Zakaz reklamy aptek, wynikający z art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, jest sprzeczny z art. 8 dyrektywy 2000/31/WE oraz art. 49 i 56 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, co wyklucza sankcjonowanie działań reklamowych na gruncie prawa krajowego.

Zakaz prowadzenia reklamy aptek zgodnie z art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego jest niezgodny z prawem unijnym, szczególnie z dyrektywą 2000/31/WE i postanowieniami TFUE, co czyni nałożone kary za takie naruszenia bezprawnymi i nieuzasadnionymi, uzasadniając ich uchylenie oraz umorzenie postępowania.

Art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagający tytułu prawnego do gruntów, jest zgodny z prawem unijnym i Konstytucją RP. Przepisy unijne dopuszczają dodatkowe krajowe wymogi płatności, jeśli nie naruszają celów wspólnotowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłową decyzję o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu z uwagi na rażące naruszenie przepisów o rejestracji w związku z brakiem odpowiednich dokumentów homologacyjnych.

Z upływem okresu wskazanego na merytoryczne postępowanie administracyjne, organ odwoławczy ma prawo uznać je za bezprzedmiotowe i umorzyć postępowanie na tej podstawie, zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., pod warunkiem zachowania właściwego stanu faktycznego i prawnego w dniu decyzji.

W okolicznościach, w których nie zostaną ujawnione nowe fakty i dowody mogące istotnie wpłynąć na rozstrzygnięcie, wykluczone jest wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Decyzje ostateczne nie mogą być wznawiane jedynie w oparciu o zmianę oceny dowodów znanych wcześniej organowi.

Wymóg legitymowania się tytułem prawnym do gruntów publicznych, określony w art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, jest zgodny z prawem unijnym i nie narusza konstytucyjnej zasady równości, będąc uzasadnionym dodatkowym warunkiem przyznania płatności.

Ocena projektu złożonego przez S. Sp. z o.o. Sp.k. w M na dofinansowanie z funduszy unijnych została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a Zarząd Województwa Podkarpackiego nie zdołał wykazać niespójności w danych potwierdzających status MŚP spółki zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia 651/2014.

Przepis art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyraża zasadę subsydiarności wobec przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji publicznych. Pojęcie "przepisy innych ustaw" obejmuje także akty podustawowe wydane na podstawie upoważnienia ustawowego, w tym regulaminy organów samorządów zawodowych. Organ nie pozostaje w bezczynności, gdy w ustawowym

Stwierdza się, że zmiany ukształtowania terenu nie wpływają na warunki przepływu wód, a skarżący nie posiada statusu strony w postępowaniu wodnoprawnym. Skarga kasacyjna została oddalona.

Likwidacja postępowania administracyjnego dotyczącego odtworzenia urządzeń melioracyjnych, wskutek braku przesłanek kumulatywnych dla zastosowania art. 191 Prawa wodnego, jest zasadna, gdy materiał dowodowy nie potwierdza istnienia i oddziaływania na gospodarkę wodną urządzeń wodnych na spornej działce.

Dla skierowania na badanie lekarskie wystarczające jest posiadanie przez organ wiarygodnych informacji o stanie zdrowia kierowcy wskazujących na uzasadnione zastrzeżenia, bez konieczności wykazywania bezpośredniego wpływu stwierdzonych zaburzeń na zdolność prowadzenia pojazdów.

Zawarcie w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wpisu dotyczącego działalności usługowej oraz udokumentowanie jej fakturą VAT zgodnie z wymaganiami § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wystarcza do uznania spełnienia kryteriów przyznania pomocy finansowej.

Zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia nr 612/2009 w zakresie wymierzania kar za nienależne refundacje wywozowe, a zarzuty procesowe muszą wykazywać istotny wpływ na rozstrzygnięcie, czego skarga kasacyjna nie wykazała.

Zastosowanie art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagającego posiadania tytułu prawnego do gruntu publicznego, nie narusza prawa unijnego ani zasad konstytucyjnych, a wymóg ten jest zgodny z zasadą proporcjonalności i zgodny z celami Unii.

W przypadku powołania radnego na niepołączalną funkcję, nawet bez jej faktycznego wykonywania, następuje z mocy prawa wygaśnięcie mandatu radnego, zgodnie z art. 383 § 1 pkt 5 Kodeksu wyborczego.

Spółce komandytowo-akcyjnej nie przysługuje obowiązek pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od zaliczek na poczet zysków komplementariusza, gdyż pobór taki powinien nastąpić po obliczeniu należnego podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 30a updof.

Przychody ze sprzedaży nieruchomości, jeśli mają charakter ciągły i zorganizowany, należy kwalifikować jako dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie z zarządu majątkiem prywatnym w rozumieniu ustawy o PIT.

Przychody ze sprzedaży nieruchomości uzyskane przez skarżącego winny być zaliczone do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, gdyż działania podatnika charakteryzowały się cechami zorganizowanej i ciągłej aktywności zarobkowej, wykraczającymi poza zwykłe zarządzanie majątkiem prywatnym.

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych oraz brak wykazania wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy skutkuje jej oddaleniem. Prawidłowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych jest kluczowe dla oceny zasadności zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że spółka dobrowolnie pobiera wodę na cele różne niż tylko zaopatrzenie ludności, co uzasadnia stosowanie różnicowanych stawek opłat za usługi wodne.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uzasadniając, iż ustalenie wysokości opłaty zmiennej przez organ związane z rozdziałem odbiorców wody jest prawidłowe, a argumenty spółki dotyczące jednolitego celu poboru wody oraz błędnej interpretacji przepisów prawa wodnego i ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę nie mają uzasadnionych podstaw prawnych.

Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych wszczęte po 30 latach od ogłoszenia decyzji i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. podlega umorzeniu z mocy prawa, zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy.

NSA oddalając skargę kasacyjną potwierdził, że właściciel nieruchomości pozostaje podatnikiem podatku od nieruchomości, jeśli posiadanie nieruchomości na cele działalności gospodarczej jest zależne, mimo prowadzenia działalności przez inny podmiot.