Odmiennie aniżeli w przypadku skargi kasacyjnej, związanie sądu administracyjnego granicami skargi na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dotyczy jej zarzutów oraz powołanej podstawy prawnej, a nie ich uzasadnienia.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA w Poznaniu, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wykładni systemowej i celowościowej przepisu podatkowego, które mogą ujawnić jego niekonstytucyjność w kwestii praw nabytych. WSA powinien zrewidować swoją interpretację przepisów w kontekście ochrony tych praw.

Przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wobec braku uzasadnionych przeszkód, stanowiło naruszenie prawa o charakterze rażącym. Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnił wymierzenie grzywny jako środek dyscyplinujący i prewencyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że umorzenie postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji po upływie 30 lat od jej ogłoszenia zgodne jest z przepisami krajowymi i międzynarodowymi oraz zasadą pewności prawa.

Decyzja o odmowie pozwolenia na budowę nie była prawidłowa; ustalenie wysokości budynku powinno być oparte na przepisach rozporządzenia, a nie planu miejscowego, jeśli plan miejscowy nie zawiera własnej definicji (art. 35 P.b. w zw. z § 6 r.w.t.).

Przepis art. 59 ust. 3 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym znajduje zastosowanie jedynie w odniesieniu do zmian sposobu użytkowania nieruchomości zaistniałych po dniu 11 lipca 2003 r., bez możliwości stosowania go wstecz do stanów faktycznych sprzed wejścia w życie tej ustawy.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego w sytuacji, gdy współmałżonek osoby wymagającej opieki nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jest niemożliwe. Warunkiem przyznania świadczenia innej osobie jest posiadanie takiego orzeczenia przez współmałżonka osoby wymagającej opieki.

Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku stanowi bezwzzględną przeszkodę procesową z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.; wydanie mimo niej wyroku skazującego powoduje zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Okoliczność, że sąd nie wiedział o śmierci oskarżonego, nie wyłącza obowiązku uchylenia orzeczenia i umorzenia postępowania.

Włączenie karty adresowej zabytku do gminnej ewidencji na podstawie wpisu w ewidencji wojewódzkiej odbywa się automatycznie i ma charakter materialno-techniczny. Uchybienia formalne karty adresowej nie wpływają na skuteczność czynności.

NSA utrzymuje umorzenie postępowania administracyjnego dotyczącego orzeczenia z 1959 r. na mocy prawa, uznając zgodność przepisów z konstytucyjnymi zasadami pewności i stabilności prawnej oraz niezaskarżalności starych decyzji.

Jeżeli sąd, stosując art. 37a § 1 k.k., wymierza za występek karę grzywny zamiast kary pozbawienia wolności, jest obowiązany orzec ją w wymiarze nie niższym niż 150 stawek dziennych. Wymierzenie grzywny w niższej liczbie stawek stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia.

Orzekając środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonym na podstawie art. 41a § 1 k.k., sąd jest obowiązany oznaczyć w wyroku okres jego obowiązywania zgodnie z art. 43 § 1 k.k. Pominięcie tego elementu stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, którego nie można konwalidować w postępowaniu wykonawczym; sąd odwoławczy powinien usunąć je z urzędu w trybie art. 440 k.p.k., także

Wypłata z kapitału zapasowego spółki z o.o. z zysków jednoosobowej działalności gospodarczej, uprzednio opodatkowanych, nie podlega ponownemu opodatkowaniu jako przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

Wydatki na zakup zestawów klocków LEGO przez doradcę podatkowego, pełniące jedynie funkcję dekoracyjną, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., jako że brak jest wystarczającego związku przyczynowego między tymi wydatkami a źródłem przychodów.

Brak obowiązku alimentacyjnego wyklucza prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, nawet przy opiece nad bliskim o znacznym stopniu niepełnosprawności. Interpretacja przepisów musi respektować ich literalne brzmienie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza nieważność postępowania sądowego z uwagi na błędne oznaczenie strony skarżącej, co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i ponownego rozpoznania skargi wniesionej przez właściwy podmiot.

Nieprawidłowe doręczenie postanowienia wyklucza uznanie doręczenia za skuteczne, co uniemożliwia prowadzenie postępowania wobec osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe. W przypadku naruszeń proceduralnych organ odwoławczy zobowiązany jest do uchylenia decyzji pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że doręczenie decyzji administracyjnej osobie trzeciej odpowiadającej za długi cudze, poprzez tryb zastępczy na adres z ewidencji podatkowej, jest niewłaściwe, jeśli osoba ta nie występuje jako podatnik lub płatnik. Wymaga to ponownego ustalenia prawidłowego adresu dla takich doręczeń.

Lokale mieszkalne wykorzystywane do krótkoterminowego wynajmu mogą być uznane za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, co uzasadnia zastosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. Decyzja ta musi bazować na prawidłowym wykazaniu przesłanek wynajmu jako działalności gospodarczej.

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące wadliwości udziału prokuratora i błędnej kwalifikacji obiektu budowlanego jako budynku; NSA potwierdza decyzję WSA o uchyleniu decyzji SKO, wymagając pełnej analizy dowodów.

Brak realizacji założeń projektu skutkuje koniecznością zwrotu całego dofinansowania; częściowa realizacja wskaźników nie przesądza o prawidłowym wykorzystaniu środków unijnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku braku dostatecznego wyjaśnienia istoty sprawy przez organy administracyjne, ponowne rozstrzygnięcie winno uwzględniać pełną analizę prawnopodatkowej kwalifikacji obiektów, jakimi są silosy, przy uwzględnieniu obowiązujących definicji prawnych oraz dotychczasowego orzecznictwa.

Skarga kasacyjna, będąca szczególnie sformalizowanym środkiem odwoławczym, podlega rygorom formalnym tych wymogów, co wyznacza granice jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny; brak spełnienia tych wymogów skutkuje jej oddaleniem.

Dochody marynarzy uzyskane z pracy na statkach norweskich, bez względu na rejestrację, kwalifikują się do ulgi abolicyjnej w Polsce, nawet przy braku ich opodatkowania w Norwegii, jeśli spełniają kryteria konwencji międzynarodowej.