Załadowca ponosi odpowiedzialność administracyjną za przejazd pojazdem nienormatywnym, jeżeli nie zweryfikował prawidłowo parametrów ładunku, co świadczy o godzeniu się na powstanie naruszenia określonego w art. 140aa Prawa o ruchu drogowym.
W sprawach naruszeń przepisów transportowych, zastosowanie ma art. 92c ust. 1 utd, specyficzne wyłączne przesłanki zwalniające z odpowiedzialności administracyjnej, do egzoneracji niezbędne jest wykazanie okoliczności wyjątkowych. Decyzja o utrzymaniu kary administracyjnej uzasadniona brakiem staranności przewoźnika.
Skarga kasacyjna na decyzję Wojewody Podkarpackiego w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zastosowania przepisów przez Sąd I instancji i brak skutecznych zarzutów kasacyjnych.
Zgłoszone w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące przedawnienia oraz błędnej wykładni przepisów prawa krajowego i unijnego nie mogły być merytorycznie ocenione w postępowaniu egzekucyjnym, gdyż nie mogą zastępować środków dostępnych w odrębnych postępowaniach dotyczących decyzji głównej. Skarga kasacyjna została oddalona.
Udział pięciu uczestników w projekcie społecznym jest kwalifikowalny, mimo braku 90-dniowej przerwy pomiędzy projektami; niedopuszczalne jest uznawanie wydatków za niekwalifikowalne tylko z tego powodu. Braków dowodowych lub proceduralnych nie zidentyfikowano.
Zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów wymaga przedstawienia przez podatnika dowodów pozwalających zweryfikować, że wydatek został rzeczywiście poniesiony oraz pozostawał w związku z osiągnięciem przychodu albo zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła. Sama faktura, która nie odzwierciedla rzeczywistej transakcji, nie jest wystarczająca do rozpoznania kosztu podatkowego.
Obiekt budowlany posadowiony bez wymaganej prawem zgody oraz znajdujący się na terenie niedopuszczalnym do zabudowy podlega przymusowej rozbiórce, niezależnie od możliwości prowadzenia uproszczonego postępowania legalizacyjnego, jeżeli decyzja o nakazie rozbiórki została wydana przed wprowadzeniem nowych przepisów.
Skarżąca nie spełniła wszystkich przesłanek wymaganych do nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego przed dniem 1 stycznia 2024 r., stąd Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując orzeczenie Sądu I instancji i decyzję administracyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że prawidłowa wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych potwierdza bezpośredni związek przyczynowy między rezygnacją z pracy a sprawowaniem koniecznej opieki nad osobą niepełnosprawną.
Zasady postępowania administracyjnego w zakresie zezwoleń na pobyt nie mogą działać ze skutkiem zawieszającym po zakończeniu obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy, co oznacza, że organ przekraczający termin rozpoznawania wniosku pozostaje w bezczynności.
Podmiot, wykonujący zarówno przewóz drogowy, jak i inne czynności związane z przewozem, odpowiada według zasad przewidzianych w art. 92a ust. 5 pkt 5 ustawy o transporcie drogowym, co umożliwia ograniczenie kary do 40 000 zł.
W przypadku stwierdzenia wykorzystania środków unijnych z naruszeniem procedur, organ administracji ma prawo do wezwania beneficjenta do zwrotu środków, a sąd administracyjny uprawniony jest do utrzymania takiej decyzji, jeżeli naruszenia są zgodnie z prawem potwierdzone.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając legalność decyzji odwoławczej SKO w zakresie zezwolenia na imprezę masową, podkreślając prawidłowe zastosowanie przepisów u.b.i.m. oraz właściwą ocenę faktyczną przez sąd pierwszej instancji.
Skarga kasacyjna dotycząca odwołania od decyzji o odmowie zezwolenia na założenie publicznego przedszkola została oddalona z uwagi na brak spełnienia przesłanek poprawy warunków kształcenia oraz korzystnego uzupełnienia sieci placówek oświatowych.
Samodzielność jednostki samorządu terytorialnego w zakresie stanowiącym prawo miejscowe, w tym uchwalanie diet dla członków komisji wyborczych, jest chroniona, jeżeli brak wyraźnego przepisu wykluczającego takie działanie. Rozstrzygnięcie nadzorcze uznające nieważność takiej regulacji może naruszać zasadę proporcjonalności.
Uchwała Rady Miasta Katowice w przedmiocie przyznania diet za czynności wyborcze w jednostkach pomocniczych nie narusza prawa, a jej uchylenie przez Wojewodę Śląskiego było bezzasadne. Samodzielność samorządów pozwala na takie regulacje, o ile nie są sprzeczne z wyraźnymi przepisami prawa.
NSA uznaje za uzasadnione przyznanie diet za pracę w komisjach wyborczych do Rad Dzielnic, uwzględniając potrzebę ochrony samodzielności gmin i proporcjonalność ingerencji nadzorczej.
Uchwała przyznająca diety członkom komisji wyborczych nie jest sprzeczna z prawem, o ile statut jednostki pomocniczej przewiduje regulacje wyborcze zgodne z ustawą i konstytucyjnie dopuszczalny jest zakres autonomii samorządu.
Uchwała Rady Miasta Katowice z dnia 29 lutego 2024 r. zmieniająca statut Dzielnicy nr 3 Zawodzie, przyznająca zryczałtowane diety członkom komisji wyborczych, nie narusza obowiązujących przepisów prawa, pod warunkiem że jej treść nie pokrywa się z wcześniejszymi, unieważnionymi rozstrzygnięciami. Samodzielność jednostek samorządu terytorialnego, w kontekście regulacji statutowej, jest kluczowym elementem
Uchwała Rady Miasta dotycząca przyznania diet członkom komisji wyborczych za czynności wyborcze jest zgodna z prawem, nie narusza regulacji o samodzielności statutowej jednostki pomocniczej, a jej uchylenie przez organ nadzorczy było bezzasadne.
Zgodnie z art. 2 ust. 2 nowelizacji KPA z 2021 r., postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej wszczęte po upływie trzydziestu lat od jej doręczenia, które nie zakończyło się ostateczną decyzją, podlega automatycznemu umorzeniu z mocy prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdza naruszenie zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy i konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji.
Przebudowa przegród zewnętrznych budynku mieszkalnego, skutkująca zwiększeniem obszaru jego oddziaływania poza działkę, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę; naruszenie przepisów o minimalnych odległościach od granicy działki uzasadnia nakaz przywrócenia stanu zgodnego z prawem.