Ocena możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie wymaga uwzględnienia obowiązku alimentacyjnego innych osób zobowiązanych. Jeśli spełnione są przesłanki art. 17 ust. 1 u.ś.r., świadczenie może być przyznane jednej osobie.
Umieszczenie reklamy na elewacji budynku przylegającego do pasa drogowego, którego powierzchnia wchodzi w przestrzeń powietrzną pasa, stanowi zajęcie pasa drogowego i wymaga zezwolenia zarządcy drogi.
Dla legalności lokalizacji obiektów w pasie drogowym konieczne jest uzyskanie zgody zarządcy drogi, niezależnie od ich wpływu na bezpieczeństwo ruchu, co uzasadnia sankcje za naruszenia tej reguły.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wystarczy uwierzytelnienie pełnomocnictwa podpisem zaufanym bez dodatkowej adnotacji o zgodności z oryginałem, uchylając postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu niedopełnienia wymogów formalnych.
Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy, nawet bez bezpośredniego zagrożenia, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Materialna zgodność decyzji administracyjnej polega na spełnieniu rygorów dowodowych, które nie wymagały przeprowadzenia dodatkowych geodezyjnych opinii.
Umieszczenie obiektu w pasie drogowym bez zgody zarządcy drogi uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Zajęcie pasa drogowego przez nośnik reklamowy podlega przepisom art. 40 ustawy o drogach publicznych, które wymagają uzyskania stosownego zezwolenia.
Odpowiedzialność członka rady nadzorczej za rażące naruszenie informacyjnych obowiązków spółki jest uzależniona od uprzedniego stwierdzenia naruszenia przez spółkę, a przedłużenie terminów do wydania decyzji było zgodne z ustawą COVID-19.
Wypłata przez spółkę komandytową zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie nakłada na spółkę obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, zanim nie zostanie ustalona faktyczna wysokość podatku dochodowego do zapłaty w związku z zyskami spółki po zakończeniu roku.
Zarzuty skargi kasacyjnej dot. naruszenia przepisów postępowania nie zasługiwały na uwzględnienie, z uwagi na niewykazanie nowych okoliczności faktycznych istotnych dla wznowienia postępowania podatkowego.
Zasiłek stały przyznaje się na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności uzyskanego w ramach tego samego postępowania, zbliżonych terminami do wniosku podstawowego, bez retroaktywnego przyznania świadczenia na wniosek z innej procedury.
Zasiłek celowy nie przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód przekracza kryterium dochodowe; również brak przesłanek do przyznania specjalnego zasiłku celowego z powodu braku szczególnie uzasadnionego przypadku (art. 39 i 41 u.p.s.).
Z brzmienia art. 63 ust. 1 ustawy o świadczeniu wspierającym wynika, że o zastosowaniu przepisów dotychczasowych przyznających świadczenia pielęgnacyjne decyduje istnienie prawa do takich świadczeń przed 1 stycznia 2024 r. Bez spełnienia tych przesłanek, wnioski złożone po tej dacie podlegają przepisom znowelizowanym.
Uchybienie w orzekaniu kary łącznej w przypadku braku rzeczywistego zbiegu przestępstw skutkuje koniecznością uchylenia wyroku łącznego oraz umorzenia postępowania w tym zakresie, zgodnie z art. 572 k.p.k.
Przepis art. 30 ust. 2 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych stanowi podstawę obowiązku zwrotu nienależnie przyznanych świadczeń na skutek stwierdzenia nieważności decyzji, bez względu na element subiektywny świadczeniobiorcy. Zła wiara nie jest wymagana.
Dla przyznania dodatku węglowego decydujące jest faktyczne zamieszkanie i prowadzenie gospodarstwa domowego pod wskazanym adresem; przysługuje on tylko na jedno gospodarstwo domowe, zgodnie z art. 2 ust. 6 ustawy o dodatku węglowym.
Oddalenie skargi kasacyjnej następuje z powodu braku usprawiedliwionych podstaw do zmiany decyzji organów administracji w zakresie negatywnego zaopiniowania projektu podziału nieruchomości niezgodnego z planem zagospodarowania przestrzennego.
Zajmowanie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia nałożenie kary pieniężnej; zgromadzony materiał dowodowy jest kluczowy dla określenia faktycznego zajęcia pasa drogowego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A.S., potwierdzając prawidłowość postępowania egzekucyjnego nałożenia grzywny, wskazując, że zobowiązania budowlane przechodzą na następców prawnych wedle tytułu wykonawczego.
Odpowiedzialność członków rady nadzorczej spółki za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych przez emitenta ma charakter sprzężony i zależy od wydania prawomocnej decyzji sankcjonującej spółkę. Termin dochodzenia takiej odpowiedzialności może być zawieszony w stanach nadzwyczajnych jak epidemia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie wykazał wpływu zarzucanych uchybień na wynik postępowania, oraz że nie spełniono przesłanek do zawieszenia postępowania w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że przepisy dotyczące przedawnienia zobowiązań podatkowych czy administracyjnych kar pieniężnych nie mają zastosowania do opłat za zajęcie pasa drogowego ustalanych zgodnie z ustawą o drogach publicznych, gdyż mają one charakter rekompensacyjny, a nie sankcyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji o nałożeniu kary za zajęcie pasa drogowego, z uwagi na wystarczające dowody ustalające lokalizację reklam w przestrzeni pasa drogowego i prawidłową interpretację obowiązujących przepisów przez sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, oddalając ją z uwagi na prawidłowość decyzji o wywłaszczeniu na mocy wniosku z 1979 r. oraz konieczność wywłaszczenia pozostałej części nieruchomości w trybie określonym prawem.
Brak formalnego wszczęcia postępowania komunalizacyjnego na skutek działań administracyjnych nie uzasadnia wydania zaświadczenia o toczącym się postępowaniu, nawet gdy działania mogły sugerować rozpoczęcie procesu.