Niepoddanie się kontroli, pomimo prawidłowego zawiadomienia, nawet bez działań utrudniających, uzasadnia obiektywną odpowiedzialność i sankcję zgodnie z art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Skarga oddalona z uwagi na brak dowodów na przewidziane przesłanki wyłączające odpowiedzialność.

Naczelny Sąd Administracyjny, zgadzając się z ustaleniami Sądu I instancji oraz Ministra, stwierdził, iż wymogi miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miały kluczowe znaczenie przy ustalaniu odszkodowania, a wniesiona skarga kasacyjna pozostała bezzasadna.

Niezachowanie formalności doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego skutkuje brakiem jego skutecznego rozpoczęcia, co w konsekwencji uniemożliwia wprowadzenie decyzji do obrotu prawnego i wywiedzenie od niej środka zaskarżenia.

Stwierdzenie wydania decyzji podatkowej po terminie, bez zasadnego użycia wyjątku pięcioletniego w art. 68 § 2 O.p., uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji i wyroku, skutkując koniecznością ich poprawnego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 96 ust. 2 pkt 6 ustawy o Służbie Więziennej, zwolnienie funkcjonariusza z tytułu nieprzerwanej 12-miesięcznej choroby jest uznaniowe i wymaga wyważenia interesu społecznego oraz słusznego interesu funkcjonariusza, aby uniknąć decyzji arbitralnych.

Upływ okresu ważności orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego skutkuje jego wygaśnięciem z obrotu prawnego, uniemożliwiając wszczęcie postępowania o stwierdzenie jego nieważności z uwagi na brak przedmiotu postępowania.

Ustanowienie użytku ekologicznego jest zgodne z celem ochrony przyrody oraz pozostaje w zgodności z zasadami zrównoważonego rozwoju. Decyzja ta nie stanowi nadmiernej ingerencji w prawa własności właścicieli działek, biorąc pod uwagę ich wartość przyrodniczą i cel ochrony środowiska.

Ustanowienie użytku ekologicznego na działkach stanowi uzasadnione ograniczenie prawa własności w ramach władztwa planistycznego, jeśli jest poparte rzetelną analizą ekologiczną i spełnia przesłanki art. 42 u.o.p. ochrona środowiska uzasadnia ograniczenie konstytucyjnych wolności.

Dłużnikiem zajętej wierzytelności w kontekście egzekucji administracyjnej prawidłowo oznaczonym w zawiadomieniu jest Urząd Skarbowy, a nie jego Naczelnik. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż skarga kasacyjna w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenia przepisów o transporcie drogowym nie spełniała wymogów formalnych, co skutkowało jej oddaleniem, uznając za bezzasadne odwołanie zarządzającego. Wadliwość konstrukcji skargi uniemożliwiła podważenie wyroku sądu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja administracyjna przyznająca świadczenie pielęgnacyjne nie może być ograniczona czasowo w przypadku orzeczenia o stałej niepełnosprawności, uznając takowe ograniczenie za bezpodstawne wobec braku zaskarżenia całego wzorca prawnego oceny decyzji.

Przepis § 15 ust. 5 uchwały Rady Miasta Gdańska nie stanowi samodzielnej podstawy materialnoprawnej do uchylenia decyzji ostatecznej przyznającej "gdański bon żłobkowy". Uchylenie decyzji wymaga jednoznacznego umocowania w k.p.a. lub odpowiedniej ustawie szczególnej, które w tym przypadku nie zostały wykazane. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zgodnie z art. 25 ust. 6f ustawy o odpadach, nawet częściowa obecność odpadów drewna w odpadach palnych wymaga zapewnienia stałego dostępu do monitoringu, a zaniechanie tego obowiązku uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Niewłożenie karty kierowcy do tachografu stanowi niewłaściwą obsługę tego urządzenia, kwalifikując się jako ingerencja skutkująca nierejestrowaniem danych, zgodnie z lp. 6.2.1 zał. nr 3 u.t.d., uzasadniając nałożenie kary pieniężnej w tej wysokości.

Osoby trzecie pociągnięte do solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe mają prawo do kwestionowania ustaleń faktycznych i prawnych decyzji wymiarowych w sposób umożliwiający skuteczną obronę w ramach krajowego postępowania. Należy zapewnić im pełny dostęp do akt sprawy wymiarowej, respektując jednocześnie standardy unijne ochrony praw.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż błędne jest stosowanie pięcioletniego okresu przedawnienia z art. 68 § 2 O.p. na podstawie opóźnionego złożenia deklaracji w 2008 roku bez późniejszych zmian wymuszających aktualizację. Organ musi przestrzegać zasad proceduralnych uwzględniając prawo podatnika do udziału w postępowaniu.

Sąd stwierdza, że zawieszenie postępowania z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. było zasadnym środkiem ochrony ładu przestrzennego, w świetle zaawansowania prac planistycznych i potencjalnej sprzeczności planowanej inwestycji z projektowanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli nie wykaże, że we właściwym czasie zgłosił wniosek o ogłoszenie upadłości bądź otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego.

Nieruchomość będąca częścią drogi publicznej nie może zostać objęta uwłaszczeniem na podstawie art. 200 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organy administracyjne słusznie odmówiły stwierdzenia nabycia użytkowania wieczystego przez PKP.

NSA potwierdził możliwość zastosowania art. 15zzzzzn² ustawy covidowej do terminów zawitych w postępowaniu administracyjnym w celu przywrócenia ich podczas trwania epidemii COVID-19, zabezpieczając tym samym interesy stron w postępowaniach administracyjnych.

Poprzez prawidłowe oznaczenie osoby uprawnionej jako rzeczywistej strony w postępowaniu, a wskazanie jej przedstawiciela jako ustawowego reprezentanta, jedynie techniczne pomyłki w decyzji nie uzasadniają stwierdzenia jej nieważności.

Decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości w celu przebudowy linii energetycznej jest zgodna z prawem, spełnia wymogi celu publicznego i interesu społecznego zgodnie z art. 124 ust. 1a u.g.n. oraz art. 108 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje stosowanie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami do przebudowy inwestycji publicznych, a nie tylko do nowych inwestycji. Skarga kasacyjna, zarzucająca błędną wykładnię prawa, zostaje oddalona z braku usprawiedliwionych podstaw.