Decyzja organów administracyjnych, nakazująca Gminie R. zapewnienie prawidłowego natężenia oświetlenia zgodnie z Polską Normą PN-EN 12464-1:2022-01, jest zgodna z prawem i zasadna. Odwołania do normy były właściwe, a argumenty dotyczące błędów pomiarów zostały uznane za bezzasadne.
Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest wymagalny przez przepisy ustawowe, mimo braku zaświadczenia kwalifikacyjnego, gdy brak jest ku temu przeciwwskazań medycznych. Uchylanie się przez rodziców od zgody na szczepienia nie wyłącza tego obowiązku.
Skarżąca wykazała interes prawny w uzyskaniu odpisu zupełnego aktu urodzenia swej biologicznej matki. Obiektywna więź biologiczna i tożsamość genetyczna podlegają ochronie konstytucyjnej, uzasadniając żądanie udostępnienia dokumentu.
Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, o trwałym i planowym charakterze, stanowi istotne naruszenie prawa uzasadniające nałożenie kary administracyjnej, niezależnie od przyczyn wskazywanych przez stronę jako usprawiedliwiające.
Pasem drogowym w rozumieniu art. 4 pkt 1 u.d.p. jest grunt wydzielony liniami rozgraniczającymi, na którym będzie usytuowana droga, co uzasadnia wymierzenie kary za jego zajęcie bez zezwolenia.
Dla uzyskania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego niezbędne jest wykazanie "szczególnie uzasadnionego przypadku" w rozumieniu art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, gdzie samo prowadzenie działalności handlowej nie stanowi wystarczającej przesłanki.
Skarga kasacyjna nie została uwzględniona. Wyrok WSA, uznający pisma z 2024 i 2025 r. jako jedną całość, pozostaje w mocy, a organ winien ponownie rozpatrzyć wniosek o płatność ekologiczną z punktu widzenia jednorodności sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, wskazując na konieczność wyczerpującego wyjaśnienia sytuacji faktycznej w postępowaniu administracyjnym. Umorzenie należności publicznoprawnych w ramach uznania administracyjnego wymaga dokładnego rozpatrzenia interesu zobowiązanego i interesu publicznego, z uwzględnieniem zasad postępowania administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie legalności postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości, wskazując, że zarzuty wykraczały poza ramy sprawy, a kontrola sądowa została prawidłowo ograniczona do badania przesłanek z art. 112b § 1 upea.
Odmowa Starosty Włodawskiego dotycząca wypłaty dotacji oświatowej była bezskuteczna, gdyż cofnięcie zezwolenia nie pozbawia szkoły prawa do dotacji do czasu pełnej likwidacji szkoły. Szkoła zachowuje prawo do dotacji oświatowej zgodnie z art. 25 ust. 3 u.f.z.o., dopóki funkcjonuje w procedurze likwidacyjnej.
Sądy administracyjne są właściwe do oceny przedawnienia składek w postępowaniu o umorzenie należności składkowych przez ZUS. Jednocześnie, prawidłowa analiza przedawnienia jest warunkiem procedowania w sprawie umorzenia. Skarga kasacyjna ZUS została oddalona jako niezasadna.
NSA: Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie przepisów postępowania przez sąd I instancji, w kontekście nieistnienia obowiązku egzekucyjnego, została oddalona jako niezasadna. NSA potwierdza istnienie i wymagalność obowiązku egzekucyjnego oraz zgodność działań sądu I instancji z prawem.
Odmiennie aniżeli w przypadku skargi kasacyjnej, związanie sądu administracyjnego granicami skargi na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dotyczy jej zarzutów oraz powołanej podstawy prawnej, a nie ich uzasadnienia.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku związku przyczynowego między opieką a niepodjęciem zatrudnienia, co uzasadnia odmowę świadczenia pielęgnacyjnego.
W przypadku upływu trzydziestu lat od doręczenia decyzji administracyjnej, postępowanie w sprawie jej nieważności ulega umorzeniu z mocy prawa, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z 2021 r.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie można przyjąć każdorazowo jako przychodu podatkowego nieodpłatnej służebności przesyłu lub gruntowej, gdyż świadczenie to z natury może być czynnością nieodpłatną.
Prezydium skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie przewlekłości postępowania Ministra została oddalona, potwierdzając rażące naruszenie prawa przez organ oraz zasadność wymierzenia grzywny.
Przewlekłość postępowania administracyjnego można stwierdzić, gdy działania organu są pozorne, opieszale lub nieefektywne, co uzasadnia wymierzenie grzywny jako sankcji za celowe unikanie rozstrzygnięcia sprawy.
Przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wobec braku uzasadnionych przeszkód, stanowiło naruszenie prawa o charakterze rażącym. Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnił wymierzenie grzywny jako środek dyscyplinujący i prewencyjny.
NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA w Poznaniu, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wykładni systemowej i celowościowej przepisu podatkowego, które mogą ujawnić jego niekonstytucyjność w kwestii praw nabytych. WSA powinien zrewidować swoją interpretację przepisów w kontekście ochrony tych praw.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że umorzenie postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji po upływie 30 lat od jej ogłoszenia zgodne jest z przepisami krajowymi i międzynarodowymi oraz zasadą pewności prawa.
Decyzja o odmowie pozwolenia na budowę nie była prawidłowa; ustalenie wysokości budynku powinno być oparte na przepisach rozporządzenia, a nie planu miejscowego, jeśli plan miejscowy nie zawiera własnej definicji (art. 35 P.b. w zw. z § 6 r.w.t.).
Przepis art. 59 ust. 3 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym znajduje zastosowanie jedynie w odniesieniu do zmian sposobu użytkowania nieruchomości zaistniałych po dniu 11 lipca 2003 r., bez możliwości stosowania go wstecz do stanów faktycznych sprzed wejścia w życie tej ustawy.