Uchwała rady gminy ustanawiająca użytek ekologiczny musi być oparta na właściwym uzasadnieniu i dokumentacji przyrodniczej. Ocena prawna powinna obejmować całokształt wartości obszaru, także dynamiczny rozwój ekosystemu. Ewentualna kolizja z planem zagospodarowania powinna prowadzić do aktualizacji planu, a nie unieważnienia uchwały.

Związując się granicami skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając jej zarzuty za niezasadne. Postanowienia przyjętej uchwały oraz przepisów ustawowych związanych z pieczą zastępczą zostały prawidłowo zastosowane przez organy administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchylenie decyzji organu II instancji było zasadne z uwagi na brak dostatecznej analizy dowodów i nieprawidłowe ustalenie sytuacji materialnej podatnika w kontekście wnioskowanej ulgi podatkowej.

Nie dochodzi do umorzenia postępowania o nałożenie kary pieniężnej na zarządzającego transportem, jeżeli brak wykazania zaistnienia przyczyn przewidujących zwolnienia z odpowiedzialności, zwłaszcza gdy niedostosowanie systemu nadzoru wewnętrznego przewoźnika nie pozwala wykazać braku jego winy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że faktury dokumentujące część robót budowlanych wykonanych przez podwykonawcę G.B., jako związane z usługami rzeczywiście zrealizowanymi, powinny stanowić podstawę do odliczenia podatku VAT, co wymaga ponownej analizy przez Organy podatkowe.

O oddaleniu skargi kasacyjnej decyduje niedostateczne uzasadnienie przesłanki dobrej wiary w decyzji organu. Konieczne jest wyczerpujące ustalenie jej spełnienia przez podatnika, co wiąże się z obowiązkiem organu dokonania pełnej oceny dowodowej w kontekście podejrzeń o oszustwa podatkowe.

Obniżenie kary grzywny poniżej ustawowego minimum określonego w art. 37a § 1 k.k. stanowi rażące naruszenie prawa materialnego skutkujące uchyleniem wyroku przez Sąd Najwyższy.

W rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej zobowiązany organ musi udzielić wyczerpującej odpowiedzi na wniosek, nie ograniczając się jedynie do odsyłania wnioskodawcy do informacji już zamieszczonych w BIP, bez pełnego zbiorczego udzielenia informacji we wskazanym zakresie.

Decyzja o czasowym odebraniu zwierząt i ptaków była zgodna z prawem, jako że zagrożenie ich życiu i zdrowiu wynikało z warunków bytowych, co uzasadniało interwencję organu administracji zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt.

NSA uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwe ustalenie przedmiotu opodatkowania i zignorowanie ustaleń co do wartości elementów technicznych elektrowni wiatrowych w kontekście art. 153 p.p.s.a. oraz art. 2 ust. 2 u.i.e.w.

W przypadku braku opieki naprzemiennej, rodzicowi rozwiedzionemu, który samodzielnie sprawuje opiekę nad dziećmi, przysługuje ulga podatkowa przewidziana dla osób samotnie wychowujących dzieci, bez ograniczenia do jednego rodzica.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzająca brak potrzeby oceny oddziaływania na środowisko była prawidłowa, a skarga kasacyjna się nie utrzymuje; brak nowych dowodów podważających kartę informacyjną przedsięwzięcia.

Ostatnia decyzja sądowa potwierdziła legalność umorzenia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z lat 50., ze względu na upływ 30-letniego terminu przewidzianego w nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego z 2021 roku.

W sytuacji, gdy uzgodniono wysokość odszkodowania za grunt przejęty z mocy prawa pod drogi publiczne, nie zachodzi przesłanka do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie jego ustalenia na nowo. Decyzja o odmowie wszczęcia takiego postępowania jest prawidłowa.

Dłużnikiem jednostki budżetowej w kontekście zajęcia wierzytelności jest sama jednostka, a nie jej dyrektor. Tym samym wskazanie Izby Administracji Skarbowej jako dłużnika jest prawidłowe. Skarga kasacyjna R. sp. z o.o. nie została uwzględniona.

W zawiadomieniu o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej prawidłowym jest wskazanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jako dłużnika zajętej wierzytelności, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej R. sp. z o.o.

W zawiadomieniu o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej prawidłowo oznaczono Dyrektora IAS jako dłużnika. Izba Administracji Skarbowej, jako jednostka organizacyjna, nie uzyskuje statusu dłużnika, co jest zgodne z przepisami ustawy o finansach publicznych i KAS.

Skarga kasacyjna wniesiona przez I. sp. z o.o. nie znajduje usprawiedliwionych podstaw prawnych; nałożenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w VAT w wysokości 100% jest zgodne z u.p.t.u., a zasada proporcjonalności nie została naruszona - NSA

W przypadku gdy podatnik przy zachowaniu należytej staranności, w ramach dokonanej i udokumentowanej dostawy towarów, staje się ofiarą przestępstwa, w wyniku którego zostaje pozbawiony towaru dostarczonego w ramach transakcji i nie otrzymuje zapłaty za ten towar, to należy przyjąć, że z uwagi na brak woli podatnika do przeniesienia własności towaru na nieznanego nabywcę oraz brak odpłatności transakcji

Korekta deklaracji podatkowej złożona przed uwzględnieniem wyników wcześniejszych korekt przez organy kontroli skarbowej jest prawnie bezskuteczna, co wyłącza jej znaczenie dla inicjowania postępowania o stwierdzenie nadpłaty podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność uchylenia decyzji podwyższających opłaty za pobór wód, wskutek naruszenia zasady zaufania do organów władzy publicznej i nieprzewidywalności prawa, wynikającej ze zmienności interpretacji przepisów prawa wodnego.

Przepis § 13 ust. 2 pkt 1 uchwały Rady Gminy Wieliszew narusza zasady legislacji poprzez powtórzenie norm ustawowych, czyniąc go nieważnym. Inne przepisy uchwały nie przekraczają ustawowej delegacji i pozostają w mocy. Skarga kasacyjna Wojewody została częściowo uwzględniona.

Dla ustalenia zastosowania postanowień Regulaminu utrzymania czystości, decydujące jest faktyczne wyłączenie działki z produkcji rolniczej, a nie tylko jej formalne przeznaczenie w MPZP. Organy administracyjne winny ustalać rzeczywiste sposoby użytkowania gruntu.

Uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż stosowanie artykułu 92a ust. 5 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym zawiera nieprzekraczalny limit kary finansowej wynoszący 15 000 zł, co redefiniuje zasady wyznaczania poszczególnych grzywien w załączniku nr 3 do u.t.d.