Zalecenia pokontrolne konserwatora zabytków mogą być uznane za zgodne z prawem, jeżeli mieszczą się w zakresie jego kompetencji oraz zostały wydane na podstawie rzetelnych ustaleń stanu faktycznego w świetle zasad ochrony zabytków.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A.K., uznając, że spełnione zostały przesłanki art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo Własności Przemysłowej, a podobieństwo znaków wprowadza ryzyko pomyłki co do pochodzenia usług.

Pobranie dotacji oświatowej w nadmiernej wysokości przez organ prowadzący szkoły prywatne, niezgodnie z przepisami prawa i bez spełnienia ustawowych przesłanek, uzasadnia jej zwrot do budżetu, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano przesłanek do umorzenia zaległych składek na ubezpieczenia społeczne; ciężar dowodu istnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy.

Dopuszczalne ograniczenia planistyczne wysokości obiektów budowlanych muszą uwzględniać potrzeby technologiczne inwestycji celu publicznego. Zakazy uniemożliwiające skuteczne wykorzystanie infrastruktury są sprzeczne z ustawowymi założeniami specustawy łącznościowej.

Postępowanie administracyjne dotyczące naruszeń Prawa budowlanego w zakresie robót budowlanych inicjuje się wyłącznie z urzędu. Organ nadzoru budowlanego obowiązany jest informować o podjętych czynnościach, a działania zainicjowane na wniosek osoby prywatnej nie uruchamiają postępowań formalnych.

Użycie nazwy "mleko modyfikowane" dla produktu zawierającego niepochodzące z mleka składniki narusza przepisy unijne, a takie oznakowanie wprowadza konsumentów w błąd. Informacje o wartości odżywczej muszą być przedstawiane zgodnie z zamkniętą listą określoną w rozporządzeniu nr 1169/2011.

Przepis art. 1 ust. 4 lit. c) rozporządzenia 651/2014, stanowiący lex specialis, wyłącza niemożność udzielania pomocy publicznej przedsiębiorstwom, które znalazły się w trudnej sytuacji w związku z COVID-19 po 31 grudnia 2019 r., i powinien być stosowany niezależnie od momentu składania wniosków o pomoc.

Brak jednoznaczności co do podstawy prawnej przejęcia nieruchomości uniemożliwia umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego; Minister naruszył normy k.p.a. i obowiązek wyjaśnienia sprawy.

Podmiot pozbawiony statusu posiadacza samoistnego nie może być uznany za stronę postępowania dotyczącego podatków od nieruchomości i rolnego; skarga kasacyjna nieuwzględniająca zarzutów proceduralnych dotyczących trybu wznowieniowego podlega oddaleniu.

Nabycie nieruchomości po zakończeniu obowiązywania uchwały o zwolnieniach podatkowych wyklucza możliwość skorzystania z takich zwolnień przez nowego właściciela, niezależnie od spełnienia warunków określonych w uchwale.

NSA stwierdził, że odmowa przyznania pomocy finansowej rolnikowi ryczałtowemu z powodów formalnych związana z brakiem faktury VAT jest dyskryminacyjna i niezgodna z przepisami unijnymi, które przewidują elastyczne wsparcie dla rolników.

Decyzja organu o odmowie umorzenia należności z tytułu składek, oparta na posiadaniu przez skarżącego nieruchomości, bez uwzględnienia wpływu przewlekłej choroby na sytuację życiową, narusza zasadę wyważenia interesów i jest sprzeczna z celem art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

W postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oddalono skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania naruszenia przepisów postępowania oraz materialnoprawnych, przyjmując, że formalne przesłanki określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z 21 kwietnia 2023 r. miały decydujące znaczenie dla przyznania pomocy rolniczej.

Przepis art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014 pozwala na przyznanie pomocy publicznej przedsiębiorstwom, które znalazły się w trudnej sytuacji z powodu pandemii COVID-19 w okresie od 2020 do 2021 roku, niezależnie od późniejszego momentu ubiegania się o pomoc.

Zwołanie i prowadzenie obrad rady gminy przez osobę, której mandat radnego wygasł, skutkuje wydaniem uchwały z istotnym naruszeniem prawa; przy upływie roku sąd stwierdza wydanie uchwały z naruszeniem prawa, nie orzekając jej nieważności.

Przesłanką konieczną do orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest brak wcześniejszego skazania na karę pozbawienia wolności, co obejmuje również skazanie z warunkowym zawieszeniem. W razie stwierdzenia naruszenia tej przesłanki, sąd powinien uchylić orzeczenie i dokonać ponownej analizy sprawy.

NSA, uwzględniając przepisy uchwały nr XXIII/669/2019, orzekł, że brak spełnienia przesłanek formalnych, takich jak pisemna zgoda na zamieszkiwanie, wyklucza prawo do pomocy mieszkaniowej. Przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, kasacyjna skarga nie mogła być uwzględniona.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z uwagi na nieważność postępowania z przyczyny braku zdolności sądowej jednej ze stron (T.A.). Sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez WSA.

Wprowadzenie zakazu lokalizacji wolnostojących masztów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na całym obszarze, jakkolwiek uzasadnione względami ładu przestrzennego, narusza przepisy ustawy o wspieraniu rozwoju, uniemożliwiając realizację inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej.

Korekta zaświadczenia o pomocy de minimis, jako czynność materialno-techniczna, nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Prawidłowym środkiem prawnym jest ponowny wniosek o wydanie zaświadczenia, a dopiero formalna odmowa jego wydania może być zaskarżona.

Postępowania nadzoru budowlanego związane z naruszeniem Prawa budowlanego wszczyna się wyłącznie z urzędu, o czym mówi art. 53a ust. 1 Pr.bud. Wnioski osób trzecich mogą jedynie stanowić sygnał do podjęcia działań informacyjnych przez odpowiedni organ.

Złożona skarga kasacyjna nie zawierała uzasadnionych podstaw, dlatego NSA, uznając zasadność nałożenia grzywny na I. sp. z o.o., oddalił skargę. Decyzja podkreśla, że celem grzywny jest zmuszanie do wykonania obowiązku, a nie kara represyjna.

Zakaz wprowadzania do obrotu produktów niezgodnych z jakością handlową, wprowadzających w błąd oznakowaniem, zwłaszcza w zakresie stosowania nieuprawnionej nazwy "mleko", jest zgodny z prawem krajowym i unijnym oraz służy ochronie konsumenta.