W orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenie przepisów prawa procesowego, zwłaszcza zasad informowania stron, oraz wadliwości regulacji wewnętrznych, skutkują brakiem podstaw do oddalenia wniosku studenta o przeniesienie i wykluczają zastosowanie przepisów, w kontekście art. 9 i 11 k.p.a., oraz art. 45 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.

Pobieranie emerytury stanowi przesłankę negatywną wykluczającą przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, którą usunąć można zawieszeniem emerytury. Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje od daty wstrzymania wypłaty emerytury.

Sąd odrzuca skargę, jeśli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Dwa odpisy skargi są niezbędnym elementem formalnym dla jej nadania biegu. (NSA, I SA/Łd 871/25)

Zmiana właściciela nieruchomości nie uprawnia nowego właściciela do występowania jako strona w postępowaniu dotyczącym zawiadomienia o zakończeniu budowy, jeśli nie zostało przeniesione na niego pozwolenie na budowę - wyłącznym przymiotem strony w takim postępowaniu pozostaje inwestor.

Pobór zwrotny wód, polegający na odprowadzeniu pobranej wody w stanie niezanieczyszczonym, nie podlega opłacie stałej za korzystanie z usług wodnych, z wyjątkiem przypadków wyraźnie przewidzianych dla elektrowni wodnych i chowu ryb. Przepisy Dyrektywy 2000/60/WE oraz polskiego Prawa wodnego nie uzasadniają nałożenia opłat za pobór zwrotny, niepowodujący kosztów środowiskowych ani zasobowych.

Bonifikata uzyskana przy zakupie nieruchomości przez byłych pracowników Lasów Państwowych nie stanowi przychodu z nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że brak jest elementu świadczenia wzajemnego i indywidualizacji świadczenia.

Decyzja kasatoryjna oparta na art. 138 § 2 k.p.a., uchylająca postanowienie organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest uzasadniona, gdy niezbędny zakres wyjaśnień ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że postępowanie przed sądem I instancji było pozbawione istotnych błędów, a zaskarżony wyrok Sądu I instancji w zakresie naruszeń proceduralnych podniesionych w skardze kasacyjnej, powinien zostać utrzymany.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie administracyjnej kary pieniężnej na P. Sp. z o.o. przez WIOŚ za magazynowanie odpadów z naruszeniem warunków pozwolenia było prawidłowe. Nie doszło do naruszenia przepisów ani w procedurze administracyjnej, ani przed sądem.

Art. 53 ust. 4a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi nie ma zastosowania retroaktywnego do dokumentów DPR wydanych przed 1.01.2018 r. Decyzje unieważniające takie dokumenty na podstawie nowego przepisu są nieważne.

Odmawiając umorzenia zadłużenia z tytułu składek, organ ZUS działał zgodnie z przepisami prawa. Skarżący nie udowodnił przesłanek do umorzenia określonych prawem, a kontrola sądowa potwierdziła prawidłowość ustaleń faktycznych organu.

Decyzja odmowna dotycząca wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop może zostać uchylona w trybie art. 154 § 1 k.p.a. jeżeli uwzględnia interes społeczny i słuszny interes strony, także w kontekście nowych wykładni prawa wynikających z orzecznictwa sądowego.

Postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pomocy mieszkaniowej musi uwzględniać wszystkie istotne okoliczności faktyczne i prawne, w tym możliwości odstępstwa od przewidzianych prawem warunków, gdy skarżący znajduje się w trudnej sytuacji zdrowotnej lub rodzinnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że rozstrzygnięcie legalności decyzji administracyjnej podlega zasadzie oceny według stanu prawnego z dnia jej wydania, a kwestia niezakończenia sprawy nie odnosi się do postępowania sądowego, lecz administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd I instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliły decyzję w przedmiocie prawa użytkowania wieczystego z uwagi na istotne braki dowodowe, zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., wymagające rozstrzygnięcia przez organ I instancji.

W sprawie dotyczącej opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska, właściwym jest przywrócenie terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności, jeśli organ administracyjny nie uwzględnił wszystkich istotnych okoliczności wyjaśniających przyczyny uchybienia terminu.

Środki uzyskane z refundacji wywozowej mogą zostać zakwalifikowane jako nienależnie pobrane, jeśli nie można jednoznacznie ustalić pochodzenia produktów zgodnego z wymaganiami rozporządzenia UE. WSA prawidłowo podtrzymał decyzje administracyjne w tej materii.

"Jeżeli zatem na gruncie przepisów ustawy komunalizacyjnej stronami w sprawie zakończonej decyzją komunalizacyjną są Skarb Państwa jako dotychczasowy właściciel nieruchomości, właściwa gmina jako beneficjent komunalizacji oraz inne podmioty, gdy wykażą, iż komunalizowane mienie na dzień 27 maja 1990 r. stanowiło ich własność i nie podlegało komunalizacji, to w rozpoznawanej sprawie - z uwagi na kontekst