W wydaniu wyroku łącznego obejmującego kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami poprzedzającymi wykonanie europejskiego nakazu aresztowania dochodzi do rażącego naruszenia art. 607e § 1 k.p.k., gdy skazany nie zrzeka się zasady specjalności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z powodu niespełnienia wymogów skargi oraz braku uzasadnionych podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa przez organy pierwszej instancji; postępowanie przed tymi organami odbyło się zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Beneficjent działania zgodnie z wytycznymi nie jest zobowiązany do zwrotu dofinansowania, jeśli realizacja projektu opierała się na akceptowanych formach weryfikacji uczestników, nawet przy późniejszej weryfikacji uznanej za nieadekwatną.

Osoba pełniąca funkcję prezesa zarządu w spółce będącej własnością publiczną jest uznawana za osobę pełniącą funkcję publiczną. Ograniczenie dostępu do informacji publicznej na podstawie tajemnicy przedsiębiorcy wymaga wykazania jej zasadności.

Bezczynność organu administracyjnego w rozpoznaniu wniosku zainteresowanego, która skutkuje przekroczeniem ustawowych terminów i brakiem uzasadnionych przesłanek proceduralnych, skutkuje uznaniem naruszenia prawa jako rażącego (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Przepisy Działu IVa k.p.a. wyłączone są w sprawie nakładania administracyjnych kar pieniężnych, których wysokość jest ściśle określona przepisami szczególnymi. Miarkowanie kary nie jest możliwe, gdy przepisy szczególne przewidują sztywną sankcję.

Uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Służewca Wschodniego nie stanowiła niedopuszczalnej ingerencji w prawo własności i nie naruszyła zasady proporcjonalności w rozumieniu Konstytucji RP.

Przedawnienie zobowiązania do zwrotu dotacji naliczane jest od zakończenia okresu jej rozliczenia i nie ulega zawieszeniu przez przepisy specustawy covidowej. NSA oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Zarządzenie Burmistrza Miasta P., odwołujące D. S. z funkcji dyrektora, zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Brak wykazania jednoznacznego związku między zarzutami a naruszeniami prawa uzasadnia stwierdzenie jego nieważności.

Postępowanie administracyjne wszczęte po 30 latach od doręczenia decyzji, niezakończone ostateczną decyzją przed dniem 16 września 2021 r., podlega umorzeniu z mocy prawa zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizacyjnej.

Art. 402 ust. 2 Prawa wodnego zgodny z Konwencją z Aarhus; organizacjom ekologicznym przysługuje prawo uczestnictwa odwoławczego, lecz nie możliwość inicjowania postępowania wodnoprawnego.

Skarga kasacyjna podlegała oddaleniu, gdyż zarzuty podnoszone w skardze nie wykazały naruszenia prawa przez sąd I instancji. Ocena merytoryczna rozwiązań w rozporządzeniu Rady Ministrów nie była przedmiotem kontroli sądów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny, prowadząc postępowanie kasacyjne, związany jest wskazanymi przez stronę granicami zaskarżenia i nie jest uprawniony do samodzielnej konkretności zarzutów; skarga kasacyjna podlega oddaleniu, gdy zarzuty nie odnoszą się do właściwych przepisów prawa materialnego.

Ewidencja czasu pracy osoby na stanowisku publicznym, tak jak Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego, stanowi informację publiczną. Organ administracji publicznej, nie udostępniając tej informacji na wniosek, dopuścił się bezczynności w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Decyzja administracyjna o obowiązku pokrycia kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu powinna uwzględniać prawomocne ustalenia co do własności pojazdu i nie może obciążać wcześniejszego właściciela kosztami wynikającymi z bezczynności organów.

NSA utrzymał w mocy wyrok WSA, uznając, że przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę nie doszło do rażącego naruszenia prawa, a uchybienia formalne nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.

Skarga kasacyjna oddalona. Inwestycja mieszkaniowa spełnia wymóg dostępu do infrastruktury kanalizacyjnej na podstawie planowanej realizacji, skutecznie zabezpieczając standardy lokalizacji zgodnie z art. 17 specustawy.

Nie można uzależniać uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy od istnienia stricte technicznie zrealizowanego zjazdu; decydujące znaczenie ma projektowa możliwość włączenia ruchu do drogi publicznej.

Decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego dotycząca instalacji gazowej w budynku mieszkalnym jest zgodna z prawem, jako że dostępny materiał dowodowy potwierdza brak zagrożeń, a instalacja spełnia wymagania techniczne. Skarga kasacyjna skarżącej zostaje oddalona.

Organizacji społecznej nie przysługuje prawo żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, jeżeli jej cele statutowe nie pozostają w merytorycznym związku z przedmiotem decyzji, a żądanie to nie jest uzasadnione interesem społecznym.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok WSA we Wrocławiu podkreślił konieczność precyzyjnego określania daty wydania decyzji administracyjnej oraz jasności uzasadnienia wyroku, umożliwiającego skuteczną kontrolę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że w sprawach dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ odwoławczy może odmówić wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji, jeżeli interes publiczny związany z realizacją inwestycji celu publicznego przeważa nad przedstawionymi obawami skarżących.

Warunki minimalnej powierzchni działki budowlanej określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego są wiążące dla oceny projektów budowlanych, a ich niespełnienie wyklucza możliwość uzyskania pozwolenia na budowę.

Osoba nieuznana za stronę w postępowaniu głównym nie ma prawa żądać udostępnienia akt sprawy administracyjnej, a decyzje organów o odmowie ich udostępnienia, podjęte zgodnie z k.p.a., są prawidłowe.