Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w postępowaniu wznowieniowym, następca prawny strony pierwotnej, nawet jeśli postępowanie zakończyło się decyzją prawomocną, może skutecznie wnioskować o wznowienie z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z art. 30 § 4 k.p.a.

W przypadku wykonywania robót budowlanych polegających na znacznej zmianie obiektu, takich jak zwiększenie jego powierzchni, niezależnie od zachowania części elementów wcześniej istniejących, mamy do czynienia z jego rozbudową wymagającą pozwolenia na budowę (art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego).

Przepis art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej Kodeks postępowania administracyjnego, wprowadzający ograniczenia czasowe w dochodzeniu nieważności decyzji administracyjnych, jest zgodny z Konstytucją RP w zakresie ochrony stabilności prawnej i pewności obrotu prawnego.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej emeryturę, która do 31 grudnia 2023 r. nie zawiesiła prawa do tego świadczenia, co skutkuje brakiem nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Działalność oświatowa, w tym prowadzenie przedszkola, nie wyklucza możliwości uzyskania wsparcia ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, pomimo wyłączenia z definicji działalności gospodarczej w Prawie przedsiębiorców.

PKP S.A. nie nabyły prawa użytkowania wieczystego nieruchomości z mocy prawa, ponieważ nie wykazano posiadania prawa zarządu na dzień 5 grudnia 1990 r.; postanowienie utrzymujące decyzję odmawiającą uwłaszczenia jest zgodne z prawem.

Przeznaczenie działki pod poszerzenie dróg zgodne z ustawą o planowaniu przestrzennym nie narusza prawa własności skarżących. Rada Miejska działała w granicach władztwa planistycznego, a ograniczenia są zgodne z interesem publicznym i zasadą proporcjonalności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dyrektora ARiMR, wskazując na konieczność respektowania oceny prawnej z wyroku WSA z 2021 r., co wiązało organy w późniejszych decyzjach dotyczących pomocy finansowej dla producenta rolnego.

Skarga kasacyjna na negatywną ocenę projektu przez Centrum Projektów Polska Cyfrowa została oddalona. Ocena projektu przez organ została uznana za prawidłową, opartą na regulaminowych wymogach i bez wykazania naruszeń w procesie wyboru.

Decyzje organów administracyjnych dotyczące zwrotu dotacji są zgodne z prawem i spełniają wymogi proceduralne. Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach proceduralnych i materialnoprawnych, nie została uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Skarga kasacyjna wniesiona przez K. C.-J. w przedmiocie zwrotu środków unijnych została oddalona jako niezasadna. Istotą rozstrzygnięcia było potwierdzenie naruszenia procedur unijnych przez beneficjenta, co skutkowało obowiązkiem zwrotu dofinansowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, uznając, że kontrola wykazała naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym poprzez wykonywanie przewozów bez zezwolenia, co uzasadniało nałożenie kary. Świadectwa skarżącej o braku winy zostały uznane za nieudowodnione, a wnioskowane dowody jako nieuzasadnione.

Dla uznania miejsca postojowego za obowiązujące do pobierania opłat wystarczy jego oznakowanie znakami pionowymi, jeśli miejsce jest wyznaczone konstrukcyjnie. Niedopuszczalne jest skuteczne kwestionowanie pobrania opłat na podstawie braku pełnego oznakowania poziomego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zwrot środków z pomocy publicznej uprzednio otrzymanej przez spółkę na ochronę miejsc pracy, wyklucza jej skuteczne uznanie za otrzymaną pomoc, umożliwiając tym samym ponowne ubieganie się o dofinansowanie na ten sam cel w oparciu o ustawę COVID-19.

Ustalenia organów administracyjnych dokonane w oparciu o rzetelnie zebraną dokumentację kontroli metodą teledetekcji są wystarczające do modyfikacji płatności bezpośrednich i nie wymagają dodatkowych inspekcji terenowych w przypadku kwestionowania przez beneficjenta. Skargę kasacyjną oddalono.

Budowa garaży przylegających ścianami bocznymi i posiadających wspólny dach, nie spełnia kryteriów obiektu wolno stojącego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. b p.b., co uzasadnia wymaganie pozwolenia na budowę.

Decyzja organu administracyjnego, doręczona pominiętej stronie z pouczeniem o możliwości odwołania, nie jest ostateczna, a odwołanie wniesione w terminie jest dopuszczalne, pomimo wcześniejszego uznania jej za ostateczną.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające skargę kasacyjną, uznaje prawidłowość decyzji organu nadzoru budowlanego oraz wyklucza zarzuty dotyczące stronniczości postępowania i przewlekłości jako niezasadne.

Organ architektoniczno-budowlany nie ma kompetencji do rozstrzygania o granicach działek w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, które opiera się na przedłożonej mapie ewidencyjnej. Problemy związane z przebiegiem granic nie wpływają na ważność decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego.

W sprawach ustalania odszkodowania za grunty ogrodów działkowych zajęte pod drogi publiczne, stosuje się wyłącznie przepisy specustawy drogowej, co ogranicza odszkodowanie do podmiotowego zakresu nasadzeń, urządzeń i obiektów na działkach, wykluczając roszczenia dotyczące prawa użytkowania działki.

Bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c. w przypadku dochodzenia przez konsumenta zwrotu świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej, która okazała się niewiążąca z uwagi na niedozwolony charakter jej postanowień. Uzależnienie przez sąd zapłaty kwot zasądzonych od instytucji bankowej na rzecz konsumenta od równoczesnego

Przepis art. 50 ustawy o pomocy społecznej ma charakter uznaniowy, co pozwala organom administracyjnym na dokonanie oceny indywidualnej sytuacji skarżącego i przyznanie im usług w wymiarze spełniającym zasady subsydiarności pomocy.

Skarga kasacyjna podważająca decyzję o zwrocie środków z dofinansowania unijnego z powodu naruszenia zasad konkurencyjności i nieproporcjonalnych warunków udziału została oddalona przez NSA jako niezasadna, spełniając przesłanki materiałoprawnej oceny poczynionej przez sąd pierwszej instancji.

Postępowania administracyjne wszczęte po upływie trzydziestu lat od doręczenia decyzji, niezakończone ostatecznie do 16 września 2021 r., podlegają umorzeniu z mocy art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 11 sierpnia 2021 r., co jest zgodne z zasadą trwałości decyzji i stabilności porządku prawnego.