Termin trzech lat do wystąpienia o podjęcie postępowania zawieszonego na wniosek strony, określony w art. 98 § 2 k.p.a., jest terminem materialnoprawnym o charakterze prekluzyjnym i biegnie od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania. Jego początek nie jest uzależniony od doręczenia tego postanowienia stronie, a uchybienie terminowi powoduje uznanie żądania wszczęcia postępowania za wycofane

Nieuiszczenie wpisu od zażalenia w siedmiodniowym terminie wyznaczonym w prawidłowo doręczonym wezwaniu, zawierającym rygor odrzucenia, skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe zakwestionowanie postanowienia, bez podważenia faktu nieuiszczenia opłaty, prawidłowości wezwania lub wskazania podstaw zwolnienia od kosztów, nie może prowadzić do jego uchylenia.

Umorzenie należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na podstawie art. 30 ust. 2 u.p.o.u.a. ma charakter wyjątkowy i pozostaje w sferze uznania administracyjnego. Sama trudna sytuacja materialna dłużnika alimentacyjnego nie uzasadnia umorzenia, jeżeli nie wyróżnia go w sposób szczególny spośród innych dłużników oraz nie wyklucza realnie, z przyczyn obiektywnych, spłaty zadłużenia

Refundacja wywozowa nie przysługuje w odniesieniu do mięsa wołowego, którego wspólnotowego pochodzenia nie można jednoznacznie ustalić wskutek nieprawidłowości w identyfikacji bydła. Dla oceny pochodzenia produktu nie jest wystarczające wykazanie, że ubój nastąpił na terytorium Unii; konieczne jest również potwierdzenie przesłanek dotyczących pochodzenia, chowu lub wymaganego procesu przetworzenia

Skarga kasacyjna oparta na zarzucie naruszenia przepisów postępowania wymaga wskazania norm postępowania sądowoadministracyjnego naruszonych przez sąd pierwszej instancji oraz wykazania, że uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Samo powołanie przepisów k.p.a., stosowanych przez organ administracji, bez ich powiązania z adekwatnymi przepisami p.p.s.a., nie stanowi skutecznej podstawy

Przewoźnik lotniczy korzystający z lotniska posiada interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. do zaskarżenia decyzji zatwierdzającej taryfę opłat lotniskowych, choć nie jest stroną postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 11 ust. 7 dyrektywy 2009/12 Prezes ULC ma obowiązek skonsultować zmiany taryfy z użytkownikami pominiętymi lub nienależycie skonsultowanymi przez zarządzającego lotniskiem

W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 109 ustawy o świadczeniach organ NFZ jest właściwy wyłącznie do ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Badanie przedawnienia należności z tytułu składek zdrowotnych, jako element spraw dotyczących ich wymiaru i poboru, należy do kompetencji ZUS; przedawnienie składek nie czyni bezprzedmiotowym postępowania przed NFZ ani nie wyłącza możliwości

Art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. należy interpretować zgodnie z art. 9a dyrektywy 1999/62/WE, co nakazuje organowi badać proporcjonalność administracyjnej kary pieniężnej do wagi naruszenia oraz indywidualnych okoliczności sprawy. Przy ryczałtowej karze za błędną kategorię pojazdu w viaBOX organ nie może automatycznie wykluczyć odstąpienia od sankcji, zwłaszcza gdy niedopłata jest marginalna, a liczne jednorodne

Zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega wpisowi stałemu w wysokości 100 zł, niezależnie od przedmiotu zaskarżonego aktu lub czynności. Wezwanie do uiszczenia tego wpisu znajduje podstawę w art. 199 i art. 220 § 1 p.p.s.a. oraz w § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W postępowaniu wszczętym na wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ, przed wydaniem decyzji odmownej z powodu wad raportu środowiskowego, ma obowiązek z art. 79a § 1 k.p.a. wskazać inwestorowi niespełnione przesłanki zależne od strony. Brak rzeczywiście alternatywnego wariantu przedsięwzięcia stanowi okoliczność istotną dla rozstrzygnięcia, uzasadniającą decyzję kasatoryjną

Użytkownik portu lotniczego ma interes prawny w zaskarżeniu do sądu administracyjnego decyzji Prezesa ULC zatwierdzającej zmianę taryfy opłat lotniskowych, choć nie musi mieć statusu strony postępowania administracyjnego. Prezes ULC powinien zweryfikować, czy zarządzający lotniskiem przeprowadził zgodne z dyrektywą 2009/12 konsultacje ze wszystkimi użytkownikami; w razie ich braku lub nienależytości

Przy stosowaniu administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie obowiązków związanych z elektronicznym poborem opłat organ ma obowiązek dokonywać prounijnej wykładni art. 189f k.p.a., zapewniającej realizację zasady proporcjonalności z art. 9a dyrektywy 1999/62/WE. Zryczałtowany charakter kary ustawowej nie zwalnia organu z indywidualnej oceny znikomej wagi naruszenia, obejmującej także dysproporcję

W sprawie o karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia ustalenie usytuowania usuniętej już reklamy może zostać dokonane na podstawie opinii uprawnionego geodety, mapy zasadniczej, materiałów państwowego zasobu geodezyjnego oraz innych wzajemnie uzupełniających się dowodów. Art. 81a § 1 k.p.a. znajduje zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy po wyczerpaniu dostępnych środków dowodowych pozostają

W postępowaniu ze sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej sąd ocenia przesłanki z art. 138 § 2 k.p.a. także w świetle właściwego prawa materialnego. Sama potrzeba odmiennej oceny zgromadzonych dowodów, pogłębienia argumentacji prawnej lub zweryfikowania zastosowania przesłanki negatywnej z art. 200 ust. 4 u.g.n. nie uzasadnia decyzji kasatoryjnej, jeżeli organ odwoławczy może samodzielnie rozstrzygnąć sprawę

Bezczynność Prezesa UODO nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; przyznanie sumy pieniężnej skarżącemu nie znaleźć uzasadnienia w okolicznościach sprawy.

Sąd orzekł, że brak podstaw do uznania zmiany stosunków wodnych za szkodliwe na gruncie sąsiednim, a decyzje organów mające na celu przywrócenie stanu poprzedniego są bezzasadne w świetle prawidłowo zebranych i ocenionych dowodów.

W sprawie dotyczącej wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy sąd administracyjny stwierdza, że obowiązujące regulacje ustawowe, w tym art. 119a ustawy o Straży Granicznej, umożliwiają naliczanie ekwiwalentu według stawek rzeczywistych, zgodnych z wytycznymi Trybunału Konstytucyjnego, niezależnie od przepisu uchylonego rozporządzenia.

Zastosowanie art. 47b ust. 1 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, jako środka skutkującego czasowym przejęciem kontroli nad podmiotem leczniczym, wymaga rzetelnego uprawdopodobnienia przesłanek ustawowych i weryfikacji informacji stanowiących podstawę decyzji. Pilność działań epidemicznych nie uzasadnia oparcia decyzji wyłącznie na niezweryfikowanych twierdzeniach