Skarga kasacyjna na decyzję Wojewody Podkarpackiego w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zastosowania przepisów przez Sąd I instancji i brak skutecznych zarzutów kasacyjnych.

Postępowanie administracyjne w sprawie nakazania usunięcia odpadów może zostać wszczęte wyłącznie z urzędu, a brak strony legitymowanej materialnie wyklucza możliwość wszczęcia go na wniosek. Właściciel sąsiedniej działki nie wykazał interesu prawnego, co zasadnie skutkowało odmową.

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że planowana eksploatacja kopalin narusza przeznaczenie nieruchomości wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uzasadniając tym samym odmowę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

NSA stwierdza, iż kontrola podatkowa wszczęta wobec skarżącego została przeprowadzona prawidłowo, a organy zastosowały odpowiednie przepisy proceduralne, pozbawiając zasadności argumenty dotyczące niedopełnienia obowiązku doręczenia upoważnienia do kontroli podst. art. 284 § 3 i § 4 Ordynacji podatkowej.

Załadowca ponosi odpowiedzialność administracyjną za przejazd pojazdem nienormatywnym, jeżeli nie zweryfikował prawidłowo parametrów ładunku, co świadczy o godzeniu się na powstanie naruszenia określonego w art. 140aa Prawa o ruchu drogowym.

W sprawach naruszeń przepisów transportowych, zastosowanie ma art. 92c ust. 1 utd, specyficzne wyłączne przesłanki zwalniające z odpowiedzialności administracyjnej, do egzoneracji niezbędne jest wykazanie okoliczności wyjątkowych. Decyzja o utrzymaniu kary administracyjnej uzasadniona brakiem staranności przewoźnika.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że prawidłowa wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych potwierdza bezpośredni związek przyczynowy między rezygnacją z pracy a sprawowaniem koniecznej opieki nad osobą niepełnosprawną.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 nowelizacji KPA z 2021 r., postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej wszczęte po upływie trzydziestu lat od jej doręczenia, które nie zakończyło się ostateczną decyzją, podlega automatycznemu umorzeniu z mocy prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdza naruszenie zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy i konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji.

Uchwała Rady Miasta dotycząca przyznania diet członkom komisji wyborczych za czynności wyborcze jest zgodna z prawem, nie narusza regulacji o samodzielności statutowej jednostki pomocniczej, a jej uchylenie przez organ nadzorczy było bezzasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając legalność decyzji odwoławczej SKO w zakresie zezwolenia na imprezę masową, podkreślając prawidłowe zastosowanie przepisów u.b.i.m. oraz właściwą ocenę faktyczną przez sąd pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna dotycząca odwołania od decyzji o odmowie zezwolenia na założenie publicznego przedszkola została oddalona z uwagi na brak spełnienia przesłanek poprawy warunków kształcenia oraz korzystnego uzupełnienia sieci placówek oświatowych.

Nieruchomość będąca w posiadaniu przedsiębiorcy jest związana z działalnością gospodarczą, jeśli jej cechy pozwalają na potencjalne wykorzystanie jej w działalności gospodarczej, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatkowej; stan deweloperski nieruchomości nie wyklucza tej możliwości.

Przebudowa przegród zewnętrznych budynku mieszkalnego, skutkująca zwiększeniem obszaru jego oddziaływania poza działkę, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę; naruszenie przepisów o minimalnych odległościach od granicy działki uzasadnia nakaz przywrócenia stanu zgodnego z prawem.

Zastosowanie dopuszczalnych korekt pomiarowych w procesie administracyjnym sankcjonującym wymaga wykazania rzeczywistych wartości przez organy; przy niepewności pomiarowej należy rozstrzygać je na korzyść strony.

Uchwała przyznająca diety członkom komisji wyborczych nie jest sprzeczna z prawem, o ile statut jednostki pomocniczej przewiduje regulacje wyborcze zgodne z ustawą i konstytucyjnie dopuszczalny jest zakres autonomii samorządu.

Uchwała Rady Miasta Katowice z dnia 29 lutego 2024 r. zmieniająca statut Dzielnicy nr 3 Zawodzie, przyznająca zryczałtowane diety członkom komisji wyborczych, nie narusza obowiązujących przepisów prawa, pod warunkiem że jej treść nie pokrywa się z wcześniejszymi, unieważnionymi rozstrzygnięciami. Samodzielność jednostek samorządu terytorialnego, w kontekście regulacji statutowej, jest kluczowym elementem

Samodzielność jednostki samorządu terytorialnego w zakresie stanowiącym prawo miejscowe, w tym uchwalanie diet dla członków komisji wyborczych, jest chroniona, jeżeli brak wyraźnego przepisu wykluczającego takie działanie. Rozstrzygnięcie nadzorcze uznające nieważność takiej regulacji może naruszać zasadę proporcjonalności.

Uchwała Rady Miasta Katowice w przedmiocie przyznania diet za czynności wyborcze w jednostkach pomocniczych nie narusza prawa, a jej uchylenie przez Wojewodę Śląskiego było bezzasadne. Samodzielność samorządów pozwala na takie regulacje, o ile nie są sprzeczne z wyraźnymi przepisami prawa.

NSA uznaje za uzasadnione przyznanie diet za pracę w komisjach wyborczych do Rad Dzielnic, uwzględniając potrzebę ochrony samodzielności gmin i proporcjonalność ingerencji nadzorczej.

Wpisanie budynku do rejestru zabytków jest zgodne z prawem; unikalne wartości historyczne uzasadniają ochronę nad prawem własności. Organy administracyjne właściwie zrównoważyły interesy prywatne i publiczne, postępując w zgodzie z normami prawa materialnego oraz standardami proceduralnymi.

Uchwała Rady m.st. Warszawy, nr LXIV/2081/2022, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie naruszała prawa, w tym konstytucyjnych norm dotyczących ochrony własności; ingerencje w prawo własności były odzwierciedleniem prawidłowego wyważenia interesu publicznego i prywatnego.

Odmowa rejestracji skarżącego jako osoby bezrobotnej z powodu nieprzedłożenia dowodu tożsamości była zgodna z prawem. Brak dokumentu uniemożliwia rejestrację, a potwierdzenie tożsamości przez Policję nie może zastąpić formalnych wymogów.

NSA potwierdza, że brak wystąpienia szczególnie uzasadnionych okoliczności o których mowa w art. 30 ust. 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych uzasadnia odmowę całkowitego umorzenia kwoty nienależnie pobranego świadczenia.