Uchwała NSA: Skuteczność wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zależy od ustalenia, czy kwestie rażącego naruszenia prawa były już przedmiotem wcześniejszych orzeczeń i ingerują w powagę rzeczy osądzonej.

Przedawnienie roszczenia zwrotu środków unijnych podlega przerwaniu przez czynności administracyjne, a naruszenie procedur zamówień publicznych może skutkować 100% korektą finansową. Skargi kasacyjne beneficjentów oddalono, podtrzymując nałożone zobowiązania finansowe.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że niespełnienie przesłanek prawnych skutecznego doręczenia drogą elektroniczną uniemożliwia uznanie doręczenia za skuteczne, co winno skutkować ponownym rozpoznaniem sprawy z uwzględnieniem obowiązujących przepisów przejściowych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skuteczność doręczenia decyzji podatkowej drogą elektroniczną wymaga uprzedniego sprawdzenia zgody podatnika i zastosowania przepisów przejściowych ustawy o doręczeniach elektronicznych, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Płatnik nie ponosi odpowiedzialności za niepobrane zaliczki, gdy stypendium spełnia warunki zwolnienia podatkowego; prawidłowo wypłacone środki wyłączają późniejsze obowiązki płatnika.

Składając wniosek o interpretację indywidualną, wnioskodawca ma obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, jednak organ nie może żądać, aby ten sam rozstrzygał wątpliwości prawne. Ocena działalności podatnika na gruncie prawa podatkowego leży w gestii organu, a nie samego wnioskodawcy.

Przewoźnik drogowy, który wykonuje przewóz w okresie obowiązywania zakazów ruchu, ponosi odpowiedzialność administracyjną, o ile nie wykaże, że sytuacja była wynikiem okoliczności nadzwyczajnych. Odpowiedzialność za przewoźnika wyłącza tylko ścisła kwalifikacja wyjątków określonych ustawą.

Negatywny wynik egzaminu adwokackiego może zostać podtrzymany, jeżeli ocena pracy egzaminacyjnej - zgodna z kryteriami art. 78e ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze - wykazuje istotne uchybienia merytoryczne i formalne, a zarzuty proceduralne skarżącego nie znajdują uzasadnienia.

Wyjaśnienie treści decyzji administracyjnej w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie może prowadzić do jej uzupełnienia ani zmiany merytorycznej. Wnioski zmierzające do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego pozostają poza zakresem tego przepisu.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobom niebędącym krewnymi w pierwszym stopniu, konieczne jest, aby osoby te legitymowały się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, co wyklucza osoby legitymujące się niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym.

Zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a., wyjaśnienie decyzji nie obejmuje legalności i spójności jej treści, ale jedynie usunięcie niejasności semantycznych, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej Stowarzyszenia.

Skarga kasacyjna U. w P. na wyrok WSA w Białymstoku w sprawie kary pieniężnej na podstawie ustawy o SENT podlega oddaleniu. Zarzuty kasacyjne nie wykazały naruszenia przepisów prawa materialnego, a ustalony stan faktyczny nie daje podstaw do uchylenia decyzji o nałożeniu kary.

Stosowanie zasady specjalności z art. 607e § 1 k.p.k. nie wyklucza ścigania za inne przestępstwa, gdy oskarżony odpowiada z wolnej stopy, a tymczasowe aresztowanie nie było egzekwowane.

Organ administracyjny nie może w drodze zarządzenia pokontrolnego nakazać stronie uzyskania pozwolenia wodnoprawnego ani nakazać przestrzegania obowiązującego prawa w tym zakresie; takie zarządzenie należy uchylić.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając przynależność terenu do zieleni i zasadność zezwolenia na wycinkę drzewa, odwołując się do art. 5 pkt 21 i art. 83f ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody. Opłata za usunięcie drzewka była należna.

Nieprawomocne uchylenie decyzji o pozwoleniu zintegrowanym nie powoduje natychmiastowego wygaśnięcia jej skutków prawnych przed uprawomocnieniem wyroku, jeżeli sąd postanowił inaczej. Decyzje wywołują skutki prawne do momentu wyroku prawomocnego, co wyklucza podstawy do wnoszenia opłaty podwyższonej.

Fundacja prowadząca działalność gospodarczą ma prawo do dofinansowania ochrony miejsc pracy na podstawie art. 15gga ustawy COVID-19, niezależnie od charakteru tej działalności jako drugorzędnej w stosunku do działalności statutowej.

Adresatem decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej w postępowaniu wszczętym po ogłoszeniu upadłości przedsiębiorcy jest nie syndyk masy upadłości, tylko upadły przedsiębiorca, ponieważ syndyk - w rozumieniu art. 144 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 498 ze zm.) w zw. z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

NSA stwierdza, że postępowanie o ustalenie odszkodowania na gruncie art. 98 ust. 3 u.g.n. może toczyć się niezależnie od postępowania w trybie art. 73 ustawy z 1998 r., nie zachodzi tu bowiem zagadnienie wstępne w myśl art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Oddalenie skargi kasacyjnej; zobowiązanie cudzoziemca do powrotu do kraju pochodzenia oraz zakaz wjazdu na rok zostały utrzymane, brak podstaw do uznania naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego.

Podstawa opodatkowania usług medycznych świadczonych na rzecz NFZ nie obejmuje dofinansowania na pokrycie wynagrodzeń, o ile dotacje te mają charakter kosztowy, a nie dopłaty do ceny usługi. Dotacje takie, niesłużące bezpośredniemu obniżeniu ceny usługi, nie stanowią elementu podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Podatek naliczony z faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych transakcji gospodarczych nie podlega odliczeniu, a Sankcje podatkowe są uzasadnione, gdyż organy wykazały świadomy udział w nierzetelnych transakcjach.

O ile legitymacja do zainicjowania postępowania nadzwyczajnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej nie wymaga ujawnienia prawa w księdze wieczystej, o tyle potwierdzenie go stosownym orzeczeniem przełamuje domniemanie ujawnione w księdze, nadając stronie przymiot w postępowaniu.

Dłużnik zajętej wierzytelności, który nie udowodni istnienia wzajemnych, wymagalnych wierzytelności, nie może skutecznie powołać się na kompensację jako uzasadnienie nieprzekazania wierzytelności organowi egzekucyjnemu.