Przepis art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym wyłącza podwójne karanie administracyjne jedynie w przypadku identyczności znamion czynu objętego różnymi załącznikami ustawy, co w analizowanej sprawie nie miało miejsca.

Na skutek skargi kasacyjnej T. B. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykonywanie przewozu drogowego bez wymaganej licencji na przewóz okazjonalny oraz niespełnienie wymogów przewozu nie znoszą obowiązku nałożenia kary pieniężnej.

Linia elektroenergetyczna powstała prawdopodobnie zgodnie z przepisami - nie stanowi samowoli budowlanej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając legalność działań budowlanych zgodnie z uznanymi dowodami pośrednimi.

Podział nieruchomości mający na celu jej późniejszą sprzedaż nie musi oznaczać działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, o ile sprzedaż nie wykazuje cech profesjonalnych i zorganizowanych działań gospodarczych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Warszawie, podtrzymując obciążenie kosztami postępowania stronę inicjującą klasyfikację gruntów, uznając weryfikację kosztów przez organy administracyjne za zgodną z prawnymi przesłankami.

Nieruchomości związane z działalnością gospodarczą, które nie spełniają warunków faktycznego udostępnienia jako infrastruktura kolejowa, nie korzystają z podatkowego zwolnienia. Status dróg publicznych musi być formalnie i materialnie uzasadniony na etapie postępowania, aby uzyskać wyłączenie z opodatkowania.

Sąd potwierdził, że w przypadku postępowania w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r., na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania spełnienia przesłanek nabycia własności nieruchomości przez przedstawienie stosownych dowodów. Brak takich dowodów uniemożliwia pozytywne rozstrzygnięcie.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w wyniku wszczęcia postępowania karnego skarbowego było skuteczne; jednakże organy podatkowe zobowiązane są do rzetelnej analizy materiału dowodowego przy ocenie kosztów uzyskania przychodu, uwzględniając całość zebranego materiału i usuwając sprzeczności w zeznaniach świadków.

Złożenie korekt deklaracji VAT przez podatnika po kontroli nie wyklucza możliwości ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego. Sankcja VAT zgodna z art. 112b ustawy o VAT, jako środek prewencyjny, może być stosowana w zgodzie z celem Dyrektywy VAT. Sąd potwierdza prawidłowość rozstrzygnięcia I instancji.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że ustalenie obszaru oddziaływania obiektu jest kluczowe dla określenia stron postępowania o pozwolenie na budowę; wojewoda zasadnie wymagał uzupełnienia materiału dowodowego. Przesłanką wznowienia była prawidłowa identyfikacja stron w kontekście ograniczeń w zabudowie.

Zobowiązanie do uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej powstaje z doręczeniem decyzji ustalającej karę, nie na zasadzie regulacji k.p.a., lecz Ordynacji podatkowej. Przedawnienie ustalenia kary w Działu III o.p. nie następuje w tym wypadku po upływie pięciu lat od naruszenia.

Na podstawie art. 188 p.p.s.a., NSA uchylił wyrok WSA oraz zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że art. 37at ust. 8 u.p.f. nie znajduje zastosowania poza postępowaniami kontrolnymi, co eliminuje podstawy do nałożenia kary pieniężnej.

Brak współdziałania z organami pomocy społecznej w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, polegający na odmowie podjęcia proponowanego zatrudnienia, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku okresowego zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej.

Aktualny wspólnik spółki jawnej ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki, niezależnie od tego, że powstały one przed przystąpieniem wspólnika do spółki. (art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej)

Grunty, które mogą być potencjalnie wykorzystane w działalności gospodarczej, mogą być objęte wyższą stawką podatku od nieruchomości. O związku z działalnością gospodarczą nie przesądza samo posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, w tym ujęte w ewidencji środków trwałych, mogą być opodatkowane najwyższą stawką, jeśli istnieje możliwość ich potencjalnego wykorzystania w działalności gospodarczej, niezależnie od faktycznego użytkowania.

Strefa ochrony krajobrazowej, oddzielona od rejestru zabytków, podlega odrębnej ochronie; błędne uznanie jej za integralną część wpisu narusza przepisy o ochronie wartości historycznych oraz zabytków, co skutkuje uchyleniem decyzji w sprawie rozbiórki budynku.

Sąd administracyjny uznaje, że grunty pokryte śródlądowymi wodami mogą być oddane w użytkowanie wieczyste na potrzeby infrastruktury transportowej, co nie jest sprzeczne z Prawem wodnym. Uchyla decyzję odmowną wobec PKP.

Sankcja pieniężna za nieterminowe złożenie rocznego sprawozdania o odpadach komunalnych jest zgodna z przepisami prawa, o ile organ prawidłowo ocenił stan faktyczny i nie wystąpiły okoliczności uzasadniające jej uniknięcie.

Na wnioskodawcy ustalającemu korzyści od osób trzecich ciąży obowiązek dostarczenia dowodów. W przypadku ich braku, organ odmówi nałożenia obowiązków świadczeń z art. 454 ust. 1 Prawa wodnego wobec osób odnoszących korzyści.

Postanowienie organu administracyjnego zawieszające postępowanie w sposób ograniczony pod względem podmiotowym narusza zasady procedury administracyjnej, stanowiąc rażące naruszenie prawa (art. 97 § 1 pkt 3 k.p.a.). Takie zawieszenie skutkuje nieważnością postanowienia.

Nieprawidłowe doręczenie decyzji administracyjnej lub postanowienia wzywającego do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym nie stanowi rażącego naruszenia prawa, skutkującego koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji, o ile strona była świadoma nałożonych obowiązków i celowo ich nie zrealizowała.

Odpowiedzialność podatkowa aktualnego wspólnika spółki jawnej obejmuje wszystkie zaległości podatkowe istniejące w czasie, gdy jest wspólnikiem, niezależnie od daty ich powstania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż obowiązek ustalenia i naliczenia opłaty planistycznej jest obligatoryjny w przypadku wzrostu wartości nieruchomości wskutek uchwalenia nowego planu miejscowego, a osobista sytuacja majątkowa skarżącego nie wpływa na ten wymiar.