Przepis art. 59 ust. 3 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym znajduje zastosowanie jedynie w odniesieniu do zmian sposobu użytkowania nieruchomości zaistniałych po dniu 11 lipca 2003 r., bez możliwości stosowania go wstecz do stanów faktycznych sprzed wejścia w życie tej ustawy.

Włączenie karty adresowej zabytku do gminnej ewidencji na podstawie wpisu w ewidencji wojewódzkiej odbywa się automatycznie i ma charakter materialno-techniczny. Uchybienia formalne karty adresowej nie wpływają na skuteczność czynności.

NSA utrzymuje umorzenie postępowania administracyjnego dotyczącego orzeczenia z 1959 r. na mocy prawa, uznając zgodność przepisów z konstytucyjnymi zasadami pewności i stabilności prawnej oraz niezaskarżalności starych decyzji.

Wypłata z kapitału zapasowego spółki z o.o. z zysków jednoosobowej działalności gospodarczej, uprzednio opodatkowanych, nie podlega ponownemu opodatkowaniu jako przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

Wydatki na zakup zestawów klocków LEGO przez doradcę podatkowego, pełniące jedynie funkcję dekoracyjną, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., jako że brak jest wystarczającego związku przyczynowego między tymi wydatkami a źródłem przychodów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza nieważność postępowania sądowego z uwagi na błędne oznaczenie strony skarżącej, co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i ponownego rozpoznania skargi wniesionej przez właściwy podmiot.

Brak obowiązku alimentacyjnego wyklucza prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, nawet przy opiece nad bliskim o znacznym stopniu niepełnosprawności. Interpretacja przepisów musi respektować ich literalne brzmienie.

Nieprawidłowe doręczenie postanowienia wyklucza uznanie doręczenia za skuteczne, co uniemożliwia prowadzenie postępowania wobec osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe. W przypadku naruszeń proceduralnych organ odwoławczy zobowiązany jest do uchylenia decyzji pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że doręczenie decyzji administracyjnej osobie trzeciej odpowiadającej za długi cudze, poprzez tryb zastępczy na adres z ewidencji podatkowej, jest niewłaściwe, jeśli osoba ta nie występuje jako podatnik lub płatnik. Wymaga to ponownego ustalenia prawidłowego adresu dla takich doręczeń.

Lokale mieszkalne wykorzystywane do krótkoterminowego wynajmu mogą być uznane za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, co uzasadnia zastosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. Decyzja ta musi bazować na prawidłowym wykazaniu przesłanek wynajmu jako działalności gospodarczej.

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące wadliwości udziału prokuratora i błędnej kwalifikacji obiektu budowlanego jako budynku; NSA potwierdza decyzję WSA o uchyleniu decyzji SKO, wymagając pełnej analizy dowodów.

Brak realizacji założeń projektu skutkuje koniecznością zwrotu całego dofinansowania; częściowa realizacja wskaźników nie przesądza o prawidłowym wykorzystaniu środków unijnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku braku dostatecznego wyjaśnienia istoty sprawy przez organy administracyjne, ponowne rozstrzygnięcie winno uwzględniać pełną analizę prawnopodatkowej kwalifikacji obiektów, jakimi są silosy, przy uwzględnieniu obowiązujących definicji prawnych oraz dotychczasowego orzecznictwa.

Skarga kasacyjna, będąca szczególnie sformalizowanym środkiem odwoławczym, podlega rygorom formalnym tych wymogów, co wyznacza granice jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny; brak spełnienia tych wymogów skutkuje jej oddaleniem.

Dochody marynarzy uzyskane z pracy na statkach norweskich, bez względu na rejestrację, kwalifikują się do ulgi abolicyjnej w Polsce, nawet przy braku ich opodatkowania w Norwegii, jeśli spełniają kryteria konwencji międzynarodowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak obowiązku podatkowego Skarżącego w Norwegii związany z dochodami z pracy na statku nie uniemożliwia zastosowania ulgi abolicyjnej. Artykuł 14 ust. 3 Konwencji należy interpretować w sposób umożliwiający marynarzom skorzystanie z ulgi w Polsce zgodnie z u.p.d.o.f.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdyż decyzja ostateczna jest wykonalna mimo wniesienia na nią skargi, a zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego nie zostały dostatecznie uzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną spółki, potwierdzając legalność decyzji o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Uznał, że przesłanki obawy niewykonania zobowiązania były należycie udokumentowane.

Zaskarżony wyrok WSA należy uchylić, gdyż sąd ten, naruszając art. 134 § 1 p.p.s.a., nie przeprowadził kontroli legalności doręczenia zarządzeń, co mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.

Uchwała Rady Miasta Opola w zakresie obowiązku dostarczania poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów przekroczyła delegację ustawową z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. i jest nieważna w tych częściach; pozostałe zarzuty dotyczące nadmiarowych obowiązków kontrolnych są niezasadne.

Zarządzenie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych powinno być doręczone pełnomocnikowi strony, jeśli jest on wyznaczony, w celu zachowania ciągłości postępowania zabezpieczającego, zgodnie z uchwałą NSA, sygn. akt III FPS 1/25, co determinuje prawidłowość procedury administracyjnej.