Zastosowanie zajęcia rachunku bankowego, jako mniej dolegliwego środka egzekucyjnego, nie narusza zasady minimalizacji dolegliwości dla zobowiązanego, jeśli nie przedstawi on mniej uciążliwego alternatywnego rozwiązania, mogącego wykonać dochodzony obowiązek.

Odmowa zgody na termomodernizację budynku zabytkowego wymaga precyzyjnego uzasadnienia. Organy ochrony zabytków są zobowiązane do wykazania wpływu planowanych prac na wartości dziedzictwa kulturowego oraz zapewnienia zgodności z normami prawa ochrony zabytków w świetle obowiązujących standardów użytkowych i społeczno-ekonomicznych realiów.

Oddalenie skargi kasacyjnej Y. S. w sprawie uznania przewlekłości postępowania w przedmiocie udzielenia ochrony międzynarodowej przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Przewlekłość postępowania wymaga szczególnych przesłanek, które w analizowanej sytuacji nie zaistniały.

NSA w wyroku z dnia 18 lutego 2026 r. (sygn. akt brak), stwierdził, iż interes prawny w postępowaniu o nałożenie obowiązku przedłożenia oceny technicznej przysługuje także współużytkownikom nieruchomości wspólnej. Konieczność ustalenia prawa do dysponowania nieruchomością jest kluczowa dla legalizacji prac budowlanych.

Uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia, jako okoliczność obiektywna, obliguje organ odwoławczy do stwierdzenia jego niedopuszczalności, co wyłącza możliwość merytorycznego rozstrzygnięcia.

Stwierdzenie nieważności umowy kredytowej wywiera skutki podatkowe z mocą wsteczną (ex tunc), skutkując brakiem przychodu podatkowego z tytułu umorzenia odsetek w związku z nieważną umową.

Przepisy art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego są zgodne z Konstytucją RP i mogą stanowić podstawę do umorzenia postępowań administracyjnych rozpoczętych po upływie trzydziestu lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji. Domniemanie faktyczne może być stosowane do ustalenia daty doręczenia orzeczenia.

O zbiegu uprawnień do świadczeń pielęgnacyjnych i specjalnych zasiłków opiekuńczych decyduje zasada eliminacji możliwości równoczesnego przyznania obu świadczeń na ten sam okres, co wyklucza prawo do ich pobrania w przypadku braku wstecznego uchylenia decyzji przyznającej jedno z nich (art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r.).

Dokonując kontroli operatu szacunkowego przez organ i sąd administracyjny w zakresie nieruchomości przejętych pod drogi publiczne, istotne jest respektowanie dyscyplinarnej odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawców majątkowych, a jedynie uzasadnione wątpliwości mogą stanowić podstawę do zewnętrznej weryfikacji operatu.

Dla skutecznego zaliczenia nieruchomości do kategorii dróg publicznych niezbędne jest formalne wykonanie wszystkich wymaganych czynności prawnych przed 1 stycznia 1999 r.; brak pełnej dokumentacji nie wyklucza możliwości uznania drogi za publiczną, ale wymaga dalszego postępowania dowodowego.

Nie stwierdzono podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej z uwagi na niezasadność zarzutów dotyczących rażącego naruszenia prawa i braki konstrukcyjne skargi, podnoszone przez stronę skarżącą.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Stowarzyszenie [...] nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, co skutkuje jej oddaleniem zgodnie z art. 184 p.p.s.a. Tylko bezpośrednio zainteresowany podmiot może kwestionować swój status jako strony postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w ramach skargi kasacyjnej, dokonał oceny zasadności uznania nieruchomości P. sp. z o.o. za związane z działalnością gospodarczą, podtrzymując decyzję organów pierwszej i drugiej instancji, w uznaniu braku naruszenia przez nie przepisów prawa w kontekście stanu faktycznego i prawnego.

Spółka komandytowa nie jest płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na zysk wypłacanych komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego w świetle art. 30a i art. 41 u.p.d.o.f., gdyż obowiązki te dotyczą jedynie faktycznie uzyskanego dochodu z zysku rocznego.

Małżonek osoby zobowiązanej w postępowaniu egzekucyjnym nie posiada legitymacji do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie umorzenia tego postępowania, gdyż nie jest zobowiązanym w rozumieniu przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną K. Sp. z o.o., potwierdzając legalność i prawidłowość decyzji Prezydenta Miasta Krakowa, wyrażonej w odmowie przyznania dotacji oświatowej, z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego i ograniczeń budżetowych.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a skarga kasacyjna kwestionująca w całości rozstrzygnięcia organów egzekucyjnych nie zasługuje na uwzględnienie wobec braku wykazania naruszeń prawa materialnego i procesowego.

NSA oddalił skargę kasacyjną Skarżących na zatwierdzenie projektu zmian organizacji ruchu, uznając, że projekt spełniał wymogi prawne oraz uwzględniał potrzeby bezpieczeństwa i komunikacji lokalnej społeczności.

Wydanie wyroku przez sąd odwoławczy w składzie jednoosobowym, przy kwalifikacji czynu wymagającej orzekania w składzie trzech sędziów, stanowi naruszenie prawa procesowego, będące bezwzględną przesłanką kasacyjną, uzasadniającą uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy.

Skarga kasacyjna wniesiona przez R. S. została oddalona jako bezzasadna, co potwierdza prawidłowość wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzji administracyjnej dotyczącej nienależnie pobranych płatności zalesieniowych. Decyzję podjęto zgodnie z przepisami, przy braku wykazania istotnych naruszeń proceduralnych.

NSA stwierdził, że grunty klasyfikowane jako rolne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, o ile nie są faktycznie wykorzystywane do działalności gospodarczej. Zaniechanie wcześniejszej inwestycji przez właściciela nie przesądza o ich ekonomicznym zajęciu dla celów działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skarżących zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n., podtrzymując decyzje organów niższej instancji. Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, mimo braku zgody właścicieli na proponowane warunki, była zgodna z przedmiotem zezwoleń ustawowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja o odmowie zwolnienia skarżącej z obowiązku ponoszenia opłat za pobyt córki w domu pomocy społecznej była zgodna z prawem, gdyż skarżąca nie wykazała wystąpienia przesłanek do zwolnienia z opłat określonych w art. 64 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej.

Placówka zapewniająca całodobową opiekę musi posiadać zezwolenie. Rozdzielanie usług opieki i najmu celem uniknięcia regulacji jest niedopuszczalne, a skargi kasacyjne nie wykazały błędów oceny prawnej w decyzji organów i sądów.