Grunty sklasyfikowane jako tereny kolejowe, nieużywane faktycznie do przewozów kolejowych, podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą i nie korzystają ze zwolnienia podatkowego wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.
Orzekając zakaz kontaktowania się z określonymi osobami lub zbliżania się do nich na podstawie art. 39 pkt 2b k.k., sąd jest zobowiązany określić czas jego obowiązywania w granicach przewidzianych w art. 43 § 1 k.k., chyba że zachodzą przesłanki do orzeczenia zakazu dożywotnio z art. 41a § 3 k.k. Pominięcie tego elementu stanowi rażącą obrazę prawa materialnego, niepodlegającą usunięciu w postępowaniu
Nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez wymaganego zezwolenia jest zgodne z prawem, gdy przewóz odbywa się dla potrzeb własnych podmiotu z kraju spoza UE, co wymaga zezwolenia ministra transportu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania determinuje obowiązek organu odwoławczego do wydania postanowienia stwierdzającego takie uchybienie, co wyklucza możliwość podważenia ostateczności decyzji administracyjnej.
Podmiot wykonujący działalność leczniczą, w celu skorzystania z preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości, musi być wpisany do rejestru prowadzonego przez właściwego wojewodę. Fakt prowadzenia punktu szczepień przez aptekę nie uprawnia jej do tej ulgi.
Art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym jest regulacją odrębną wyłączającą zastosowanie art. 189f §1 pkt 1 KPA, brak wykazania przesłanek wyłączających odpowiedzialność oznacza konieczność nałożenia kary.
Brak wystąpienia przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego uzasadniał odmowę udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Postępowanie organów podatkowych było zgodne z przepisami prawa materialnego i procesowego. Skarga kasacyjna została oddalona.
Jeżeli przed wydaniem orzeczenia przez sąd odwoławczy nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia w rozumieniu art. 45 § 1 k.w., zachodzi ujemna przesłanka procesowa z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. Sąd ma obowiązek uwzględnić ją z urzędu, uchylić zapadłe wyroki i umorzyć postępowanie na podstawie art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w.
Skarga kasacyjna F. w S. została oddalona, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przewóz drogowy był zarobkowy i wymagał zezwolenia, a zastosowana kara pieniężna za brak zezwolenia była uzasadniona w świetle ustawy o transporcie drogowym.
Dla oceny nieważności czynności prawnej na podstawie art. 82 k.c. sąd ma obowiązek odrębnie ustalić i ocenić zarówno zdolność osoby składającej oświadczenie woli do świadomego podjęcia decyzji, jak i zachowanie przez nią swobody powzięcia oraz wyrażenia woli. Pominięcie przesłanki swobody w tezie dowodowej dla biegłego i w rozważaniach sądu stanowi istotne uchybienie procesowe.
Skargę kasacyjną P.O. na wyrok WSA w Poznaniu należy oddalić, gdyż postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczące zabezpieczenia wierzytelności jest zgodne z prawem, a zastosowany środek zabezpieczający nie był zbyt uciążliwy.
Dyskryminacyjne zróżnicowanie stawek podatku od nieruchomości na podstawie lokalizacji, bez dostatecznego uzasadnienia różnic, może naruszać zasadę równości określoną w art. 32 Konstytucji RP; legalność takich uchwał podlega ścisłej kontroli sądowej.
W przypadku subsydiów płacowych na rzecz pracownika z niepełnosprawnością nie jest konieczne posiadanie kopii orzeczenia w momencie zawarcia umowy, o ile pracodawca ma świadomość o niepełnosprawności. Zatrudnienie odbyło się w ramach efektu zachęty, pomimo braku dokumentu na etapie zawarcia umowy.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany po 30 czerwca 2024 r. z powodu naruszenia zasady proporcjonalności, co skutkuje koniecznością uwzględnienia skargi na przewlekłość postępowania administracyjnego.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec niewykazania przez skarżącego istotnego wpływu zarzucanych uchybień proceduralnych na wynik sprawy, przy uznaniu, że nowe tytuły wykonawcze ZUS mogły być podstawą egzekucji.
Przekazanie środków z dotacji nie powoduje utraty ich publicznego statusu. W przypadku znikomej szkodliwości i braku winy umyślnej można odstąpić od wymierzania kary za naruszenie dyscypliny finansów publicznych.
Zarzucone przez skarżącą naruszenia proceduralne i materialne nie wpłynęły na prawidłowość postanowienia o niedopuszczalności zarzutu w egzekucji. Skarga kasacyjna podlega zatem oddaleniu, a decyzje organów skarbowych pozostają w mocy.
Skarga o wznowienie postępowania oddalona. Wyroki TSUE nie wykazały wpływu na rozstrzygnięcie wobec członków zarządu z tytułu solidarnych zobowiązań podatkowych spółki. Brak przesłanek do zmiany wyroku wobec odpowiedzialności za niewniesienie wniosku upadłościowego.
NSA potwierdził prawidłowość postępowania SIWIS oraz WSA, stwierdzając, iż odmowa uzgodnienia higienicznych i zdrowotnych warunków dla gołębnika była zasadna z powodu uciążliwości i zagrożeń zdrowotnych związanych z hodowlą gołębi.
Objęcie wyrokiem łącznym kary jednostkowej, która przed jego wydaniem została prawomocnie uchylona i zastąpiona inną karą przez sąd odwoławczy, stanowi rażące naruszenie przepisów regulujących orzekanie kary łącznej oraz uchybienie mające istotny wpływ na treść orzeczenia. Wadliwość ta uzasadnia uchylenie wyroku łącznego, także gdy orzeczona kara formalnie mieści się w granicach właściwych dla rzeczywiście
W braku prawomocnego i ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego uchwała Państwowej Komisji Wyborczej o odrzuceniu sprawozdania finansowego powoduje skutki prawne, w tym pomniejszenie dotacji w przypadku partii politycznej, których zaniechanie nie może być poczytane za bezczynność organu wykonawczego.
Za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości odpowiadającej rzeczywistym kosztom ich wykonania, niezależnie od charakteru czynności. Odpłatność nie ogranicza się wyłącznie do czynności ponadstandardowych.
Za badania i inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach nadzoru zapobiegawczego pobiera się opłaty w wysokości rzeczywiście poniesionych kosztów, co znajduje podstawę w art. 36 ust. 1 ustawy o Inspekcji Sanitarnej.
Opłaty za czynności zapobiegawczego nadzoru sanitarnego mogą być naliczane zgodnie z art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz właściwym rozporządzeniem Ministra Zdrowia, obejmując rzeczywiste koszty wykonania czynności przez organy inspekcji.