Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak naruszenia procedur dowodowych oraz prawidłową klasyfikację budynków jako niemieszkalnych przez organy podatkowe; brak podstaw do uchylenia decyzji ze względu na proceduralne uchybienia bez istotnego wpływu na wynik sprawy.

Czynność egzekucyjna w postaci zajęcia rachunku bankowego, mimo braku rachunku w banku skierowanym do zajęcia, była procedurą prawnie dopuszczalną, choć nieskuteczną wobec braku rachunku, a zarzuty dotyczące naliczania odsetek nie podlegały ocenie w tym postępowaniu egzekucyjnym.

Podniesienie poziomu terenu w ramach projektu budowlanego, gdy jest technicznie i architektonicznie uzasadnione, jest dopuszczalne, a pozwolenie na budowę budynku o wysokości zgodnej ze zmodyfikowanym terenem jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego.

Podmiot zlecający prace ziemne odpowiada za wydobycie kopaliny bez wymaganej koncesji, a brak koncesji uzasadnia nałożenie opłaty podwyższonej zgodnie z Prawem geologicznym i górniczym, niezależnie od stopnia zawinienia.

Dla skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania, zawiadomienie w trybie art. 70c o.p. musi być doręczone pełnomocnikowi podatnika. Doręczenie zawiadomienia bezpośrednio podatnikowi z pominięciem pełnomocnika jest niewystarczające i nie prowadzi do zawieszenia biegu tego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą odmowy odliczenia podatku naliczonego, uznając brak dowodów na związek zakwestionowanych wydatków z działalnością opodatkowaną Skarżącego, co uzasadnia stanowisko organu podatkowego i sądów administracyjnych.

Nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd pojazdu po drodze krajowej skutkuje odpowiedzialnością, niezależnie od twierdzeń o użyczeniu pojazdu innym osobom, gdy brak dowodów na poparcie tych twierdzeń.

Spółka uczestnicząca w oszustwie karuzelowym, wiedząc o fikcyjności transakcji, nie może skutecznie powoływać się na dobrą wiarę. Udział w tego rodzaju procederze uniemożliwia korzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz rodzi obowiązek zapłaty podatku jako podatku niezgodnego z rzeczywistymi zdarzeniami gospodarczymi.

Umarza się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, wszczęte po upływie 30 lat od jej doręczenia lub ogłoszenia, z mocy ustawy nowelizującej k.p.a. z dnia 11 sierpnia 2021 r. wobec braku przesłanek do merytorycznego rozpoznania.

Odmówienie legitymacji skargowej S.K. uznano za przedwczesne z uwagi na niewłaściwą ocenę wpływu robót budowlanych na działkę skarżącego. Należy wnikliwie zbadać relację przestrzenną i prawne normy dotyczące bocznic kolejowych, mogące uzasadniać interes prawny użytkownika nieruchomości sąsiedniej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ odwoławczy nie wykazał przesłanek do zastosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, przez co decyzja o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia była nieuzasadniona. Sąd administracyjny uznał, że braki dowodowe mogły być usunięte w ramach postępowania odwoławczego.

Działka wykorzystywana na cele publiczne stanowi przesłankę do odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego, zgodnie z art. 214a ust. 1 i 2 u.g.n. Przesłanka dotyczy nawet części działki, uzasadniając ochronę racjonalnego zagospodarowania gruntów.

Utrzymanie kary wydalenia ze służby wyłącznie za naruszenie zasad etyki, po uniewinnieniu od jednego zarzutu, jest nieadekwatne do faktów sprawy i wymaga ponownej oceny w zakresie wymiaru kary dyscyplinarnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że proces analizy urbanistycznej oraz ustalenia warunków zabudowy został przeprowadzony prawidłowo, nie naruszając zasady dobrego sąsiedztwa, co uzasadniało oddalenie skargi. Podkreślono znaczenie całościowej analizy akt administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że kara pieniężna za niewyposażenie kierowcy w wypis z licencji na transport była nałożona prawidłowo; protokół kontroli jest dokumentem urzędowym potwierdzającym stan faktyczny.

Podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych zobowiązany jest do składania sprawozdań niezależnie od faktycznej działalności. Niezłożenie sprawozdania skutkuje karą niezależną od winy, a obowiązki formalne wynikają z samego wpisu do rejestru.

Zmiana terminu likwidacji szkoły nie stanowi istotnej zmiany stanu faktycznego zmierzającej do rozpoczęcia nowego postępowania, a organy orzekające w sprawie są związane wcześniejszym wyrokiem sądu administracyjnego dotyczącym tej samej kwestii.

Brak przetwarzania danych osobowych przez entitet wyklucza podstawy do obowiązku informacyjnego z art. 14 RODO, co uzasadnia umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Odmowa zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości jest uzasadniona, gdyż cel wywłaszczenia został zrealizowany w zakresie wymaganym przez dekret z 1949 r. Brak detalicznej lokalizacji nie stoi na przeszkodzie decyzji administracyjnej.

Nałożenie kary pieniężnej na C. Sp. z o.o. za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia było zgodne z prawem, gdyż materiał dowodowy jednoznacznie potwierdzał naruszenie. Brak przesłanek do odstąpienia od kary z uwagi na profesjonalny charakter działalności spółki.

Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji administracyjnej wymaga wykazania jej bezprzedmiotowości oraz występowania interesu społecznego lub stronie. Rozwiązanie komitetu wyborczego nie skutkuje bezprzedmiotowością, jeżeli odpowiedzialność prawna przechodzi na inne podmioty.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji farmy fotowoltaicznej została wydana z rażącym naruszeniem prawa, niezgodnie z MPZP, gdyż farma nie jest "obiektem infrastruktury technicznej". Sąd podtrzymuje uchylenie tej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Zażalenie na postanowienie dotyczące odmowy wstrzymania wykonania decyzji Prezesa PUODO należy oddalić, gdyż skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, związanych z wykonaniem decyzji.

Różnicowanie stawek opłat zmiennych za pobór wód na podstawie celu użytkowania, tj. zaopatrzenia ludności i działalności komercyjnej, zgodne jest z prawem i z zasadą "użytkownik płaci", uzasadniając zastosowanie różnych stawek opłat wodnych.