NSA uznaje prawidłowość decyzji o zastosowaniu zabezpieczenia zobowiązań podatkowych wobec L. S.A., podkreślając kluczowe znaczenie okoliczności dotyczących sytuacji majątkowej Spółki i uzasadnionej obawy ich niewykonania.

Przedłużenie zawieszenia funkcjonariusza policji w czynnościach służbowych do zakończenia postępowania karnego jest zasadne, gdy spełnione są przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku", określone w art. 39 ust. 3 ustawy o Policji. Zarzut popełnienia przestępstwa umyślnego stanowi podstawę dla takiego środka prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną, potwierdza wykładnię Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który orzekł, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop należy ustalać na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu uwzględniającym wyrok TK z 30 października 2018 r. (K 7/15).

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż artykuł 115a ustawy o Policji, niezależnie od zmiany brzmienia w 2020 r., znajduje zastosowanie zgodnie z wyrokiem TK z 2018 r., wykluczając niekonstytucyjny przelicznik 1/30 dla ustalenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

Nieudostępnienie informacji, będących częścią postępowania administracyjnego, w którym skarżąca była stroną, nie stanowi naruszenia ustawy o dostępie do informacji publicznej; dostęp jest regulowany przez przepisy KPA. Skarga na bezczynność organu podlega oddaleniu.

Komendant Główny PSP jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w postaci dokumentów powstałych w toku postępowania skargowego, niezależnie od ich wewnętrznego charakteru, jeśli dotyczą działalności publicznej organu.

Osoby zatrudnione na stanowiskach dyrektora i zastępcy dyrektora Departamentu Prawnego w Ministerstwie Finansów są uznane za pełniące funkcje publiczne; ich wynagrodzenie, jako finansowane ze środków publicznych, stanowi informację publiczną podlegającą ujawnieniu, pomimo ochrony prywatności.

NSA, potwierdzając ustalenia WSA, uznał za prawidłową decyzję o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych G. sp. z o.o. z uwagi na istnienie uzasadnionej obawy niewykonania tych zobowiązań wynikającej z sytuacji finansowo-majątkowej spółki.

W sytuacji braku zawarcia umowy kredytowej przetwarzanie danych osobowych wynikających z zapytań kredytowych jest niedopuszczalne; administrator nie wykazał przesłanek przetwarzania, niezbędnych dla legalności zgodnie z RODO.

Bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej, polegająca na niepełnym udostępnieniu dokumentów, stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia wymierzenie sankcji w formie grzywny oraz zobowiązanie organu do pełnego rozpatrzenia wniosku.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi w sposób wyczerpujący wykazać, iż żądana informacja stanowi informację przetworzoną oraz że jej uzyskanie nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W przypadku braku należytego uzasadnienia odmowy, organ narusza zasady praworządności, co skutkuje uchyleniem jego decyzji.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody w stosowaniu art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu od 1 października 2020 r. do stanów faktycznych sprzed tej daty, zachowując zasadę pełnej ekwiwalentności urlopu. Skarga kasacyjna oddalona.

Norma art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody w stosowaniu art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu od 1 października 2020 r. do stanów faktycznych sprzed listopada 2018 r., a zarzuty kasacji są niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że ocena sądu lustracyjnego, uznającego brak współpracy wnioskodawcy z organami bezpieczeństwa, musi zostać uwzględniona przez Prezesa IPN przy wydawaniu decyzji w trybie ustawy o działaczach opozycji.

Podatnikiem podatku od nieruchomości pozostaje właściciel nieruchomości, nawet gdy inne podmioty, jak spółki jawne, korzystają z nieruchomości na podstawie ograniczonego prawa rzeczowego, nie będącymi samoistnymi posiadaczami.

Zobowiązanie podatkowe spółki, wobec odpowiedzialności którego skarżący jest obciążony, może podlegać przedawnieniu w ramach kontroli legalności decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tym przedmiocie wymaga ponownego rozpoznania z uwagą na wykazanie przesłanek przedawnienia.

Uchwała Rady Miejskiej w zakresie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków naruszała istotnie przepisy prawa przez nieuprawnione przekroczenie delegacji ustawowej. Kontrola sądowa potwierdziła decyzję WSA o jej częściowej nieważności.

Protokoły przesłuchań świadków oraz notatki z postępowań dyscyplinarnych nie stanowią informacji publicznej; ich udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest niedopuszczalne. Organy policyjne prawidłowo odmówiły ich udostępnienia, nie pozostając w bezczynności procesowej.

Pojazd w stanie uszkodzonym i nienadający się do użytkowania, spełnia definicję odpadu i podlega regulacjom międzynarodowego przemieszczania odpadów. Kara pieniężna za nielegalne przemieszczenie odpadów jest zasadna, gdyż sprowadzony pojazd stanowił odpady w rozumieniu prawnym.

Przesłanki ukształtowania postępowania administracyjnego muszą ewidentnie wynikać z wniosku strony. Decyzje wydane poza trybem wnioskowym bez zgody strony na wszczęcie postępowania są obarczone wadą nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w S., podtrzymując stwierdzenie bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej i potwierdzając rażące naruszenie prawa przez organ.

Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop policjanta zwolnionego przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad wynikających z przepisów obowiązujących przed ww. datą, jednak z zastosowaniem nowego przelicznika określonego w art. 115a wprowadzonym ustawą nowelizującą, celem realizacji zasady sprawiedliwości społecznej.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej miał prawo do dysponowania lokalem, zgodnie z ustawą o PSP, mimo że lokal był własnością m.st. Warszawy, a brak aktywnego uczestnictwa Miasta w postępowaniu administracyjnym nie wpływał na ważność decyzji administracyjnej o przydziale kwatery tymczasowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że budynki związane z działami specjalnymi produkcji rolnej, które nie są faktycznie zajęte na prowadzenie tej działalności, podlegają opodatkowaniu nieruchomości, nie mieszczą się w zakresie zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c) u.p.o.l.