NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że brak było podstaw do uchylenia decyzji administracyjnej o zwrocie dotacji. Skarżący nie wykazał naruszenia przepisów prawa mających istotny wpływ na wynik sprawy, a ustalenia organu administracyjnego dotyczące niespełnienia wymogów terminowości były prawidłowe.

Skarga kasacyjna wniesiona w sprawie ustalenia opłaty planistycznej wskutek wzrostu wartości nieruchomości została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał stanowisko, iż operat szacunkowy nie zawierał uchybień formalnych, a jego ocena leży w gestii rzeczoznawców majątkowych, co wyklucza interwencję sądu w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako bezzasadną, nie znajdując naruszeń prawa materialnego ani procesowego mogących zmienić decyzję o konieczności zwrotu dotacji uznanej za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem.

Samo posiadanie przez Agencję Mienia Wojskowego nieruchomości może uzasadniać kwalifikację tych nieruchomości jako związanych z działalnością gospodarczą, jeśli AMW prowadzi taką działalność, a nieruchomości mogą potencjalnie służyć tej działalności.

Kontenery telekomunikacyjne, nie spełniające warunku trwałego związania z gruntem, nie mogą być kwalifikowane jako budynki na gruncie ustawy o podatkach od nieruchomości. Decyzja organów podatkowych, uznająca te obiekty jako budowle, została podtrzymana.

Skarga kasacyjna J.N. od wyroku WSA w Białymstoku została oddalona jako nieuzasadniona, ponieważ zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego nie znalazły potwierdzenia, a stan faktyczny nie może być kwestionowany w drodze zarzutów kasacyjnych.

Kontenery telekomunikacyjne, nie związane trwale z gruntem, nie kwalifikują się jako budynki w rozumieniu u.p.o.l. Z uwagi na brak trwałego związania, klasyfikowane są jako budowle dla celów podatku od nieruchomości.

Sprzedaż przez podatnika nieruchomości gruntowych nie wypełnia przesłanek działalności gospodarczej określonych art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., lecz stanowi zarząd majątkiem prywatnym. Czynności te nie spełniają kryterium zorganizowanego i ciągłego zarobkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych na majątku podatnika, wynikająca z domniemanego użycia fikcyjnych faktur, jest prawidłowa w świetle art. 33 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Zasada uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązania została prawidłowo zastosowana.

Skarga kasacyjna na decyzję organu podatkowego została oddalona z uwagi na niesformalizowaną konstrukcję zarzutów i brak usprawiedliwionych podstaw. NSA podtrzymał obowiązek ustalenia podstaw prawnych decyzji, uznając zabezpieczenie na majątku podatnika za prawidłowe.

Zakup samochodu Porsche dla pracownika niepełnosprawnego, bez przystosowań do jego potrzeb, nie kwalifikuje się jako wydatek służący celom rehabilitacji określonym w rozporządzeniu ZFRON oraz ustawie o rehabilitacji, co uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia o pomocy de minimis.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego jest zgodna z prawem, gdyż na datę jej wydania ustąpiły przesłanki zawieszenia, a zarzuty skargi kasacyjnej nie były oparte na konkretnych przepisach prawa proceduralnego.

Świadczenie pielęgnacyjne i specjalny zasiłek opiekuńczy wykluczają się wzajemnie. By uzyskać prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, należy wyraźnie i bezwarunkowo zrezygnować z pobierania konkurencyjnego zasiłku. Świadczenie nie może być przyznane wstecz.

Rozstrzyganie o odpowiedzialności solidarnej rozwiedzionego małżonka musi respektować pięcioletni termin przedawnienia, zaś uchylenie decyzji jest uzasadnione błędną wykładnią prawa. Upływ tego terminu uniemożliwia wydanie nowej decyzji przez organ odwoławczy po uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej.

Sama potrzeba posiadania uwierzytelnionych odpisów dokumentów nie wypełnia przesłanki ważnego interesu strony z art. 73 § 2 k.p.a. NSA oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że strona musi wykazać szczególne uzasadnienie uzyskania takich dokumentów.

Burmistrz miasta wprowadzając budynek do GEZ musi zapewnić właścicielowi możliwość udziału w decyzji, w przeciwnym razie czynność ta może zostać uznana za bezskuteczną, co potwierdza ochrona konstytucyjnego prawa własności prywatnej.

Odwołanie dyrektora instytucji kultury przed upływem kadencji jest zgodne z prawem, jeśli naruszenie przepisów prawa, potwierdzone właściwym orzeczeniem, spełnia ustawowe przesłanki, a postępowanie administracyjne spełnia wymogi formalne.

W przypadku naruszenia przez organy obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, sąd administracyjny ma prawo uchylić wydane orzeczenie, gdyż naruszenie zasad postępowania prowadzi do nieprawidłowego rozstrzygnięcia. Weryfikacja obecności marihuany powinna obejmować dodatkowe badanie kontrolne.

Ostateczne decyzje administracyjne dotyczące zatwierdzenia projektów wymiany gruntów, które nie obejmują przyznania ekwiwalentu, stanowią przeszkodę dla wydania nowych decyzji w tej materii, nawet jeśli te ostateczne decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa.

NSA oddala skargę kasacyjną, podtrzymując wyrok WSA wskazujący na wadliwe uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z powodu tajemnicy przedsiębiorcy, podkreślając konieczność indywidualnej analizy takich zastrzeżeń.

Sąd administracyjny przyjął, że organ, udzielając odpowiedzi na pytania wnioskodawcy w zakresie, jaki wynika z jego kompetencji ustawowych, działał w zgodzie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, przez co jego postępowanie nie nosiło znamion bezczynności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o przyznaniu płatności bezpośrednich R.R. była wydana z naruszeniem prawa, dlatego utrzymuje się w mocy decyzję zobowiązującą do zwrotu środków przyznanych z tego tytułu. Brak podstaw prawnych do uznania przedawnienia roszczenia ani do przyjęcia dobrej wiary skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak wykazania przez stronę interesu prawnego, o którym mowa w art. 73 § 2 KPA, uzasadnia odmowę wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów z akt administracyjnych.

Sąd kasacyjny potwierdził prawidłowość uznania przez sąd pierwszej instancji, że organ nie pozostawał w bezczynności, udzielając odpowiedzi w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarga kasacyjna została oddalona jako nieskuteczna.