Postępowanie upadłościowe wobec spółki pełni rolę egzekucji uniwersalnej. Zakończone bez zaspokojenia podatkowych zaległości, uznaje się za spełniającą przesłankę bezskuteczności egzekucji z art. 116 § 1 o.p., umożliwiając dochodzenie odpowiedzialności członka zarządu.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym powstaje ex lege i osoba zobowiązana ma obowiązek wykazania braku przeciwwskazań zdrowotnych do szczepienia, inaczej organy administracyjne są uprawnione do zastosowania odpowiednich środków egzekucyjnych.

Organ administracji publicznej, w przypadku ostatecznego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego niezdolność strony do posiadania broni, zobowiązany jest do obligatoryjnego cofnięcia pozwolenia na broń palną, bez możliwości podważenia wniosków medycznych w ramach własnej oceny administracyjnej.

Przepisy Działu IVa KPA nie mają zastosowania wobec regulacji szczególnych u.t.d., regulujących przesłanki wyłączenia odpowiedzialności za administracyjne kary pieniężne, takich jak art. 92c u.t.d.

Oddala się skargę kasacyjną po stwierdzeniu, że organy podatkowe prawidłowo uznały brak pokrycia wydatków w ujawnionych źródłach dochodów za 2018 rok, a rolowanie lokat bankowych stanowiło wydatek, co uzasadnia określenie zobowiązania podatkowego.

Główny Inspektor Transportu Drogowego prawidłowo uznał utratę dobrej reputacji przewoźnika drogowego za proporcjonalną reakcję wobec najcięższych naruszeń, spełniając wymogi dowodowe i proceduralne zgodnie z prawem unijnym i krajowym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji o nałożeniu kary za naruszenia w transporcie drogowym, przy braku dowodów obalających ustalenia organów administracyjnych.

Należy uznać, że dochody uzyskane z kredytu i sprzedaży nieruchomości, jako przychody rodziny, przekraczają ustawowe kryteria dochodowe i skutkują uznaniem zasiłku celowego za świadczenie nienależnie pobrane podlegające zwrotowi.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej sprzed ponad 30 lat, podkreślając, że jest to zgodne z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej K.p.a. oraz zasadami konstytucyjnymi.

W postępowaniu o uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy, organy zobowiązane są uwzględnić przepisy ustawy o drogach publicznych, w tym kwestię bezpieczeństwa ruchu drogowego, co może uzasadniać większe wymiary niż wskazane minimum odległości dla lokalizacji reklam przy drogach krajowych.

NSA uznał uzasadnienie wyroku WSA za niewystarczające i niezgodne z wymogami art. 141 § 4 p.p.s.a., uchyla zaskarżony wyrok i nakazuje ponowne zbadanie sprawy z uwzględnieniem prawidłowości ustaleń faktycznych oraz wykładni wynikającej z orzecznictwa TSUE i NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA z uwagi na niejednoznaczność uzasadnienia ustalającego faktyczne podstawy i prawne umocowanie rozstrzygnięcia, które nie spełniało wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a. WSA ponownie rozpatrzy skargę na bezczynność z uwzględnieniem wskazań NSA.

W razie oczekiwania na wznowienie postępowania administracyjnego z urzędu, brak jest podstaw do zarzutu bezczynności organu, gdy wnioskodawca nie składa formalnego wniosku; czynności weryfikacyjne organu nie obligują do wydania postanowienia o odmowie wznowienia.

NSA uznał, że egzekwowanie obowiązku szczepień ochronnych zgodnie z rozporządzeniem jest zgodne z prawem, nawet w przypadku braku indywidualnego kalendarza szczepień, o ile nie stwierdzono przeciwwskazań medycznych.

Zarządzenie poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest legalne i wymagalne, gdy brak formalnych przeciwwskazań medycznych. Skarga kasacyjna zarzucająca naruszenie prawa materialnego i proceduralnego bez przekonujących dowodów na rzecz swoich twierdzeń podlega oddaleniu.

NSA oddala skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, uznając, że skarga nie spełnia wymogów precyzyjnego określenia podstaw prawnych zarzutów, co uniemożliwia jej uwzględnienie.

W przypadku nieważności umowy kredytu hipotecznego denominowanego w CHF, wynikającej z abuzywności klauzul waloryzacyjnych, roszczenie konsumenta o zwrot świadczeń pieniężnych spełnionych na rzecz banku w wykonaniu tej umowy jest niezależne od roszczenia banku o zwrot wypłaconego kapitału i podlega rozliczeniu według teorii dwóch kondykcji (art. 410 § 1 w zw. z art. 405 k.c.). Wyrok TSUE z 19 czerwca

Członek zarządu spółki może ponosić solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie dopełnia przesłanek zwolnienia z odpowiedzialności, takich jak złożenie wniosku o upadłość w odpowiednim terminie.

W przypadku likwidacji spółki komandytowej przekształconej ze spółki z o.o., za koszt nabycia udziałów nie uznaje się wartości historycznej, lecz wartość bilansową w momencie odpłatnego zbycia, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 updof.

Zyski wypracowane przez spółkę komandytową przed przekształceniem w spółkę z o.o. nie podlegają ponownemu opodatkowaniu jako zyski spółki kapitałowej. Przekształcenie nie skutkuje sukcesją zobowiązań podatkowych w zakresie tych zysków, z uwagi na brak podstaw prawnych do ich podwójnego opodatkowania.

NSA uznał, że doręczenie decyzji podatkowej dotyczącej współużytkowników wieczystych wyłącznie jednemu ze współwłaścicieli stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia uchylenie decyzji organów niższej instancji.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że egzekucja administracyjna była prowadzona prawidłowo, a obowiązki określone w tytułach wykonawczych odpowiadały decyzji organu podatkowego oraz były wymagalne na dzień ich wystawienia.

Kompleksowa obsługa nieruchomości, obejmująca różne usługi zarządzania i utrzymania, stanowi jedno świadczenie kompleksowe podlegające jednolitej stawce VAT, zgodnie z art. 42b ust. 5 ustawy o VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że odmowa dostępu do akt postępowania osobie nie legitymującej się statusem strony w głównym postępowaniu jest uzasadniona. Prawa procesowe związane z dostępem do dokumentacji akt sprawy incydentalnej są zależne od statusu strony w postępowaniu głównym, co wyklucza osoby nieuznane za stronę w tymże postępowaniu.