Orzeczenia
wykorzystywał urlop wypoczynkowy. Ekwiwalent za nie wykorzystany przez powoda w 1992 r. urlop wypoczynkowy wypłaciła natomiast pozwana dopiero w dniu 19 czerwca 1995 r. Po złożeniu wspomnianego wniosku powód udał się też na urlop wypoczynkowy, co dodatkowo świadczy o tym, że nie chciał już dłużej pracować
Wniosek taki można wyprowadzić między innymi z unormowań dotyczących rozwiązywania umowy o pracę z powodu długotrwałej choroby pracownika Rozwiązanie stosunku pracy na podstawie art. 53 KP może nastąpić bez wypowiedzenia, natomiast nie oznacza to, iż z powodu długotrwałej dotyczących zakładu pracy, jak również w związku z rezygnacją w Kodeksie pracy oraz w Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 r. z wyraźnego
W przypadku rozwiązania stosunku pracy i niewykorzystania z tego powodu urlopu wypoczynkowego nabytego w pełnym wymiarze (art. 153 § 3 kp) pracownikowi przysługuje od dotychczasowego pracodawcy ekwiwalent pieniężny odpowiadający urlopowi w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego u tego pracodawcy w roku, w którym rozwiązano stosunek pracy, także w sytuacji, gdy nastąpiło to w związku z nabyciem przez pracownika uprawnień emerytalnych (art. 171 § 1 kp w związku z art. 1551 § 1 pkt 1 kp). Wynika to także z istoty urlopu wypoczynkowego, który powinien służyć regeneracji sił pracownika, jest więc związany ze świadczeniem pracy W przypadku niewykorzystania urlopu w wyższym (np. w pełnym) wymiarze pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny odpowiadający urlopowi Natomiast należy stwierdzić, że jeżeli nie doszło do wykorzystania w naturze urlopu w wymiarze przysługującym lub nawet wyższym, to w
na udzielenie mu urlopu w okresie wypowiedzenia, to w myśl wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1991 r., I PR 407/90, nie powoduje Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1991 r., I PR 407/90, nie rodzi to automatycznie roszczenia o ekwiwalent za urlop, gdyż konieczne jest Sąd Najwyższy podziela stanowisko Sądu Wojewódzkiego, że naruszenie art. 351 § 2 KPC poprzez rozpoznanie wniosku powoda o uzupełnienie
W istocie żądanie powoda, choć mowa w nim o udzieleniu urlopu bez dzielenia go na części, dotyczy przyznania mu urlopu w określonym wymiarze Sąd Pracy zobowiązał pozwaną Odzieżową Spółdzielnię Pracy "W." w W. do udzielenia powodowi urlopu wypoczynkowego za 1996 rok w wymiarze W pozwie powód domagał się zobowiązania Spółdzielni do udzielenia mu urlopu wypoczynkowego za rok 1996 w pełnym wymiarze, tj. 26 dni bez
powodu choroby i odosobnienia w związku z chorobą zakaźną lub z innych ważnych przyczyn niezależnych od pracownika, bezzwłocznie po ustaniu Sąd Wojewódzki błędnie przyjął, że urlop bezpłatny udzielany pracownikowi w pozwanym zakładzie pracy nie uległ przedłużeniu o okres tzw Pracownik nie ma przecież obowiązku pracy w okresie udzielonego mu przez pracodawcę urlopu bezpłatnego, nawet wówczas, jeżeli urlop ten
Pojęcie urlopu pracownika z art. 41 KP jest szerokie i obejmuje nie tylko urlop wypoczynkowy, czy urlop bezpłatny, ale także inne zwolnienia bez wypowiedzenia, bądź też w rezultacie wygaśnięcia stosunku pracy z powodu porzucenia pracy i że w jednym oświadczeniu pracodawcy można Urlop został udzielony mu na okres do 9 maja 1996 r.
Prawo do urlopu w wyższym niż ustawowy wymiarze obwarowane więc zostało elementami ocennymi. Skoro więc z umowy o pracę wynika, że zgodnym zamiarem stron było ustalenie wyższego niż kodeksowy wymiar urlopu, to takie postanowienie Sąd podzielił stanowisko i argumentację Sądu I instancji w kwestii wymiaru urlopu należnego powodowi.
powodu likwidacji jej stanowiska pracy, dokonuje się z uwzględnieniem, że po zakończeniu tego urlopu ma ona prawo powrotu do pracy na w Poznaniu z dnia 10 stycznia 1997 r. [...] Spółka z o.o. w D. wniosło kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 10 stycznia 1997
Do nauczycieli zatrudnionych w szkołach, w których nie są przewidziane ferie szkolne, ma zastosowanie art. 1551 KP w związku z art. 91 c ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz. U. z 1997 r., Nr 56, poz. 357). powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy i w innych ściśle określonych sytuacjach) w związku z art. 64 ust. 3 Karty Nauczyciela Urlop ten powódka wykorzystała i w tej sytuacji nie przysługuje jej ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop. Jednakże zgodnie z obowiązującą aktualnie dyspozycją art. 1551 § 1 KP, urlop nabyty w danym roku kalendarzowym przysługuje pracownikowi
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 39311 KPC Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach kasacji i bierze pod i dlatego zasądził na jego rzecz odszkodowanie oraz ekwiwalent za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy. Umorzył postępowanie w części dotyczącej ekwiwalentu za urlop w 1996 r. i oddalił powództwo w pozostałym zakresie.
r. [...], w sprawie z powództwa Jarosława S., Waldemara R. i Dariusza Ć. o wynagrodzenie za pracę, ekwiwalent za urlop i wynagrodzenie z dnia 29 stycznia 1996 r. [...] 1. odrzucił kasację w części dotyczącej ekwiwalentu pieniężnego za urlop powoda Jarosława S. oraz wynagrodzenia Nie powołano podstawy kasacji w odniesieniu do żądania oddalenia powództwa powoda Jarosława S. o ekwiwalent za urlop wypoczynkowy oraz
Z uchwały Związku wynikało zresztą że powodowie mieli na cele protestu wykorzystać należny im urlop wypoczynkowy, ale nie stało się tak Z wyżej podanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39312 KPC orzekł, jak w sentencji. Wobec tego powodom można by - według Sądu Rejonowego - zarzucić co najwyżej 'opuszczenie stanowiska pracy', czego jednak pracodawca w
Do podstawy ustalenia wysokości rocznej nagrody z zakładowego funduszu nagród nie zalicza się wynagrodzenia wypłaconego prokuratorowi za okres zawieszenia w czynnościach. Taka sytuacja nie zaistniała w przedstawionej sprawie, gdyż powód z powodu zawieszenia go w czynnościach, nie przepracował całego 1993 Podstawą do ustalenia jej wysokości są dokonane w ciągu roku wypłaty pieniężne za czas efektywnie przepracowany oraz wynagrodzenie za urlop Art. 51 ust. 2 i art. 118 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (jednolity tekst: Dz. U. z 1991 r.
Korzystanie przez pracownika z telefonu służbowego w celu udziału w grach towarzyskich, narażające pracodawcę na znaczną szkodę może być zakwalifikowane jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych (art. 52 § 1 pkt 1 KP). odejściem jej na urlop. w związku z rozwiązaniem z nią umowy o pracę przez jej pracodawcę (Gminną Spółdzielnię „S.Ch.” w Z.) bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego powodu szkolenia w K., a rozmowy w tym dniu były prowadzone z telefonu znajdującego się w sklepie.
W okresie długotrwałej nieobecności powódki w tym dziale z powodu zwolnienia lekarskiego i urlopu macierzyńskiego, zadania powódki zostały W dniu 29 listopada 1994 r. powódka otrzymała wypowiedzenie warunków pracy i płacy po powrocie do pracy z urlopu macierzyńskiego. Z oświadczenia powódki złożonego przed Sądem Najwyższym wynika, że zakład pracy dokonał dalszej zmiany jej warunków pracy i zatrudnił
„Takie postępowanie dyrektora jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, a tym samym z art. 8 KP.” W okresie wypowiedzenia powód korzystał z zaległego urlopu wypoczynkowego, a następnie został zwolniony z obowiązku świadczenia pracy. „Sprawy związane z działaniem służb technicznych narastały”.
powództwo Piotra M. przeciwko Funduszowi Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w B. o zapłatę wynagrodzenia za pracę, ekwiwalentu za urlop 21/92, OSNCP 1993 z. 5 poz. 69). , zawarta z zachowaniem wymagań określonych w art. 203 KH, jest nieważna jako sprzeczna z prawem, zmierzająca do obejścia prawa lub pozorna
powodu urlopu oraz sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału. Po otrzymaniu tego pisma strona pozwana rozwiązała z powódką stosunek pracy bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych Sp. z o.o. w sprawie z powództwa Aleksandry W. o przywrócenie do pracy i zapłatę wniosła kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy