Koszty uzyskania przychodu z tytułu zbycia udziałów w spółce przekształconej należy ustalać na podstawie wartości bilansowej spółki z dnia ustania jej bytu prawnego, a nie stosować metodę historyczną wywodzącą się z początkowych nakładów w spółce cywilnej.
Decyzja o odmowie zmiany zakresu odtworzenia nawierzchni drogi, wydana na podstawie art. 155 k.p.a., jest zgodna z interesem społecznym związanym z bezpieczeństwem publicznym, co uzasadnia odmowę uwzględnienia słusznego interesu ekonomicznego strony skarżącej.
Decyzja administracyjna jest obarczona istotnymi wadami proceduralnymi i merytorycznymi, wpływającymi na jej skuteczność prawną. Bez dostatecznej indywiduacji przedmiotu prawa w załącznikach do decyzji, uwłaszczenie na podstawie art. 34 ustawy o komercjalizacji PKP nie może zostać uznane za prawomocne.
Nieprawidłowe doręczenie decyzji administracyjnej oraz wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego naruszają przepisy proceduralne, co skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji ma obowiązek dokładnego ustalenia stanu faktycznego związanych z doręczeniami.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak wykazania związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Kwota wypłacona tytułem ugody sądowej, zakwalifikowana jako przychód ze stosunku pracy, nie podlega zwolnieniu podatkowemu; stanowi dochód podatkowy i powinna zostać opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zasadność nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez wymaganej zgody zarządcy, uznając zastosowanie prawa materialnego i dowody za zgodne z prawem.
Wydanie zasiłku okresowego następuje zgodnie z ustawą o pomocy społecznej w ramach uznania administracyjnego, uwzględniając sytuację życiową wnioskodawcy i możliwości finansowe organu, co wyklucza możliwość jego podważenia poza wykazaniem przekroczenia granic uznania administracyjnego.
Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza legalność decyzji nałożenia kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, gdy stanowisko organu nadzorczego jest poparte odpowiednimi dowodami i wykładnia prawa nie budzi wątpliwości. Zgodność z prawem lokalizowania obiektów w pasie drogowym wymaga szczególnego uzasadnienia.
Członek zarządu, podpisując raporty spółki, odpowiada za ich prawdziwość, nawet gdy nie były przez niego osobiście tworzone; nie dochowanie należytej staranności pociąga za sobą odpowiedzialność prawną.
Stwierdzenie nadmiernego formalizmu przez NSA prowadzi do uchylenia decyzji WSA o odrzuceniu skargi z powodu niewłaściwego uwierzytelnienia pełnomocnictwa. NSA uznał, że kserokopia cyfrowo podpisana spełnia wymogi techniczne pełnomocnictwa.
Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego może powstać w oparciu o przepisy przed zmianą, gdy wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed 31 grudnia 2023 r., a wniosek o świadczenie złożono w terminie trzymiesięcznym po orzeczeniu. Organy administracyjne muszą uwzględnić tę wykładnię przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.
Usługi nauki gry na gitarze nie spełniają przesłanek zwolnienia z podatku VAT, jako że nie mieszczą się w definicji "kształcenia powszechnego lub wyższego" zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT oraz art. 132 Dyrektywy 112, będąc usługami nauczania specjalistycznego.
Z brzmienia art. 63 ust. 1 ustawy o świadczeniu wspierającym wynika, że o zastosowaniu przepisów dotychczasowych przyznających świadczenia pielęgnacyjne decyduje istnienie prawa do takich świadczeń przed 1 stycznia 2024 r. Bez spełnienia tych przesłanek, wnioski złożone po tej dacie podlegają przepisom znowelizowanym.
Zasiłek stały przyznaje się na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności uzyskanego w ramach tego samego postępowania, zbliżonych terminami do wniosku podstawowego, bez retroaktywnego przyznania świadczenia na wniosek z innej procedury.
Zasiłek celowy nie przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód przekracza kryterium dochodowe; również brak przesłanek do przyznania specjalnego zasiłku celowego z powodu braku szczególnie uzasadnionego przypadku (art. 39 i 41 u.p.s.).
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że przedłużenie postępowania z przyczyn niezależnych od strony skutkowało błędną decyzją organu administracyjnego o naliczeniu odsetek za zwłokę, co czyniło podstawę do ich nienaliczania zgodnie z art. 54 § 1 pkt 3 o.p.
Umieszczenie reklamy na elewacji budynku przylegającego do pasa drogowego, którego powierzchnia wchodzi w przestrzeń powietrzną pasa, stanowi zajęcie pasa drogowego i wymaga zezwolenia zarządcy drogi.
Dla legalności lokalizacji obiektów w pasie drogowym konieczne jest uzyskanie zgody zarządcy drogi, niezależnie od ich wpływu na bezpieczeństwo ruchu, co uzasadnia sankcje za naruszenia tej reguły.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wystarczy uwierzytelnienie pełnomocnictwa podpisem zaufanym bez dodatkowej adnotacji o zgodności z oryginałem, uchylając postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu niedopełnienia wymogów formalnych.
Odpowiedzialność członka rady nadzorczej za rażące naruszenie informacyjnych obowiązków spółki jest uzależniona od uprzedniego stwierdzenia naruszenia przez spółkę, a przedłużenie terminów do wydania decyzji było zgodne z ustawą COVID-19.
Umieszczenie obiektu w pasie drogowym bez zgody zarządcy drogi uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Zajęcie pasa drogowego przez nośnik reklamowy podlega przepisom art. 40 ustawy o drogach publicznych, które wymagają uzyskania stosownego zezwolenia.
Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy, nawet bez bezpośredniego zagrożenia, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Materialna zgodność decyzji administracyjnej polega na spełnieniu rygorów dowodowych, które nie wymagały przeprowadzenia dodatkowych geodezyjnych opinii.
Przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie została spełniona, gdyż nowe dowody nie podważyły prawomocnych ustaleń faktycznych. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na prawidłową analizę i ocenę dowodów przez organy i sąd I instancji.