Uznaje się, że brak oznakowania pojazdu wskazanego w licencji jako taksówki pozbawia go statusu taksówki, co uzasadnia nałożenie kar administracyjnych za naruszenie zasad wykonywania transportu drogowego.

Pisma z wyrazem niezadowolenia z długości postępowania można uznać za ponaglenie w rozumieniu art. 37 K.p.a. Wadliwe zakwalifikowanie pisma przez organ nie powinno prowadzić do jego odrzucenia.

Skarga kasacyjna B. M. od wyroku WSA w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił zarzuty dotyczące egzekucji oraz materiał dowodowy, nie dopatrując się naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za prawidłową decyzję inspektora sanitarnego o stwierdzeniu choroby zawodowej, podkreślając związanie sądów i organów administracyjnych wiążącymi orzeczeniami lekarskimi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może być interpretowany szerzej niż przewidziane przypadki inspekcji i kontroli działalności gospodarczej, co wyklucza nałożenie kary pieniężnej poza tym kontekstem. W związku z tym uchylono decyzję organu i umorzono postępowanie administracyjne.

Obowiązek szczepień ochronnych jest zgodny z przepisami prawa krajowego, a jego egzekucja w drodze postanowień administracyjnych nie narusza konstytucyjnych praw obywateli, nawet jeśli szczegółowe zasady określono w aktach niższego rzędu.

Rodzic dziecka obowiązanego do szczepień ochronnych nie posiada prawa do odmowy poddania dziecka szczepieniu, gdy brak jest przeciwwskazań. Skarżący musi wykazać przeciwwskazania zdrowotne, w przeciwnym razie obowiązek szczepień jest wykonalny zgodnie z ustawą o zwalczaniu chorób zakaźnych.

W przypadku tożsamych postępowań sądogoadministracyjnych, sąd pierwszej instancji zobowiązany jest do połączenia ich w jedno, w braku czego następuje uchylenie orzeczenia z uwagi na przesłankę nieważności lis pendens.

Spółka cywilna nie może samodzielnie być adresatem decyzji administracyjnej, jednakże nieprawidłowe oznaczenie strony przez wymienienie wspólników spółki cywilnej z imienia i nazwiska obok nazwy spółki nie stanowi kwalifikowanego naruszenia prawa, uzasadniającego stwierdzenie nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 lub 4 k.p.a.).

Nienależyta obsada sądu poprzez udział sędziego powołanego z udziałem KRS po 2017 r. stanowi podstawę do wznowienia postępowania, gdyż narusza standard niezawisłości sądu z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz międzynarodowych konwencji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził dopuszczalność elastycznego zastosowania zasady kontynuacji funkcji zabudowy, zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, i uznał decyzje organów administracyjnych za prawidłowe w świetle przeprowadzonej analizy urbanistycznej.

Zasada dobrego sąsiedztwa nie wymaga sztywnego uśredniania parametrów budowlanych. Przeprowadzona analiza urbanistyczna jest zgodna z przepisami, a przyjęte parametry inwestycji są adekwatne do zróżnicowanej zabudowy obszaru.

Wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w trybie specustawy dezaktualizuje części planu miejscowego, zaś lokalizowanie miejsc postojowych i terenów utwardzonych na terenach planowanych na inne cele jest z nią zgodne.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, poprzez bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, nie rozpatrzył podania skarżącej w terminie. Skargę kasacyjną oddalono, uznając prawidłowość oceny sądu I instancji dotyczącej zaskarżenia bezczynności.

Poszerzenie kręgu adresatów postanowienia o wstrzymaniu budowy o współwłaściciela nieruchomości nie narusza tożsamości sprawy ani zakazu reformationis in peius, co eliminuje przesłanki dla wydania decyzji kasacyjnej. Decyzja organu odwoławczego powinna być reformacyjna, nie kasacyjna.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze przez uprawnioną, wynikające z wykorzystania informacji uzyskanych w trakcie współpracy biznesowej, stanowi podstawę do unieważnienia przysługującego ochrony prawnej, nawet jeśli nie funkcjonowały wcześniejsze oznaczenia identyczne lub podobne. Sąd uwzględnił zarzuty skargi kasacyjnej, uchylając wyrok WSA.

W odniesieniu do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy należy stosować przepisy w nowym brzmieniu art. 115a ustawy o Policji, wprowadzone ustawą z dnia 14 sierpnia 2020 r.

Podmiot zobowiązany do udzielania informacji publicznej jest obowiązany dostarczyć odpowiedzi na pytania dotyczące gospodarowania mieniem publicznym i świadczenia usług pod warunkiem, że takie pytania mieszczą się w zakresie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Ujawnienie danych osobowych osoby zgłaszającej nieprawidłowości w postępowaniu administracyjnym bez odpowiedniej podstawy prawnej narusza art. 6 ust. 1 RODO, co uprawnia organ ochrony danych osobowych do udzielenia upomnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę skargi kasacyjnej, oddalił ją, podtrzymując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając prawidłowość postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w zakresie zarachowania wpłat na zaległości podatkowe.

Data doręczenia żądania organowi podatkowemu, a nie data nadania wniosku, wyznacza moment wszczęcia postępowania i końcową datę naliczania odsetek za zwłokę, zgodnie z art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej.

W zakresie wyroku NSA z dnia 19 marca 2026 r., stwierdza się, że nie istnieją podstawy do zawieszenia postępowania podatkowego z uwagi na brak zagadnienia wstępnego, które determinowałoby konieczność jego zawieszenia. Złożona skarga kasacyjna M.N. została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sytuacji gdy spółka z jednym wierzycielem (Skarb Państwa) nie zgłasza wniosku o upadłość, członek jej zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe. Ochrona COVID-19 nie ma zastosowania, gdy stan niewypłacalności wystąpił przed epidemią.

Cudzoziemiec, ubiegając się o zezwolenie na nabycie nieruchomości, musi wykazać legalne pochodzenie środków finansowych. Brak wystarczających dowodów na takie pochodzenie uzasadnia odmowę wydania zezwolenia, co stanowi ochronę bezpieczeństwa finansowego i obrotu gospodarczego.