Agencja Mienia Wojskowego w roku 2019 była podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i zobowiązana do opłacania podatku od nieruchomości zgodnie z ustawą o podatkach lokalnych. Przepisy nowelizacyjne z 2023 r. nie mają zastosowania wstecz, co wyklucza zmianę interpretacji w bieżącej sprawie.

Organ administracji błędnie zastosował art. 64 § 2 k.p.a., pozostawiając wniosek o przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza bez rozpoznania. Dokument dotyczący szkolenia specjalizacyjnego ma wpływ na merytoryczną ocenę sprawy i powinien być uzupełniony w postępowaniu wyjaśniającym.

Sprostowanie aktu urodzenia w trybie administracyjnym jest możliwe jedynie w sytuacjach oczywistych i bezspornych, gdy dostarczone dokumenty urzędowe wyraźnie stwierdzają fakty wcześniejsze. W przypadku nierozstrzygniętych sprzeczności, rozstrzygnięcie wymaga postępowania sądowego.

Okoliczności dotyczące ochrony życia rodzinnego nie uzasadniają zastosowania klauzuli dyskrecjonalnej z art. 17 Rozporządzenia 604/2013 do rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w Polsce. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zastosowanie metody trójpłaszczyznowej (wizualna, fonetyczna, semantyczna) w ocenie podobieństwa znaków towarowych pozwala na uznanie, że różnice semantyczne mogą dominować nad podobieństwami w innym zakresie, eliminując ryzyko wprowadzenia konsumentów w błąd i uniemożliwiając kolizję z wcześniejszym znakiem towarowym.

Dokonanie płatności gotówkowych sprzecznych z wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków unijnych stanowi naruszenie warunków umowy o dofinansowanie, uzasadniające zobowiązanie beneficjenta do zwrotu środków jako wydatków niekwalifikowalnych.

Zgodnie z art. 72a ustawy – Prawo budowlane, postępowania administracyjne związane z nieprawidłowościami obiektów budowlanych wszczyna się wyłącznie z urzędu, bez względu na zgłoszony interes prawny wnioskodawcy.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, oddala ją z uwagi na brak wykazania wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy, potwierdzając decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o uchyleniu postanowień ZUS w związku z niespełnieniem terminu na wniesienie sprzeciwu.

Informacje o wynagrodzeniach pracowników sfery publicznej, zrelatywizowane do konkretnych osób, nie stanowią informacji publicznej. Poprawna klasyfikacja danych, w kontekście ich związania z osobami, jest kluczowa dla oceny statusu informacji publicznej.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożony w celu innym niż służenie sprawie publicznej, a mianowicie w celach prywatnych, nie stanowi wniosku w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza przyjęcie bezczynności organu z tytułu nieudzielenia tej informacji.

Koszty uzyskania przychodów z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce przekształconej powinny być określane na podstawie wartości bilansowej spółki na dzień przekształcenia, a nie kosztów historycznych.

W przypadku wymierzenia opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska na podstawie art. 293 ust. 4 pkt 2 p.o.ś., konieczne jest stwierdzenie składowania odpadów na terenach parków narodowych w wyniku czynności pozbycia się ich, co w analizowanym przypadku nie zostało wykazane.

Przymiot strony w postępowaniach o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej przysługuje indywidualnemu współwłaścicielowi nieruchomości, który wykaże indywidualny interes prawny, w szczególności w braku zarządu wspólnoty mieszkaniowej.

Zasada kontynuacji funkcji zabudowy, o której mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., pozostawia miejsce na różnorodność pod warunkiem zachowania standardów ładu przestrzennego. Wskaźnik powierzchni zabudowy może być ustalony na poziomie odbiegającym od średniego wskaźnika, jeżeli analiza architektoniczno-urbanistyczna przedstawia przekonujące uzasadnienie.

Plan miejscowy zagospodarowania przestrzennego może być uznany za nieważny w zakresie, w którym narusza zasadę proporcjonalności, dokonując nieuzasadnionej ingerencji w prawo użytkowania wieczystego, istotne dla realizacji kluczowej funkcji publicznej, jaką jest działalność opieki zdrowotnej.

Obszar kolejowy w planie zagospodarowania przestrzennego definiowany jest jako całość działki ewidencyjnej z infrastrukturą kolejową, niezależnie od zagospodarowania jej części. Literalna wykładnia art. 4 pkt 8 ustawy o transporcie kolejowym jest konieczna.

Zakaz zabudowy na terenach zieleni ekologicznej, przewidziany w planie miejscowym, nie narusza konstytucyjnego prawa własności. Podmiot, którego działka leży w takim obszarze, nie ma podstaw do unieważnienia uchwały planistycznej z uwagi na ograniczenia zgodne z jej przeznaczeniem.

Decyzja o warunkach zabudowy, nie wymagając zgodności z przepisami budowlanymi na tym etapie, musi spełniać zasadę dobrego sąsiedztwa i być zgodna z przepisami odrębnymi dotyczącymi zagospodarowania terenu. Sąd potwierdził prawidłowość tej oceny wobec inwestycji dotyczącej parkingu.

Obowiązek organu administracji do udzielenia pełnych i zrozumiałych informacji stronie postępowania obejmuje konieczność wskazania konkretnych dokumentów wymaganych do pozytywnego rozpatrzenia wniosku, co wynika z art. 9 kpa; brak takiego działania skutkuje istotnym naruszeniem zasad administracyjnych.

Dla przyznania płatności bezpośrednich decydujące jest faktyczne użytkowanie oraz władztwo nad spornymi gruntami, zgodnie z zasadami polityki rolnej UE, co obejmuje posiadanie uprawnienia decyzyjnego oraz ponoszenie ryzyka rolniczego. Umowa usługowa nie daje tytułu prawnego.

Umowa zawarta między spółką jawną w likwidacji a wspólnikiem, której przedmiotem jest przelew wierzytelności wchodzących w skład majątku spółki, nie jest bezwzględnie nieważna na podstawie art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 82 § 2 k.s.h. tylko z tego powodu, że odstępuje od reguł postępowania likwidacyjnego. Wspólnicy spółki jawnej mogą, na podstawie art. 67 k.s.h., uzgodnić inny niż likwidacja sposób zakończenia

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano, by Skarżąca świadomo udziału w oszustwie podatkowym. Uchylono decyzję ustalającą zobowiązanie podatkowe z powodu braku pełnego postępowania dowodowego przez organy skarbowe.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzje administracyjne określające opłaty zmienne za pobór wody są decyzjami konstytutywnymi i mogą uwzględniać różne cele poboru wody na podstawie przepisów Prawa wodnego i rozporządzenia, z zastosowaniem zasad lex specialis derogat legi generali.