Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zakaz wprowadzenia do obrotu artykułów niespełniających wymagań jakości handlowej jest zgodny z prawem, nawet jeśli produkty te nie są zafałszowane. Przepisy u.j.h.a.r.s. uzasadniają stosowanie zakazu w przypadku nieodpowiedności jakościowej towaru.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 u.j.h.a.r.s., produkty niespełniające wymagań jakości handlowej mogą być zakazane w obrocie. Kwalifikacja produktu jako zafałszowanego nie jest warunkiem sine qua non zakazu. Organy administracyjne mają prawo do nakładania zakazów na produkty niezgodnie oznakowane, nawet jeśli są one klasyfikowane jedynie jako niespełniające jakości handlowej.

Ponowny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej uznaje się za niedopuszczalny, jeśli nie przedstawiono nowych dowodów znacząco zwiększających prawdopodobieństwo udzielenia ochrony, a ocena ich wiarygodności jest dopuszczalna na etapie oceny dopuszczalności.

W przypadku, gdy podatnik nie dochowa należytej staranności w weryfikacji kontrahentów, faktury VAT mogą zostać uznane za niewiarygodne, co uniemożliwia obniżenie podatku należnego o podatek naliczony, a postępowania karnoskarbowe uzasadniają zawieszenie przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Urządzający gry hazardowe bez wymaganej koncesji, bez zezwolenia lub zgłoszenia, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Odpowiedzialność administracyjna nie jest wykluczona przez poprzednie postępowanie karno-skarbowe.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, nie znajduje usprawiedliwienia, gdyż brak jest uchybień mogących istotnie wpłynąć na wynik sprawy, co skutkuje jej oddaleniem.

Precyzyjne i prawidłowe określenie przedmiotu skargi oraz żądania wniosku ma fundamentalne znaczenie dla skuteczności postępowań administracyjnych i sądowych. Postępowanie odszkodowawcze dochodzi do skutku w odpowiednim trybie przed właściwym organem - starostą, co wyklucza jednocześnie zarzut bezczynności Wojewody.

W zakresie skargi na przewlekłość oraz bezczynność Wojewody w postępowaniu o ustalenie odszkodowania brak było przesłanek do jej uwzględnienia, jako że postępowanie takie nie było wszczęte, zaś wniosek strony nie dotyczył kwestii odszkodowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak jest podstaw do uznania Wojewody Mazowieckiego za bezczynnego w rozpoznaniu wniosku dotyczącego ustalenia odszkodowania, ponieważ takie postępowanie nie toczyło się przed Wojewodą. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny oraz zastosował właściwe przepisy prawa. Skarga nie wykazuje podstaw kasacyjnych uzasadniających stwierdzenie naruszeń wpływających na wynik sprawy.

Odmowa przyznania specjalnego zasiłku celowego zaskarżona decyzją organu pierwszej instancji i utrzymana przez organy odwoławcze była zasadna, z uwagi na brak współpracy w przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, co stanowi podstawę odmowy świadczenia zgodnie z art. 107 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej.

Skarga kasacyjna D.S. została oddalona, gdyż nie zachowano terminu zgłoszenia nabycia praw majątkowych, co wyklucza zwolnienie z opodatkowania. Brak zawiadomienia o uchybieniu przez organy podatkowe był bezskuteczny po zakończeniu stanu epidemii.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że postępowanie egzekucyjne i czynności egzekucyjne były prawidłowe i zgodne z przepisami prawa, a skarżący nie wykazał uchybień proceduralnych mających istotny wpływ na wynik sprawy.

Odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego na terenie oznaczonym jako grunty uprawne jest zgodna z prawem, gdy zamierzenie inwestycyjne nie spełnia kryteriów zabudowy zagrodowej i jest sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Produkt oznaczony jako "mleko modyfikowane", zawierający niemleczne składniki, nie może legalnie używać nazwy "mleko", co uzasadnia zakaz jego obrotu z uwagi na zgodność z normami oznakowań określonymi w rozporządzeniu nr 1308/2013 i jakości handlowej.

W przypadku, gdy podatnik nie wykazuje sprzedaży opodatkowanej, zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym następuje według art. 87 ust. 5a u.p.t.u. w terminie 180 dni. Skrócenie tego terminu wymaga pisemnego wniosku podatnika i zabezpieczenia majątkowego.

Podatnik VAT nie traci prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeśli nie wiedział lub nie powinien wiedzieć o naruszeniach dostawcy. Organy podatkowe powinny przeprowadzać własne kontrole, a odpowiedzialność nie może być przerzucana na podatnika w sytuacji braku obiektywnych przesłanek co do oszustwa.

Zafałszowanie nomenklatury "mleko modyfikowane" narusza przepisy rozporządzenia nr 1308/2013 i stanowi istotne naruszenie interesów konsumentów, uzasadniając zakaz jej wprowadzenia do obrotu w oparciu o art. 29 ust. 1 pkt 1 u.j.h.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, jako że przedstawiona argumentacja nie wykazuje naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego skutecznie podważających ustalenia organów i sądu pierwszej instancji.

Posługiwanie się nazwą "mleko modyfikowane" dla produktów zawierających składniki niepochodzące z mleka narusza zasady prawidłowego oznakowania produktów żywnościowych zgodnie z unijnymi regulacjami, co uzasadnia zakaz ich wprowadzenia do obrotu.

Wprowadzenie do obrotu produktu oznakowanego jako "mleko modyfikowane" z dodatkami niepochodzącymi z mleka narusza wymagania jakości handlowej oraz wprowadza w błąd konsumentów, skutkując zakazem jego obrotu na mocy art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o jakości handlowej oraz przepisów unijnych.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że doręczenie decyzji Wojewody i odmowa przywrócenia terminu były prawidłowe, opierając się na ścisłym zastosowaniu art. 44 k.p.a. oraz domniemaniu prawdziwości dokumentów doręczenia.

Prawnie uzasadnione jest nałożenie różniących się stawek opłat zmiennych na pobór wód powierzchniowych, w zależności od celu ich użytkowania. Pobór wody na cele zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi podlega niższej stawce opłat.

Dalsze przetwarzanie danych osobowych wnioskodawcy, który nie zawarł umowy kredytowej, po dokonaniu oceny jego zdolności kredytowej, narusza zasady RODO, w tym zasadę ograniczonego przechowywania danych. Bank oraz instytucje nie mają podstaw prawnych do takiego przetwarzania.