Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że doliczenie dochodu z gospodarstwa rolnego do dochodów skarżącej jest zgodne z prawem, a brak szczególnie uzasadnionych przesłanek wyklucza przyznanie specjalnego zasiłku celowego.

Decyzja organów administracyjnych o odmowie przyznania specjalnego zasiłku celowego z powodu przekroczenia kryterium dochodowego i braku wystąpienia wyjątkowych okoliczności, uznana została za zgodną z prawem. Dochód z gospodarstwa rolnego jako element dochodowy prawidłowo uwzględniono.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nie może być oceniane w powiązaniu z przesłankami przywrócenia terminu. Uchybienie i przywrócenie terminu to odrębne kwestie, a obowiązek wydania decyzji o uchybieniu nie jest uwarunkowany zawinieniem strony.

Sprzedaż budynku mieszkalnego jednorodzinnego w stanie surowym może zostać zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych, jeśli jest on nabywany w celu zaspokojenia przyszłych potrzeb mieszkaniowych, niezależnie od uzyskania pozwolenia na użytkowanie w dacie nabycia.

Brak nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających przyznanie zasiłku celowego mimo przekroczenia kryterium dochodowego nie stanowi szczególnie uzasadnionego przypadku wymagającego pomocy finansowej. Skarga kasacyjna oddalona.

Specjalny zasiłek celowy przyznawany jest w ramach uznania administracyjnego, a jego przyznanie wymaga spełnienia przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku", który nie zachodzi w sytuacji skarżącego; kasacja nie została uwzględniona.

W odniesieniu do przedstawionej skargi, NSA stwierdził, że nawet jeśli brakowało niektórych dokumentów, uchybienia proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, co prowadzi do utrzymania w mocy decyzji oddalającej przyznanie zasiłku celowego.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku podstaw do uznania, że organy pomocowe niewłaściwie oceniły sytuację dochodową skarżącej przy uznaniu posiadania gospodarstwa rolnego, co wpływa na zasadność odmowy zasiłku celowego specjalnego.

Osoby fizyczne, będące funkcjonariuszami publicznymi, nie mogą być uznane za pokrzywdzone przestępstwem z art. 224 § 2 k.k. Przepis ten chroni jedynie interes instytucji publicznych. Zasądzenie nawiązek oraz obowiązku przeprosin na rzecz tych osób jest zatem niezgodne z prawem.

Przyznanie zasiłku celowego w ramach pomocy społecznej wymaga zaistnienia szczególnie uzasadnionego przypadku, co nie obejmuje zwykłych trudności finansowych wynikających z niespłacenia zaległości czynszowych, nawet przy uwzględnieniu ciężkiej sytuacji życiowej skarżącego.

Organy administracji skarbowej mogą obliczać koszty egzekucyjne według przepisów obowiązujących przed zmianami wprowadzonymi wyrokiem TK i ustawą nowelizującą, jeśli egzekucja miała miejsce przed nowelizacją, a koszty spełniały dawne normy.

Zaskarżone decyzje w zakresie odmowy przyznania zasiłku okresowego były prawidłowe, albowiem skarżąca, jako posiadaczka samoistna gruntów rolnych, uzyskuje dochód przewyższający kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej według art. 38 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.

Decyzja organów administracji publicznej o odmowie przyznania specjalnego zasiłku celowego M.P. na dofinansowanie zakupu leków była prawidłowa. Posiadanie przez skarżącą gospodarstwa rolnego uprawnia do przyjęcia dochodu, co wykluczało przyznanie jej dodatkowego świadczenia. Skarga kasacyjna została oddalona jako niezasadna.

Specjalny zasiłek celowy na pokrycie kosztów leczenia ortodontycznego nie może być przyznany, gdy beneficjent przekracza kryterium dochodowe przez uwzględnienie fikcji prawnej dochodu z gospodarstwa rolnego, a organ nie dopatrzył się szczególnych okoliczności uzasadniających jego przyznanie.

Przekroczenie kryterium dochodowego przez skarżącego wyklucza przyznanie zasiłku celowego, a brak szczególnych okoliczności uniemożliwia uzyskanie specjalnego świadczenia. Zarzuty kasacyjne uznano za niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą odmowy przyznania zasiłku celowego specjalnego, potwierdzając, że przyznanie tego świadczenia jest uznaniowe i uzależnione od wykazania szczególnych okoliczności przekraczających kryterium dochodowe.

Skarga kasacyjna w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego specjalnego na zakup rajstop, przyjęta jako niezasadna; oddalenie uzasadnione prawidłowym wyliczeniem dochodu z gospodarstwa rolnego i brakiem szczególnie uzasadnionego przypadku wymagającego wsparcia, mimo przekroczenia kryterium dochodowego.

Zasiłek stały nie przysługuje dłużnikom alimentacyjnym, których dochód netto, pomniejszony wyłącznie o alimenty bieżące, przekracza kryterium dochodowe. Alimenty zaległe, egzekwowane na rzecz funduszu alimentacyjnego, nie pomniejszają dochodu w rozumieniu art. 8 ust. 3 pkt 3 u.p.s.

Do dochodu ustalanego na potrzeby przyznania zasiłku stałego nie wlicza się kwot zajęć komorniczych dotyczących zaległych alimentów na fundusz; odliczane są jedynie bieżące alimenty zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Lubuskiego Urzędu Celno-Skarbowego jest zasadna. Przewlekanie odwołania narusza zasadę dwuinstancyjności podatkowego postępowania administracyjnego. NSA potwierdza obowiązek organu do efektywnego i terminowego działania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wynagrodzenie tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym ma być ustalane według "urzędowych" stawek określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, bez różnicowania w oparciu o sposób ustanowienia pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w przypadku wywłaszczonych nieruchomości, przejętych częściowo na cele budowy osiedla, zmodyfikowane wykorzystanie na sieci techniczne oraz wjazdy i miejsca postojowe, o ile pozostaje zgodne z ogólnym celem budowy osiedla, nie stanowi podstawy do uznania nieruchomości za zbędną dla pierwotnego celu wywłaszczenia.

Wobec braku przesłanek nadzwyczajnych, których wystąpienie uzasadniałoby przyznanie zasiłku celowego, sąd orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, podkreślając brak uchybień w zastosowanej interpretacji przepisów przez niższe organy oraz potwierdzenie kontroli przeprowadzonej przez sąd I instancji.

Renta Skarżącego nie mogła być pomniejszona o komornicze zajęcia z tytułu zaległych alimentów na rzecz funduszu alimentacyjnego, co skutkowało prawidłową odmową przyznania zasiłku stałego przez organy administracyjne.