Skarga kasacyjna w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej została oddalona; nie stwierdzono rażącego naruszenia prawa w decyzji Dyrektora RZGW z dnia [..] grudnia 2017 r., dotyczącej cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego, co wykluczało stwierdzenie jej nieważności.

Wydanie wyroku skazującego wobec zmarłego oskarżonego stanowi rażące naruszenie przepisów procesowych, co uzasadnia uchylenie orzeczenia i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., jak orzekł Sąd Najwyższy.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej w przypadku nadużycia prawa do informacji publicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej. Bezczynność organu wobec wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowi naruszenie prawa, mimo argumentów o nadużyciu tego prawa przez wnioskodawcę.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż skuteczność doręczenia decyzji administracyjnej nie stanowi przesłanki samodzielnie rozpatrywanej w postanowieniu o przywróceniu terminu. Związek z przywróceniem terminu istnieje wyłącznie, jeśli uchybienie nastąpiło bez winy strony (art. 58 k.p.a.).

Instytucja Wdrażająca nie może wprowadzać w umowach o dofinansowanie bardziej restrykcyjnych zasad niż wynikające z Wytycznych UE. Przepisy krajowe nie mogą stanowić podstawy do nałożenia surowszych wymogów w projektach unijnych.

Przewlekłość postępowania administracyjnego nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa, co uzasadnia brak przyznania maksymalnej sumy pieniężnej stronie skarżącej.

Skarga kasacyjna oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za niezasadne twierdzenie, że skala i koszty działań rozciągającego się na 0,182% działki wyłączają obowiązek przywrócenia pierwotnych stosunków wodnych, potwierdzając konieczność restytucji wg art. 234 ust. 3 Prawa wodnego.

Dane osobowe publikowane przez IPN w inwentarzu archiwalnym podlegają RODO; upomnienie za naruszenie art. 6 ust. 1 RODO dotyczące publikacji danych bezprawnych zachowuje ważność; skarga kasacyjna IPN jest bezzasadna.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak wykazania naruszenia przez organ zasad udostępniania informacji publicznej, zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, przy spełnieniu wymogów terminowych przez organ udzielający informacji.

Nieruchomość, której zasadnicze przeznaczenie w miejscowym planie to zieleń urządzona, nie stanowi gruntu budowlanego. Zwolnienia z VAT wg art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. nie zależą od możliwości istnienia przeznaczenia uzupełniającego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przepisy RODO nie stoją na przeszkodzie przetwarzaniu danych osobowych numeru PESEL przez A. Sp. z o.o. w celu realizacji obowiązków prawnych, co uzasadnia m.in. ułatwienie organom ścigania ustalania tożsamości osób odpowiedzialnych za delikty.

Uchybienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie polegało na błędnym zastosowaniu przepisów prawa materialnego i niemożności skutecznego doręczenia decyzji podatkowej elektronicznie. NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność uwzględnienia przepisów przejściowych dotyczących doręczeń i jednoznacznego stanowiska w sprawie zgody na doręczenia

W przypadku współposiadania władzy rodzicielskiej przez rozwiedzionych rodziców, ulga prorodzinna może być podzielona po połowie, jeśli rodzice nie uzgodnili innej proporcji, bez względu na rzeczywiste zaangażowanie w wykonywanie tej władzy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że organy administracji prawidłowo odmówiły M.P. zasiłku celowego, uznając dochód z gospodarstwa rolnego, a decyzje te leżały w ramach uznania administracyjnego, z uwzględnieniem ustawowych kryteriów dochodu.

Kwoty alimentów zaległych, egzekwowane z renty na rzecz funduszu alimentacyjnego, nie stanowią podstawy do pomniejszenia dochodu ustalanego dla potrzeb przyznania zasiłku celowego (art. 8 ust. 3 u.p.s.).

Obliczenie dochodu na potrzeby przyznania zasiłku celowego nie obejmuje potrąceń komorniczych z tytułu zaległych alimentów egzekwowanych na rzecz funduszu alimentacyjnego, gdyż takie potrącenia nie stanowią 'alimentów świadczonych na rzecz innych osób' w rozumieniu art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Potracenia komornicze z tytułu zaległych alimentów wypłacanych z funduszu alimentacyjnego nie stanowią podstawy do obniżenia dochodu przy ustalaniu kryterium dochodowego dla przyznania zasiłku stałego zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Nieprzedstawienie przeszkody nie do przezwyciężenia, usprawiedliwiającej uchybienie terminowi procesowemu, uzasadnia odmowę przywrócenia terminu i utrzymanie decyzji w obiegu prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne ponowne rozpoznanie skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania, podkreślając konieczność oceny obu aspektów, oraz nieodpowiednie ograniczenie przez sąd pierwszej instancji zakresu merytorycznego rozpoznania.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga wykazania konkretnych i uzasadnionych wątpliwości przez organy podatkowe. Oświadczenia o niezbędności weryfikacji muszą być oparte na specyficznych okolicznościach istniejących w momencie wydania decyzji, których brak stanowi naruszenie praw podatnika do zwrotu podatku.

Skarga kasacyjna A. sp. z o.o. od wyroku WSA w Szczecinie zostaje oddalona, bowiem skarżąca nie wykazała naruszenia przepisów, a zarzuty postępowania oraz kwalifikacji stanu faktycznego okazały się bezzasadne.

W przedmiocie skargi kasacyjnej o odmowę przyznania specjalnego zasiłku celowego, NSA uznał, że decyzje organów odmawiające przyznania świadczenia były zgodne z prawem, nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, a skarżąca nie wykazała przesłanek kwalifikujących do otrzymania tej formy pomocy.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uznaje, iż przyznanie zasiłku celowego specjalnego jest uzależnione od przekraczania kryterium dochodowego, ale nie jest obowiązkowe, gdyż zależy od możliwości organu. Skarga kasacyjna została oddalona, zaznaczając zgodność rozstrzygnięć organów z obowiązującymi przepisami.

Organ pomocowy może odmówić przyznania specjalnego zasiłku celowego, nawet w przypadku trudnej sytuacji życiowej skarżącego, jeśli nie wyczerpuje ona przesłanek "szczególnie uzasadnionego przypadku" w rozumieniu art. 41 ustawy o pomocy społecznej.