Zmiana okoliczności faktycznych lub prawnych stanowiących przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego wymaga wykazania takich zmian, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. należy obliczać z wyłączeniem niekonstytucyjnego współczynnika 1/30, uwzględniając wyrok TK, wskazując na zastosowanie współczynnika 1/21 zgodnie z ustawą o szczególnych rozwiązaniach.

NSA uznaje brak naruszenia zakazu reformationis in peius w klasyfikacji nieruchomości jako mieszkalnej, co wyklucza stosowanie ulgi podatkowej dla gruntów rolnych; wymaga od skarżących precyzyjnych podstaw kasacyjnych.

Zarządzenie zabezpieczenia podatkowego winno być doręczane pełnomocnikowi ustanowionemu przez podatnika, zgodnie z uchwałą NSA III FPS 1/25. Niedopełnienie tej formalności skutkuje uchyleniem decyzji organów podatkowych i koniecznością ponownego rozstrzygnięcia sprawy.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchyla się z powodu nieuzasadnionego przyjęcia braku dostatecznego ustalenia stanu faktycznego przez Prezesa NFZ, co uzasadnia ponowne rozpoznanie sprawy.

Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia powinno być dokonane pełnomocnikowi podatnika, a nie bezpośrednio zobowiązanemu. Wadliwe doręczenie nie skutkuje skutecznym wprowadzeniem zarządzenia w obieg prawny i należy uznać je za bezskuteczne bez względu na zawartość zgłoszonych zarzutów.

Odwołanie ze stanowiska kierownika jednostki organizacyjnej powiatu bez zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu stanowi naruszenie zasad proceduralnych, uzasadniające stwierdzenie nieważności uchwały przez sąd administracyjny.

Świadczenia P. L. wykonywane w ramach obowiązków zarządczych w H. Sp. z o.o. podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako świadczenie usług w rozumieniu ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, niezależnie od przepisów k.s.h., które nie dotyczą ubezpieczeń społecznych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku uprawdopodobnienia wpływu choroby psychicznej na uchybienie terminu administracyjnego, organ powinien przywrócić termin zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a.

Umowy zawierane na podstawie zamówień dotyczących opracowywania dokumentacji i kosztorysów komunikacyjnych, kwalifikowane jako umowy o dzieło, nie podlegają obowiązkowi ubezpieczeniowemu z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Decyzje organów podlegają uchyleniu jako błędne.

Skarga kasacyjna zmierzająca do określenia wstrzymania robót budowlanych jako wadliwego postanowienia w trybie nadzwyczajnym została oddalona, jako że zarzuty skargi nie wykazały istnienia kwalifikowanych przesłanek pozwalających na unieważnienie.

Wezwanie do zapłaty skierowane do organu administracyjnego przez byłego funkcjonariusza Policji, nie stanowiące żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, nie uprawnia organu do wszczęcia takiego postępowania i wydania w jego przedmiocie decyzji administracyjnej.

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, iż wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy Policji na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej dotyczy zasad ustalania ekwiwalentu w brzmieniu sprzed 6 listopada 2018 r., a nie metody obliczania jego wysokości.

Absencja policjanta kauzalnie wpływająca na dezorganizację jednostki i utrudniająca realizację zadań uzasadnia zwolnienie go ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, jako decyzję zgodną z zasadą ważnego interesu służby.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu sprzed tej daty, zgodnie z wyrokiem TK z 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15.

Skarga kasacyjna, wobec braku spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych, zostaje oddalona. Decyzja organu administracyjnego o ustaleniu zobowiązania pieniężnego za 2018 r. odpowiada wymogom prawa.

Zmiana ostatecznej decyzji administracyjnej na podstawie art. 155 Kpa wymaga tożsamości stanu prawnego i nie może być środkiem do retroaktywnego stosowania nowych przepisów. Decyzja w trybie nadzwyczajnym opiera się na uznaniu organu i nie może naruszać praw stron trzecich.

Spółka komandytowa, jako płatnik, nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, gdyż obliczenie wysokości należnego podatku możliwe jest dopiero po zakończeniu roku podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę na decyzję organu nadzoru budowlanego uznając, że postępowanie dotyczyło właściwie określonej samowoli budowlanej, prowadzone było z urzędu i spełniało przesłanki formalne.

Ekspertyza sporządzona po wydaniu ostatecznej decyzji nie stanowi nowego dowodu umożliwiającego wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wniosek o wznowienie złożony po terminie jest niedopuszczalny, co uzasadnia odmowę wznowienia postępowania.

Nieruchomość będąca własnością przedsiębiorcy, która może być potencjalnie wykorzystywana w działalności gospodarczej, jest nieruchomością związaną z tą działalnością, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Nabywca roszczeń z dekretu warszawskiego nie posiada interesu prawnego w sprawie o przyznanie użytkowania wieczystego na tej podstawie, zgodnie z wykładnią ograniczającą uprawnienia do dotychczasowego właściciela lub jego spadkobierców.

Postępowanie rozgraniczeniowe nie uzasadnia automatycznego obciążenia kosztami jego uczestników. Konieczne jest ustalenie rzeczywistego interesu prawnego stron zgodnie z art. 262 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.