Sąd odrzuca skargę, jeśli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Dwa odpisy skargi są niezbędnym elementem formalnym dla jej nadania biegu. (NSA, I SA/Łd 871/25)

Zmiana właściciela nieruchomości nie uprawnia nowego właściciela do występowania jako strona w postępowaniu dotyczącym zawiadomienia o zakończeniu budowy, jeśli nie zostało przeniesione na niego pozwolenie na budowę - wyłącznym przymiotem strony w takim postępowaniu pozostaje inwestor.

Pobór zwrotny wód, polegający na odprowadzeniu pobranej wody w stanie niezanieczyszczonym, nie podlega opłacie stałej za korzystanie z usług wodnych, z wyjątkiem przypadków wyraźnie przewidzianych dla elektrowni wodnych i chowu ryb. Przepisy Dyrektywy 2000/60/WE oraz polskiego Prawa wodnego nie uzasadniają nałożenia opłat za pobór zwrotny, niepowodujący kosztów środowiskowych ani zasobowych.

Decyzja kasatoryjna oparta na art. 138 § 2 k.p.a., uchylająca postanowienie organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest uzasadniona, gdy niezbędny zakres wyjaśnień ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że postępowanie przed sądem I instancji było pozbawione istotnych błędów, a zaskarżony wyrok Sądu I instancji w zakresie naruszeń proceduralnych podniesionych w skardze kasacyjnej, powinien zostać utrzymany.

"Jeżeli zatem na gruncie przepisów ustawy komunalizacyjnej stronami w sprawie zakończonej decyzją komunalizacyjną są Skarb Państwa jako dotychczasowy właściciel nieruchomości, właściwa gmina jako beneficjent komunalizacji oraz inne podmioty, gdy wykażą, iż komunalizowane mienie na dzień 27 maja 1990 r. stanowiło ich własność i nie podlegało komunalizacji, to w rozpoznawanej sprawie - z uwagi na kontekst

Bonifikata uzyskana przy zakupie nieruchomości przez byłych pracowników Lasów Państwowych nie stanowi przychodu z nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że brak jest elementu świadczenia wzajemnego i indywidualizacji świadczenia.

Decyzja odmowna dotycząca wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop może zostać uchylona w trybie art. 154 § 1 k.p.a. jeżeli uwzględnia interes społeczny i słuszny interes strony, także w kontekście nowych wykładni prawa wynikających z orzecznictwa sądowego.

Środki uzyskane z refundacji wywozowej mogą zostać zakwalifikowane jako nienależnie pobrane, jeśli nie można jednoznacznie ustalić pochodzenia produktów zgodnego z wymaganiami rozporządzenia UE. WSA prawidłowo podtrzymał decyzje administracyjne w tej materii.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie administracyjnej kary pieniężnej na P. Sp. z o.o. przez WIOŚ za magazynowanie odpadów z naruszeniem warunków pozwolenia było prawidłowe. Nie doszło do naruszenia przepisów ani w procedurze administracyjnej, ani przed sądem.

Art. 53 ust. 4a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi nie ma zastosowania retroaktywnego do dokumentów DPR wydanych przed 1.01.2018 r. Decyzje unieważniające takie dokumenty na podstawie nowego przepisu są nieważne.

Postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pomocy mieszkaniowej musi uwzględniać wszystkie istotne okoliczności faktyczne i prawne, w tym możliwości odstępstwa od przewidzianych prawem warunków, gdy skarżący znajduje się w trudnej sytuacji zdrowotnej lub rodzinnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że rozstrzygnięcie legalności decyzji administracyjnej podlega zasadzie oceny według stanu prawnego z dnia jej wydania, a kwestia niezakończenia sprawy nie odnosi się do postępowania sądowego, lecz administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd I instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliły decyzję w przedmiocie prawa użytkowania wieczystego z uwagi na istotne braki dowodowe, zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., wymagające rozstrzygnięcia przez organ I instancji.

W sprawie dotyczącej opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska, właściwym jest przywrócenie terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności, jeśli organ administracyjny nie uwzględnił wszystkich istotnych okoliczności wyjaśniających przyczyny uchybienia terminu.

Odmawiając umorzenia zadłużenia z tytułu składek, organ ZUS działał zgodnie z przepisami prawa. Skarżący nie udowodnił przesłanek do umorzenia określonych prawem, a kontrola sądowa potwierdziła prawidłowość ustaleń faktycznych organu.

Dwuletni termin przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, o którym mowa w art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym, należy interpretować jako odnoszący się do daty wydania decyzji, a nie jej doręczenia.

Nie można uznać, że niewykonanie wezwania w terminie z powodu wewnętrznych nieporozumień usprawiedliwia brak spełnienia przesłanki "bezzasadnego" niewykonania żądania, a więc istniały przesłanki do nałożenia kary porządkowej zgodnie z art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Decyzja o udzieleniu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych została wydana z rażącym naruszeniem art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności, w konsekwencji braku zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości.

Produkty zawierające substancje o działaniu antybakteryjnym, jak żele z wysoką zawartością alkoholu etylowego, mogą być kwalifikowane jako biocydy, wymagając uzyskania stosownego zezwolenia na obrót, a ich funkcja biobójcza przeważa nad funkcją kosmetyczną.

Interes faktyczny właściciela urządzeń technicznych znajdujących się na terenie inwestycji nie stanowi podstawy do uznania za stronę postępowania o pozwolenie na budowę. Status strony określa wyłącznie przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który ma pierwszeństwo przed regulacjami ogólnymi.

Sprzedaż żywności na wynos, pozbawiona usług wspomagających konsumpcję w miejscu sprzedaży, nie stanowi usług związanych z wyżywieniem i nie podlega obowiązkowi stosowania kas fiskalnych online wedle art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o VAT.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze, mające na celu zakłócenie prawa do znaku towarowego używanego przez inny podmiot o ugruntowanej pozycji rynkowej, uzasadnia jego unieważnienie na podstawie art. 164 ust. 1 pwp w zw. z art. 129¹ ust. 1 pkt 6 pwp.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym, wynikający z aktów prawa, jest wymagalny pomimo twierdzeń o rzekomych przeciwwskazaniach, gdy brak ku temu podstaw prawnych. Zarzuty proceduralne związane z tytułem wykonawczym są bezzasadne.