Skarga kasacyjna R. Sp. z o.o. na decyzje dotyczące kar pieniężnych za naruszenie ustawy SENT została oddalona z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego, uznając samodzielną regulację ustawy SENT dotyczącą przedawnienia oraz zgodność nałożonej kary z prawem.

Dla stwierdzenia nieprawidłowości przy zwrocie dofinansowania wystarcza wykazanie potencjalnej możliwości szkody, bez konieczności udowodnienia realnego uszczuplenia środków unijnych.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy SENT może być uzasadnione zarówno ważnym interesem publicznym, jak i interesem odbiorcy, przy czym organy są zobowiązane do całościowej analizy okoliczności danego naruszenia.

W sprawach dotyczących nieważności orzeczeń nacjonalizacyjnych, istotna jest skrupulatna ocena dowodów, w tym opinii biegłych. Brak szczegółowej analizy przez organ oraz niewłaściwe ustalenia faktyczne mogą skutkować uchyleniem decyzji administracyjnych.

Art. 165b § 1 o.p. nie ma zastosowania do postępowań SENT; błędna klasyfikacja towaru przez A. Sp. z o.o. uzasadnia nałożenie kary pieniężnej; skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. oddalona jako bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając formalne uchybienia skargi kasacyjnej, oddalił ją, uznając iż nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego o istotnym wpływie na wynik sprawy dotyczącej wysokości odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dokonana kontrola i stwierdzone nieprawidłowości uzasadniały decyzję o zwrocie dofinansowania UE. Beneficjent naruszył zasady konkurencyjności przez wybór wykonawcy niespełniającego wymagań ekonomicznych, co uzasadniało korektę finansową.

NSA potwierdził prawidłowość zobowiązania cudzoziemki do powrotu. Ustalono brak zindywidualizowanego zagrożenia dla życia lub wolności. Oddalono skargę kasacyjną, argumentując zgodność decyzji z przepisami prawa administracyjnego.

Zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary finansowej za naruszenie przepisów ustawy SENT potwierdzona w sytuacji, gdy strona nie złożyła dokumentów wykazujących przesłanki do odstąpienia od ukarania; skarga kasacyjna oddalona, brak podstaw do zarzutu naruszenia przepisów materialnych i procesowych.

Ostateczna decyzja podatkowa, ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego, pozostaje wiążąca w obrocie prawnym, a organy podatkowe są uprawnione do zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, pomimo twierdzeń podatnika o wygaśnięciu zobowiązania z przyczyn cywilnoprawnych.

Decyzja o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej wymaga uprzedniego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej te świadczenia. Procedowanie bez jej uchylenia stanowi naruszenie prawa.

Niedopuszczalne jest orzeczenie o zwrocie nieruchomości wywłaszczonej, która w czasie osądzania o zwrocie zajmuje powierzchnię drogi publicznej, nawet jeśli pierwotny cel wywłaszczenia nie został fizycznie zrealizowany.

Zwrot kosztów dojazdu pracowników do pracy stanowi przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., podlegający opodatkowaniu, gdy nie jest objęty szczególnymi zwolnieniami podatkowymi, a przepisy prawa pracy nie nakładają na pracodawcę obowiązku zapewnienia takiego świadczenia.

Grunty objęte obowiązkiem rekultywacji są uznawane za zajęte na działalność gospodarczą i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, nawet jeśli wydobycie nie jest aktualnie prowadzone.

Nieruchomości wykorzystywane faktycznie do działalności gospodarczej, również w fazie rekultywacji, podlegają opodatkowaniu według stawek podatkowych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na naruszenie przez organy podatkowe zasad proceduralnych, w tym braku oceny przesłanek uzasadniających ulgę oraz niewłaściwego prowadzenia postępowania dowodowego, co uniemożliwiało wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia zgodnie z art. 67a O.p.

Zarzuty kasacyjne obejmujące naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania, związane z ustaleniem odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, okazały się nieuzasadnione, a skarga kasacyjna została oddalona.

Organ administracji miał podstawy prawne, aby uznać, że nieuzyskanie przez grupę statusu organizacji producentów wynikało z poważnego zaniedbania, uzasadniającego żądanie zwrotu 100% pomocy finansowej zgodnie z art. 116 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji nr 543/2011.

Sąd administracyjny nie dopatrzył się naruszeń w uznaniu przez organy podatkowe, że Skarżący uczestniczył świadomie w karuzeli podatkowej. Działania te nie były objęte rzeczywistym obrotem gospodarczym. Odmówił przyznania prawa do odliczenia VAT oraz uznał, że postępowanie karno-skarbowe nie było instrumentalne.

O oddaleniu skargi kasacyjnej na decyzję zobowiązującą cudzoziemców do powrotu do kraju pochodzenia z uwagi na brak dowodów wskazujących na ryzyko naruszenia ich praw po powrocie i zasadność zastosowania przepisów regulujących zobowiązanie do powrotu.

Przewoźnikiem w rozumieniu ustawy SENT jest podmiot faktycznie wykonujący przewóz, a nie formalny organizator, co oznacza, że odpowiedzialność administracyjna zgodnie z ustawą dotyczy podmiotu faktycznego wykonawcy przewozu.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną M.M., uznając, iż nie zachodzą przesłanki do przyznania ochrony międzynarodowej, gdyż nie wykazano znaczącego prawdopodobieństwa ani systemowego ryzyka prześladowania w kraju pochodzenia.

Skarga kasacyjna A.M. od wyroku WSA w przedmiocie odmowy ochrony międzynarodowej jest bezzasadna. Nie wykazano naruszenia prawa materialnego ani procesowego przez Sąd I instancji. Oddalono zarzuty skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna w sprawie klasyfikacji taryfowej towarów i wysokości długu celnego została nieskutecznie oparta na argumentacji prawnej, która nie wykazała naruszenia przepisów przez WSA; NSA potwierdził, że decyzje organów celnych były zgodne z prawem unijnym i krajowym.