Interes prawny właściciela sąsiedniej nieruchomości uzasadnia jego uczestnictwo jako strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustalenia warunków zabudowy, jeżeli inwestycja może naruszać jego prawo własności poprzez ponadprzeciętne uciążliwości. Decyzja nakazowa aktywuje ochronę prawną, wymuszającą rozważenie kolizji funkcjonalnej planowanej inwestycji.

Odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji na gruntach rolnych jest przedwczesna i nieuzasadniona, jeżeli nie dokonano szczegółowych ustaleń dotyczących przeznaczenia gruntów i nie wyważono interesu publicznego względem interesu inwestora.

Przedawnienie należności z tytułu składek, uregulowane w art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, skutkuje wygaśnięciem zobowiązania składkowego w całości lub w części z mocy prawa (art. 31 tej ustawy w zw. z art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej), a nie jedynie powstaniem zarzutu dłużnika. Przy ustalaniu wysokości zobowiązania przenoszonego na spadkobiercę

Nawet po zakończeniu nadzwyczajnych okoliczności wprowadzonych specustawą ograniczenia proceduralne, wyłączające bezczynność organu, nie mogą być utrzymywane. Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, organ nie może być uznany za pozostający w rażącej bezczynności, jeśli nie nastąpiło kilkunastokrotne przekroczenie terminów załatwienia sprawy.

W § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164 z 2003r., poz. 1588) chodzi o średnią arytmetyczną uzyskaną jako iloraz sumy poszczególnych wskaźników powierzchni zabudowy dla poszczególnych działek

Decyzja odmowy uzgodnienia warunków zabudowy inwestycji na gruntach rolnych potwierdzona zgodnością z zasadami ochrony środowiska i przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, uznając nadrzędność ochrony gruntów rolnych.

Przepis art. 10 ust. 2 ustawy przekształceniowej wyłącza stosowanie decyzji administracyjnej dla waloryzacji opłaty przekształceniowej, co uzasadnia umorzenie postępowania zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. Organ dokonuje waloryzacji poprzez zawiadomienie, a nie decyzję.

Art. 7 ust. 8a ustawy o przekształceniu nie znajduje zastosowania do waloryzacji opłat przekształceniowych, a doręczanie informacji o wysokości waloryzowanej opłaty jest wystarczające. Umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jest prawidłowe.

Waloryzacja opłaty rocznej z tytułu przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności nie wymaga decyzji administracyjnej; właściciel otrzymuje jedynie pisemne zawiadomienie, które nie podlega weryfikacji w trybie administracyjnym.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej powinna być dokonywana w trybie zawiadomienia, zgodnie z art. 10 ustawy przekształceniowej, a nie w drodze decyzji administracyjnej, nawet gdy właściciel nie zgadza się z jej wysokością.

W przypadku braku transakcji na rynku dla budowli publicznych, możliwe jest zastosowanie metody odtworzeniowej do określenia ich wartości podatkowej, pod warunkiem rzetelnej oceny odpowiedniej opinii biegłego.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki kapitałowej za zobowiązania podatkowe zachodzi, gdy nie zgłoszono w terminie wniosku o upadłość i nie wskazano mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie wierzycieli, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.

NSA orzeka, że waloryzacja opłaty przekształceniowej odbywa się w drodze czynności materialno-technicznej, bez potrzeby wydawania decyzji administracyjnej, a jej kontrola w instancyjnym postępowaniu nie jest wymagana.

Egzekucja administracyjna może być prowadzona zgodnie z art. 59 §1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nawet przy istniejącym rygorze natychmiastowej wykonalności, jeśli decyzje administracyjne spełniają przesłanki formalne.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, a organ zobowiązany jest jedynie do zawiadomienia właściciela nieruchomości o jej wysokości. Postępowanie dotyczące waloryzacji opłaty jest odrębne i niezależne od procedury jej ustalania.

Waloryzacja rocznej opłaty przekształceniowej, jako czynność materialno-techniczna, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, a jej forma ogranicza się do pisemnego zawiadomienia, zgodnie z art. 10 ustawy przekształceniowej, co wyłącza zastosowanie art. 7 ust. 8a tej ustawy.

Waloryzacja opłaty rocznej z tytułu przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności nie wymaga decyzji administracyjnej. Jej kwestionowanie nie uprawnia do wydania decyzji, o czym decyduje art. 10 ustawy przekształceniowej.

Waloryzacja wysokości opłaty przekształceniowej, dokonana na podstawie art. 10 ustawy przekształceniowej, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Zwaloryzowana opłata obwieszczana jest właścicielowi poprzez pisemne zawiadomienie, co nie podlega zaskarżeniu w trybie administracyjnym.

Brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie waloryzacji zwaloryzowanej opłaty przekształceniowej; w tym zakresie stosuje się procedurę zawiadomienia, o której mowa w art. 10 ust. 2 ustawy przekształceniowej.

Członek zarządu spółki odpowiada za jej zaległości podatkowe, jeśli nie zgłosił w odpowiednim czasie wniosku o ogłoszenie upadłości i nie wskazał mienia umożliwiającego zaspokojenie zobowiązań, tym samym nie wykazując przesłanek egzoneracyjnych, o których mowa w art. 116 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z 20 lipca 2018 r., waloryzacja opłaty przekształceniowej jest dokonywana poprzez zawiadomienie właściciela nieruchomości, co wyłącza konieczność wydania decyzji administracyjnej, a w razie sporu, do umorzenia postępowania.

Brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej w sprawie waloryzacji opłaty przekształceniowej według art. 10 ustawy przekształceniowej; postępowanie takie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej z ustawy o przekształceniu użytkowania wieczystego nie wymaga wydania decyzji administracyjnej; ograniczana jest do pisemnego zawiadomienia. Brak podstaw do kontroli instancyjnej uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego.

Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie dopuściła się bezczynności w postępowaniu o wpis na listę radców prawnych, przekraczając ustawowy termin, co nie zostało usprawiedliwione podjętymi czynnościami procesowymi.