Moment spełnienia przesłanek materialnych prawa do renty wojskowej, a nie data formalnego przyznania renty, determinuje nabycie prawa do odprawy mieszkaniowej żołnierza w momencie jego zwolnienia ze służby.

Przetwarzanie danych osobowych skarżącego przez Komendanta Głównego Policji w Krajowym Systemie Informacyjnym Policji jest zgodne z ustawą z dnia 14 grudnia 2018 r., a ich usunięcie nie jest uzasadnione w świetle obowiązujących przepisów prawa i konieczności realizacji zadań ustawowych Policji.

Dokumentacja podatkowa musi w pełni udokumentować i uzasadniać prawo do zaliczenia wydatków z tytułu korekt cen transferowych do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. W przeciwnym wypadku organy podatkowe mają podstawy do odmowy uznania takich wydatków za koszty podatkowe.

Korekta cen transferowych oraz związane z nią opłaty, bez kompletnie udokumentowanego związku z przychodami, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, co wyklucza możliwość stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego. Skargę kasacyjną oddalono z uwagi na brak podstaw prawnych do jej uwzględnienia.

Rada Powiatu Pyrzyckiego, przy regulacji wynagrodzeń nauczycieli, przekroczyła zakres prawnych upoważnień wynikających z ustawy Karta Nauczyciela, co zaowocowało stwierdzeniem nieważności części uchwały przez sąd. Działanie naruszało granice delegacji ustawowej na gruncie art. 30 Karty Nauczyciela.

Nieodpłatne nabycie akcji zastrzeżonych w ramach programu motywacyjnego nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód powstaje dopiero w momencie odpłatnego zbycia akcji jako przychód z kapitałów pieniężnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że stwierdzenie nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie automatycznie rodzi obowiązku stwierdzenia nieważności zależnej decyzji o usunięciu krzewów, jeżeli brak jest merytorycznej zależności między zakwestionowanymi decyzjami, co uzasadnia samodzielne ich funkcjonowanie w obrocie prawnym.

Władanie nieruchomością powoduje domniemanie posiadania odpadów tam złożonych, które obciąża władającego obowiązkiem ich usunięcia, o ile domniemanie to nie zostanie skutecznie obalone dowodami na istnienie innego posiadacza odpadów.

Faktury sprzedażowe VAT RR nie odzwierciedlające rzeczywistych transakcji i zawierające istotne błędy formalne nie mogą stanowić dowodu uznania kosztów poniesionych w ramach podatku dochodowego od osób fizycznych, niezależnie od opisanej przez Skarżącego staranności w ich wystawieniu.

Przeszkody pandemiczne nie wpływają na stawkę podatku od nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą; podmiot posiadający nieruchomość jako przedsiębiorca pozostaje zobowiązany płacić wyższą stawkę, nawet przy czasowym zaprzestaniu korzystania z nieruchomości.

Przejściowe ograniczenia działalności gospodarczej wywołane pandemią COVID-19 nie pozbawiają nieruchomości posiadanej przez przedsiębiorcę związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie wpływając na stosowaną stawkę podatku od nieruchomości zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Wniesione skargi kasacyjne nie wykazały naruszeń uzasadniających uchylenie wyroku oddalającego żądanie wstrzymania wykonania decyzji budowlanej; prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania nie zostało uprawdopodobnione.

Odmowa przyjęcia decyzji administracyjnej przez osobę mającą funkcję kierowniczą, w świetle art. 47 § 1 k.p.a., skutkuje uznaniem decyzji za doręczoną. Nadużycie prawa procesowego przez stronę, mające na celu zawieszenie postępowania, nie zasługuje na ochronę prawną.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie spełnił przesłanek egzoneracyjnych, takich jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie lub wskazanie mienia spółki do zaspokojenia zaległości.

W sytuacji braku danych ewidencyjnych organy podatkowe mają prawo ustalić podstawę opodatkowania budynków na podstawie innych dowodów, nawet gdy skarżący uniemożliwia ponowne oględziny. NSA podtrzymał zasadność opodatkowania budynków według powierzchni użytkowej ustalonej w trakcie dostępnych oględzin.

Opodatkowaniu podlega powierzchnia użytkowa budynków określona na podstawie protokołu oględzin, jeśli podatnik uniemożliwił przeprowadzenie oględzin biegłego. Dane ewidencji gruntów nie są jedyną źródlaną podstawą wymiaru podatków w przypadku braku niezbędnych informacji.

Prawidłowe wykonanie nałożonego obowiązku jest jedynym warunkiem umorzenia grzywny w celu przymuszenia (art. 125 § 1 u.p.e.a.). Niedopuszczalne jest umorzenie grzywny w kontekście częściowego wykonania obowiązku lub z uwagi na inne okoliczności, takie jak trudna sytuacja finansowa zobowiązanego.

Grunty będące w rekultywacji, należące do przedsiębiorcy, podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą do czasu ostatecznego zakończenia rekultywacji. Związek z działalnością wymaga analizy konkretnej sytuacji, niezależnie od posiadania.

Zgodnie z art. 45 k.c. tylko przedmioty materialne uznane mogą być za rzeczy. W konsekwencji, kryptowaluty jako niematerialne byty cyfrowe nie spełniają definicji rzeczy, a więc nie są objęte ustawą o rzeczach znalezionych. Umorzenie postępowania w sprawie znalezienia kryptowalut było zasadne.

Kryptowaluty, jako niematerialne aktywa cyfrowe, nie stanowią rzeczy w rozumieniu art. 45 k.c., a tym samym nie podlegają regulacjom ustawy o rzeczach znalezionych, co wyklucza możliwość żądania zaświadczenia o przechowywaniu i wydaniu rzeczy.

Komisja Konkursowa jest organem administracyjnym w ujęciu funkcjonalnym. Odmowa rozpatrzenia zgodnej z wymaganiami formalnymi oferty kandydata na członka samorządowego kolegium odwoławczego, bez dokonania rozmowy kwalifikacyjnej, narusza przepisy ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz rozporządzenie o konkursie.

NSA oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, potwierdzając legalność wyroku WSA, który uznał zgodność z prawem odmowy przyznania większego lokalu socjalnego przez Zarząd Dzielnicy Praga-Północ.

Nie doszło do naruszenia art. 189f k.p.a. w postępowaniu przed organem, a zarzuty kasacyjne dotyczące wagi naruszenia prawa uznane zostały za bezzasadne. Opłata podwyższona została ustalona zgodnie z przepisami.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że naruszenie przepisów postępowania przez organy niższych instancji nie miało istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia.