdzenia powoda, że pracownik ma prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego Przewodniczący: SSN Walerian Sanetra Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Jadwiga Skibińska-Adamowicz (sprawozdawca) Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu Korzystanie przez pracownika z prawa do urlopu w sytuacji, gdy z powodu długotrwałej nieobecności w pracy nie został objęty planem urlopów
wypłaciła mu ekwiwalent za część urlopu nie wykorzystanego z powodu choroby. Skoro na sporządzonym przez Zofię C. zestawieniu zaległych urlopów powód sam wpisał daty, w których chce wykorzystać urlop , to strona Powód wykorzystał w naturze urlop za 1993 r. w wymiarze 19 dni i za 1994 r. w wymiarze 26 dni.
Brak wyraźnej zgody pracownika na udzielenie mu zaległego urlopu w okresie wypowiedzenia nie rodzi automatycznie po jego stronie roszczenia o ekwiwalent za nie wykorzystany urlop, gdyż konieczne jest przeprowadzenie przez niego dowodu, że mimo nieświadczenia pracy i pobierania wynagrodzenia w okresie wypowiedzenia, traktowanego przez zakład pracy jako faza równoczesnego korzystania z urlopu wypoczynkowego Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sprawa rzeczywistej przyczyny zwolnienia z pracy powoda nie została w dostatecznym stopniu wyjaśniona Natomiast, jeśli chodzi o ekwiwalent za nie wykorzystany urlop, to zdaniem Sądu Wojewódzkiego nie przysługuje on powodowi, gdyż zaległy Podnosi się w niej, w związku z tym, że powód nie wyraził zgody na piśmie na wykorzystanie urlopu zaległego w okresie wypowiedzenia, a
Urlop przysługujący pracownikowi - aplikantowi radcowskiemu jest szczególnym rodzajem urlopu szkoleniowego. Ze względu na odmienne zasady jego nabycia, wymiaru, jak i przede wszystkim cel jego udzielenia nie jest możliwe analogiczne stosowanie przepisów o urlopach wypoczynkowych, w tym o ekwiwalencie za niewykorzystany urlop. 2. Z tytułu nieudzielenia urlopu szkoleniowego dla pracownika - aplikanta pracodawca będzie zobowiązany do naprawienia wynikłej z tego szkody, jeżeli zostały spełnione przesłanki określone w art. 471 k.c. Z tego powodu stanowisko Sądu Okręgowego o nieprzysługiwaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop powoda jest trafne. W okresie od 7 marca 2011 r. do 29 kwietnia 2011 r. powód był niezdolny do pracy z powodu choroby. Z tego powodu należy przyjąć, że mamy do czynienia z rzeczywistą (de lege lata) luką w prawie, co umożliwia zastosowanie regulacji przepisów
Na podstawie art. 1671 k.p. pracodawca miał prawo udzielić urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2003 r. czym został mu skutecznie udzielony urlop wypoczynkowy.” W stanie prawnym obowiązującym w 2002 r. urlop mógł być udzielony - co dotyczyło również takiego pracownika - w terminie wynikającym z Druga podstawa kasacji wiąże się z zarzutem, że urlop nie został powodowi w ogóle udzielony, gdyż oświadczenie woli pracodawcy do niego
Mogą to być jednak jedynie takie czynności, które są niezbędne do odwrócenia siły wyższej lub jej skutków bądź zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Ocena zakresu niezbędnych czynności musi być dokonywana indywidualnie w odniesieniu do każdego przypadku. Przy wydawaniu decyzji o zezwoleniu na czasowe zajęcie nieruchomości z powodu zapobieżenia znacznej szkody wynikającej z awarii należy kierować się racjonalnością i przewidywalnością rozmiarów możliwej do zaistnienia szkody w kontekście tych przesłanek, które istnieją w chwili wydawania decyzji. I o ile w sprawie niekwestionowane jest, że natychmiastowe zajęcie nieruchomości w celu usunięcia awarii i związanej z nią nagłej potrzeby zapobieżenia znacznej szkody było uzasadnione, o tyle do zbadania pozostaje, czy również wycięcie drzew można zakwalifikować jako nagła potrzeba zapobieżenia znacznej szkody wynikającej z awarii. Pojęcie siły wyższej nie jest definiowane normatywnie. Zgodnie z art. 126 u.g.n. w przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, z zastrzeżeniem ust. 5, dwie przesłanki zajęcia nieruchomości, tj. przypadek siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody.