Dla uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną. Istnienie tego związku musi być potwierdzone decyzjami administracyjnymi dotyczących zasiłków dla opiekuna oraz świadczeń pielęgnacyjnych.

Postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności orzeczenia z 1954 roku o przejęciu nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa ulega umorzeniu z mocy prawa, jeżeli po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji nie zostało zakończone.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną, uznając, że informacje publiczne zostały udostępnione w trybie zgodnym z ustawą o dostępie do informacji publicznej, a doręczenie elektroniczne było prawidłowe.

Akta zakończonego postępowania karnego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. i podlegają wyłączeniu udostępnienia na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego oraz art. 1 ust. 2 u.d.i.p. (NSA, wyrok z dnia 13 marca 2026 r.).

Zmieniony stan faktyczny, na skutek wyroku sądu powszechnego, nie może uzasadniać umorzenia postępowania administracyjnego, jeżeli organ administracji nie zastosował się do oceny prawnej sądu administracyjnego wyrażonej we wcześniejszym wyroku.

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przez decyzję administracyjną w oparciu o art. 124 u.g.n., w związku z celem publicznym oraz decyzją lokalizacyjną, jest prawidłowe, jeśli spełniono ogólne przesłanki formalne oraz materialne dla tego typu inwestycji.

NSA wskazuje, że przyznanie świadczenia wychowawczego osobie faktycznie opiekującej się dzieckiem nie powinno być warunkowane wystąpieniem z wnioskiem o przysposobienie dziecka, jeśli prowadzi to do dyskryminacji i jest sprzeczne z zasadą ochrony interesów dziecka.

Art. 24 ust. 2a pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wyklucza właścicieli działek sąsiednich z kręgu podmiotów uprawnionych do żądania zmiany danych w ewidencji gruntów, co oznacza, że skarżący J.G. nie posiada legitymacji procesowej. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe ustalenie przez Ministra Rozwoju i Technologii odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, podkreślając zgodność operatu szacunkowego z prawnymi wymogami.

Informacje o konkretnych dniach urlopów sędziów Trybunału Konstytucyjnego stanowią informację publiczną, związaną z wykonywaniem funkcji publicznych, co obliguje organ do ich udostępnienia na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a odmowa spełnienia takiego wniosku motywuje do uznania bezczynności organu.

Wzruszenie decyzji ostatecznej na mocy art. 155 k.p.a. niesie przesłanki "innych uzasadnionych przyczyn", które uniemożliwiają wszczęcie postępowania, gdy wcześniej wydano prawomocne orzeczenia niezgodne z intencją wnioskującego.

Prezes Trybunału Konstytucyjnego dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przy czym zwłoka ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadnienie przedłużenia terminu było ogólne i niewystarczające.

Skarga kasacyjna O. G. na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostaje oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza brak istotnych uchybień prawnych, zgodnie z art. 184 p.p.s.a., podtrzymując zgodność decyzji zwolnienia ze służby wojskowej z prawem.

Służba funkcjonariuszy SG we wskazanych okolicznościach może być podstawą do podwyższenia emerytury, gdy inne niż minersko-pirotechniczne kwalifikacje wykraczające poza regulacje Zarządzenia KG SG wykazują spełnienie pojęcia 'działań bojowych' w potocznym rozumieniu tychże pojęć.

Stwierdzenie istnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną wymaga wykazania, że opieka ma charakter stały i wyklucza zawodowe zatrudnienie. Samo posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności nie wystarczy do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje istnienie bezpośredniego związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością opieki nad osobą niepełnosprawną za podstawę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, wymagając dalszego wyjaśnienia okoliczności po okresie kwietnia 2023 roku.

Zawieszenie płatności przez państwa członkowskie, wynikające z art. 60 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 2017/891, jest dopuszczalne w przypadku wszczęcia postępowania dotyczącego oszustwa, mające na celu zabezpieczenie interesów finansowych UE, nie stanowi kary administracyjnej, lecz działanie prewencyjno-zabezpieczające.

Skarga kasacyjna R. Sp. z o.o. na decyzje dotyczące kar pieniężnych za naruszenie ustawy SENT została oddalona z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego, uznając samodzielną regulację ustawy SENT dotyczącą przedawnienia oraz zgodność nałożonej kary z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dokonana kontrola i stwierdzone nieprawidłowości uzasadniały decyzję o zwrocie dofinansowania UE. Beneficjent naruszył zasady konkurencyjności przez wybór wykonawcy niespełniającego wymagań ekonomicznych, co uzasadniało korektę finansową.

NSA potwierdził prawidłowość zobowiązania cudzoziemki do powrotu. Ustalono brak zindywidualizowanego zagrożenia dla życia lub wolności. Oddalono skargę kasacyjną, argumentując zgodność decyzji z przepisami prawa administracyjnego.

Zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary finansowej za naruszenie przepisów ustawy SENT potwierdzona w sytuacji, gdy strona nie złożyła dokumentów wykazujących przesłanki do odstąpienia od ukarania; skarga kasacyjna oddalona, brak podstaw do zarzutu naruszenia przepisów materialnych i procesowych.

Ostateczna decyzja podatkowa, ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego, pozostaje wiążąca w obrocie prawnym, a organy podatkowe są uprawnione do zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, pomimo twierdzeń podatnika o wygaśnięciu zobowiązania z przyczyn cywilnoprawnych.

Decyzja o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej wymaga uprzedniego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej te świadczenia. Procedowanie bez jej uchylenia stanowi naruszenie prawa.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej nie stanowi automatycznie niedozwolonej pomocy publicznej, a jego zastosowanie musi być oceniane w kontekście spełnienia przesłanek art. 107 ust. 1 TfUE, z uwzględnieniem faktycznego zajęcia terenu przez infrastrukturę.