Niepoddanie się kontroli, pomimo prawidłowego zawiadomienia, nawet bez działań utrudniających, uzasadnia obiektywną odpowiedzialność i sankcję zgodnie z art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Skarga oddalona z uwagi na brak dowodów na przewidziane przesłanki wyłączające odpowiedzialność.

Niezachowanie formalności doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego skutkuje brakiem jego skutecznego rozpoczęcia, co w konsekwencji uniemożliwia wprowadzenie decyzji do obrotu prawnego i wywiedzenie od niej środka zaskarżenia.

Naczelny Sąd Administracyjny, zgadzając się z ustaleniami Sądu I instancji oraz Ministra, stwierdził, iż wymogi miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miały kluczowe znaczenie przy ustalaniu odszkodowania, a wniesiona skarga kasacyjna pozostała bezzasadna.

Stwierdzenie wydania decyzji podatkowej po terminie, bez zasadnego użycia wyjątku pięcioletniego w art. 68 § 2 O.p., uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji i wyroku, skutkując koniecznością ich poprawnego rozstrzygnięcia.

Orzeczenie o odpowiedzialności członka zarządu na podstawie art. 116 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej jest uzależnione od wykazania przez organ przesłanek pozytywnych oraz niewykazania przez członka zarządu przesłanek egzoneracyjnych wyłączających tę odpowiedzialność.

Uchwała Rady Gminy, która nie spełnia wymogów szczegółowego określenia wysokości i sposobu wydatkowania środków finansowych na cele programu opieki nad zwierzętami, narusza prawo i podlega stwierdzeniu nieważności ze względu na istotne naruszenie przepisów ustawy o ochronie zwierząt.

Rozpoczęcie realizacji przewidzianego planem przewozu w ramach umowy, nawet jednorazowe, wystarcza do uznania przewozu za regularny specjalny, co uzasadnia sankcję za jego wykonanie bez stosownego zezwolenia.

Odpowiedzialność administracyjną przedsiębiorcy za naruszenia przepisów o transporcie drogowym należy uznawać za odpowiedzialność obiektywną, niezależną od oceny winy, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej.

Sąd Rejonowy, wymierzając karę łączną grzywny, musi przestrzegać zasad łączenia kar zgodnie z art. 86 § 1 k.k. oraz wysokości stawki dziennej, zgodnej z oceną sytuacji majątkowej skazanego według art. 33 § 3 k.k.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie opłat zmiennych za pobór wód wskazuje na ochronę zaufania przedsiębiorcy do organów administracyjnych. Organy nie mogły retroaktywnie podwyższać opłat na podstawie późniejszych kontroli, ignorując wcześniejsze, zaakceptowane oświadczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność uchylenia decyzji podwyższających opłaty za pobór wód, wskutek naruszenia zasady zaufania do organów władzy publicznej i nieprzewidywalności prawa, wynikającej ze zmienności interpretacji przepisów prawa wodnego.

Przepis § 13 ust. 2 pkt 1 uchwały Rady Gminy Wieliszew narusza zasady legislacji poprzez powtórzenie norm ustawowych, czyniąc go nieważnym. Inne przepisy uchwały nie przekraczają ustawowej delegacji i pozostają w mocy. Skarga kasacyjna Wojewody została częściowo uwzględniona.

Dopuszczenie się błędów formalnych oraz zaniechanie pełnej analizy stanu faktycznego przez organ interpretujący skutkowało bezzasadnością odmowy wydania interpretacji. Organ zobowiązany jest do pełnego zbadania wszystkich elementów, aby prawidłowo dokonać oceny zgodności z przepisami ustawy o VAT.

Uchwała Rady Miasta Poznania dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie narusza zasady proporcjonalności oraz nie przekracza granic władztwa planistycznego gminy, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok sądu I instancji i oddalając skargę.

NSA uznaje, że zgodność decyzji o warunkach zabudowy z przepisami prawa budowlanego, wodnego oraz ochrony środowiska jest przedmiotem analizy na etapie pozwolenia na budowę, nie zaś przy określaniu samych warunków zabudowy.

Zyski opodatkowane na poziomie wspólników spółki osobowej nie mogą być ponownie opodatkowane po jej przekształceniu w spółkę kapitałową, gdyż naruszałoby to zasadę unikania podwójnego opodatkowania dochodów, zgodnie z art. 93a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Druga korekta deklaracji złożona po 14-dniowym terminie od doręczenia wyniku kontroli wywołującego skutki prawne jest bezskuteczna, jeśli organ nie uwzględnił wcześniejszej korekty, co wyklucza wszczęcie postępowania nadpłatowego (art. 82 uKAS).

W sytuacji zbycia akcji celem ich umorzenia, do przychodów podatkowych zalicza się tylko nadwyżkę wynagrodzenia uzyskanego nad kosztami ich nabycia lub objęcia, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odmowa współpracy przy przeprowadzaniu wywiadu środowiskowego stanowi uzasadnioną podstawę do odmowy przyznania świadczeń z pomocy społecznej. Brak wywiadu uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.

Decyzja o zamknięciu składowiska odpadów, wydana na podstawie art. 33 ust. 6 ustawy wprowadzającej, musi być traktowana z uwzględnieniem norm art. 54 ustawy o odpadach, co umożliwia jej późniejszą modyfikację. Skargę kasacyjną oddalono jako bezzasadną.

Sąd stwierdza, że zawieszenie postępowania z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. było zasadnym środkiem ochrony ładu przestrzennego, w świetle zaawansowania prac planistycznych i potencjalnej sprzeczności planowanej inwestycji z projektowanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli nie wykaże, że we właściwym czasie zgłosił wniosek o ogłoszenie upadłości bądź otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego.

Osoby trzecie pociągnięte do solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe mają prawo do kwestionowania ustaleń faktycznych i prawnych decyzji wymiarowych w sposób umożliwiający skuteczną obronę w ramach krajowego postępowania. Należy zapewnić im pełny dostęp do akt sprawy wymiarowej, respektując jednocześnie standardy unijne ochrony praw.

Przepis § 15 ust. 5 uchwały Rady Miasta Gdańska nie stanowi samodzielnej podstawy materialnoprawnej do uchylenia decyzji ostatecznej przyznającej "gdański bon żłobkowy". Uchylenie decyzji wymaga jednoznacznego umocowania w k.p.a. lub odpowiedniej ustawie szczególnej, które w tym przypadku nie zostały wykazane. Skarga kasacyjna oddalona.