Akt odwołania ze stanowiska dyrektora instytucji kultury musi być należycie uzasadniony, uwzględniając konkretne przepisy prawa i okoliczności faktyczne naruszeń, aby umożliwić pełną kontrolę legalności aktu przez sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie sprostało obowiązkowi wykonania zaleceń prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec nieprzeprowadzenia istotnych czynności dowodowych, oddalił skargę kasacyjną jako niezasługującą na uwzględnienie.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki może być orzeczona po stwierdzeniu bezskuteczności egzekucji, a skuteczne doręczenie postanowień procesowych jest warunkowane prawidłowym adresem zamieszkania widniejącym w rejestrze.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż ograniczenia wprowadzone w uchwale Sejmiku Województwa Małopolskiego dotyczące obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej były istotnym naruszeniem prawa, co uzasadnia stwierdzenie nieważności niektórych paragrafów uchwały.

Osoba małoletnia, posiadająca ograniczoną zdolność do czynności prawnych, nie jest uprawniona do samodzielnego składania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Taki wniosek powinien być składany przez przedstawiciela ustawowego, co zapewnia możliwość pełnej realizacji prawa dostępu do informacji publicznej.

Uznanie zarzutów procesowych w skardze kasacyjnej, uchylające wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwe uzasadnienie uniemożliwiające kontrolę instancyjną.

Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, do którego należy sporny taras jako integralna część, jest zobowiązany do sporządzenia oceny technicznej lub ekspertyzy, niezależnie od własności gruntu pod tarasem.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając przedawnienie roszczenia o zwrot dotacji za niezasadne. W ocenie NSA, zgodne z prawem wykazanie sposobu wykorzystania dotacji spoczywa na beneficjencie, a rażące braki w dokumentacji uzasadniają decyzję o niewłaściwym jej wykorzystaniu.

Postępowanie administracyjne dotyczące zmiany danych w zgłoszeniu celnym, po znacznej zwłoce czasowej, musi opierać się na dokumentach i dowodach przeszłych zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, nawet jeśli upływ czasu ogranicza dostępność dokumentacji.

Do potwierdzenia praw do rekompensaty z tytułu pozostawienia mienia poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej niezbędne jest złożenie wniosku do 31 grudnia 2008 r. Nieprzestrzeganie tego terminu skutkuje wygaśnięciem prawa do rekompensaty. Dziedziczenie prawa nie może zmienić faktu, iż pierwotny termin nie został dochowany.

NSA podtrzymał decyzję Prezesa WUG i wyrok WSA w Gliwicach o nałożeniu opłaty podwyższonej za nielegalne wydobycie kopaliny. Sąd potwierdził prawidłowość ustaleń organów co do działań W. B. podejmowanych bez wymaganej koncesji, w tym ilości oraz rodzaju wydobytej kopaliny.

Odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uzasadniona jest kolizją z zatwierdzonymi elementami zagospodarowania terenu, wynikającą z wcześniejszej decyzji ostatecznej, a kolizja ta nie może być usunięta bez naruszenia prawa budowlanego.

W sprawie odmawia się uznania prawa do odliczenia VAT z tytułu pozornych faktur w ramach oszustwa karuzelowego oraz nie przyznaje stawki 0% dla nieistniejącej transakcji WDT. Skarga kasacyjna jest oddalona z uwagi na brak skutecznego podważenia stanu faktycznego i proceduralnego.

Art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, umożliwiający umorzenie postępowań po upływie trzydziestu lat, jest zgodny z Konstytucją RP; umorzenie ma na celu stabilizację stanów prawnych i nie narusza zasady ochrony zaufania do państwa.

NSA orzekł, że bezprawne zorganizowane zaniechanie szpitala w zakresie zapewnienia odpowiedniego poziomu świadczeń zdrowotnych, w obliczu zewnętrznych i nadzwyczajnych okoliczności pandemicznych, nie wyczerpuje przesłanek naruszenia zbiorowych praw pacjentów zgodnie z art. 59 ust. 1 upp. Skarga została uwzględniona.

Wykonanie przewozu okazjonalnego pojazdem niezgłoszonym do ważnej licencji i niespełniającym wymogów dla taksówek skutkuje karą pieniężną. Licencja taksówkowa nie usprawiedliwia niezgodności z u.t.d. WSA prawidłowo dokonał oceny zgodności działań z przepisami.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze przez uprawnioną, wynikające z wykorzystania informacji uzyskanych w trakcie współpracy biznesowej, stanowi podstawę do unieważnienia przysługującego ochrony prawnej, nawet jeśli nie funkcjonowały wcześniejsze oznaczenia identyczne lub podobne. Sąd uwzględnił zarzuty skargi kasacyjnej, uchylając wyrok WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził dopuszczalność elastycznego zastosowania zasady kontynuacji funkcji zabudowy, zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, i uznał decyzje organów administracyjnych za prawidłowe w świetle przeprowadzonej analizy urbanistycznej.

Zasada dobrego sąsiedztwa nie wymaga sztywnego uśredniania parametrów budowlanych. Przeprowadzona analiza urbanistyczna jest zgodna z przepisami, a przyjęte parametry inwestycji są adekwatne do zróżnicowanej zabudowy obszaru.

Wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w trybie specustawy dezaktualizuje części planu miejscowego, zaś lokalizowanie miejsc postojowych i terenów utwardzonych na terenach planowanych na inne cele jest z nią zgodne.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, poprzez bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, nie rozpatrzył podania skarżącej w terminie. Skargę kasacyjną oddalono, uznając prawidłowość oceny sądu I instancji dotyczącej zaskarżenia bezczynności.

Poszerzenie kręgu adresatów postanowienia o wstrzymaniu budowy o współwłaściciela nieruchomości nie narusza tożsamości sprawy ani zakazu reformationis in peius, co eliminuje przesłanki dla wydania decyzji kasacyjnej. Decyzja organu odwoławczego powinna być reformacyjna, nie kasacyjna.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sytuacji gdy spółka z jednym wierzycielem (Skarb Państwa) nie zgłasza wniosku o upadłość, członek jej zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe. Ochrona COVID-19 nie ma zastosowania, gdy stan niewypłacalności wystąpił przed epidemią.

Cudzoziemiec, ubiegając się o zezwolenie na nabycie nieruchomości, musi wykazać legalne pochodzenie środków finansowych. Brak wystarczających dowodów na takie pochodzenie uzasadnia odmowę wydania zezwolenia, co stanowi ochronę bezpieczeństwa finansowego i obrotu gospodarczego.