Orzeczenia
Pracownik nabywa prawo do kolejnego urlopu wypoczynkowego z dniem 1 stycznia danego roku mimo, że pozostając w stosunku pracy nie przepracował w tym roku kalendarzowym ani jednego dnia w związku z pobieraniem świadczenia rehabilitacyjnego. Sąd Najwyższy, w obecnym składzie, podziela wyrażone tam stanowisko, że regeneracja sił pracownika jest celem zarówno urlopu wypoczynkowego Rewizję od tego wyroku, w części dotyczącej ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy za 1994 r., złożyła strona pozwana, kwestionując prawo powoda Jeżeli zatem pracownik nie wykonywał pracy z powodu choroby i pobierał zasiłek chorobowy, nawet wielomiesięczny, to nabywa prawo do urlopu
1. Pracownikowi samorządowemu zatrudnionemu na podstawie wyboru na stanowisku burmistrza nie przysługuje w razie odwołania roszczenie o ustalenie pozostawania w stosunku pracy. 2. Odmawia odpowiedzi w drugie pytanie. Sąd zasądziłby bowiem powodowi odprawę w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, obliczonego jako ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, Z wyżej wskazanych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 391 § 1 k.p.c. udzielił odpowiedzi jak w sentencji. Przedstawione wyżej koncepcje zmian ustawowych są zdaniem Sądu Najwyższego, pośrednim dowodem, że norm prawnych o takiej właśnie treści
W świetle art. 54 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /t.j. Dz.U. 1992 nr 8 poz. 31 ze zm./ i par. 130 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 lipca 1992 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. nr 60 poz. 305/ istnieje możliwość udzielenia żołnierzowi urlopu bezpłatnego w związku z zatrudnieniem go w ramach stosunku pracy na podstawie wyboru na stanowisku określonym w art. 2 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych Już choćby z tego powodu nie można art. 72 traktować jako przepisu restrykcyjnego, zwłaszcza gdy wcześniej w podobnych sytuacjach żołnierze zawodowi korzystali z urlopów bezpłatnych. Uchwałą z dnia 15 lipca 1994 r., podjętą na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U.
Przepis art. 231 § 2 k.p. normuje status prawny pracowników w sytuacji przejęcia zakładu pracy w całości lub części przez inny zakład pracy i stanowi lex specialis w stosunku do art. 11 k.p. i art. 30 k.p. (k. 54a) wskazuje na to, że powodowie faktycznie byli pracownikami tej Spółdzielni, przebywali na urlopie wypoczynkowym do 12 lipca, a Z powyższych powodów Sąd Najwyższy uznał, że Sąd I instancji trafnie ustalił, że powodowie z mocy art. 231 § 2 k.p. stali się pracownikami marca 1993 r. i niemożności dokonania prawidłowego rozliczenia kwot żądanych z kwotami wypłaconymi powodom w trakcie procesu, Sąd Najwyższy
Pozycja prawna prezesa kolegialnego zarządu spółki akcyjnej, który nie jest wspólnikiem może być ukształtowana na podstawie umowy zlecenia, umowy o pracę (w tym umowy o pracę na czas określony) lub stosunku pracy z powołania stosownie do zakresu łączących się z tą funkcją kompetencji, uprawnień i obowiązków przewidzianych w postanowieniach statutowych spółki, umowie spółki lub umowie stron. Rozstrzygając o bezzasadności rewizji obu stron, z wyłączeniem roszczenia powoda o ekwiwalent za niewykorzystany urlop, Sąd Najwyższy Ponadto powód w swej rewizji zgłosił dodatkowe roszczenie, a mianowicie wniósł o zasądzenie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop i odsetki Z tego względu Sąd Najwyższy na skutek rewizji powoda w części dotyczącej żądania zasądzenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany
Jeżeli strony oświadczyły, że chcą zawrzeć umowę o pracę na czas określony, a różniły się tylko co do daty ustania stosunku pracy, to nie można przyjąć, że miały zamiar zawarcia umowy na czas nieokreślony. Wypowiedzenie powodowi umowy o pracę zgodnie z prawem byłoby niemożliwe ze względu na jego usprawiedliwioną nieobecność w pracy z powodu o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. nr 4, poz. 19 ze zm.), oraz ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy. Sąd Rejonowy Sąd Pracy dla Warszawy-Pragi zasądził od pozwanego na rzecz powoda ekwiwalent za urlop oddalając powództwo o odprawę.
Złożenie przez nauczyciela, na podstawie art. 73 Karty Nauczyciela, wniosku o udzielenie urlopu dla poratowania zdrowia w określonym terminie nie jest przeszkodą do rozwiązania z nim stosunku pracy, na podstawie art. 20 tej ustawy, przed terminem wskazanym jako początek urlopu. wypowiedzenia na podstawie art. 20 Karty Nauczyciela z powodu braku odpowiedniej liczby godzin zajęć, wynikającej z niewykonania planowanego W wyniku uzgodnień między pozwanym a Wydziałem Edukacji Urzędu Miejskiego ustalono, że powódce zostanie udzielony urlop dla poratowania Dnia 31 sierpnia 1994 r. powódka ponownie wystąpiła o urlop zdrowotny, w odpowiedzi na co pozwany poinformował ją, że stosunek pracy uległ
Świadczenie pieniężne ustalone kwotowo w zakładowym systemie wynagradzania w zamian za deputat węglowy niezależnie od zmiany wartości węgla, nie spełnione w terminie, może być waloryzowane na podstawie art. 3581 § 3 k.c. w związku z art. 300 k.p. Stanowi to przykład spełnienia się przesłanki z art. 3581 § 3 k.c. dotyczącej istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza po powstaniu zobowiązania Sąd może korzystać z przepisu art. 3581 § 3 k.c. tylko wtedy, gdy istotna zmiana siły nabywczej pieniądza miała miejsce po powstaniu zobowiązania W razie istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza po powstaniu zobowiązania, takie spełnienie świadczenia w kwocie nominalnej może nie
W razie przejęcia szkoły w części lub w całości z mocy art. 231 § 2 k.p. nauczyciel staje się pracownikiem nowej szkoły, co wyklucza możliwość zwolnienia go z pracy przez szkołę zatrudniającą go do chwili przejęcia na podstawie art. 20 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 3, poz. 19 ze zm.). uwagi na urlop wychowawczy) nie było obsadzone. W powstałej sytuacji - jego zdaniem -chodzi w szczególności o takie zachowanie się szkolnego pracodawcy, które z powodu karmienia dziecka W związku z tym dyrektor pozwanej szkoły pismem z dnia 17 stycznia 1994 r. rozwiązał z powódką stosunek pracy z dniem 14 stycznia 1994
Nauczycielowi mianowanemu, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do niej wobec bezzasadnego rozwiązania z nim stosunku pracy na podstawie art. 20 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U. nr 3, poz. 19 ze zm.), przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy określone w art. 57 k.p. w zw. z art. 98 ust. 1 Karty Nauczyciela. 2. Zmiana siły nabywczej pieniądza pomiędzy datą przywrócenia do pracy, a datą wypłaty wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy może zasądzonego na podstawie art. 57 § 1 k.p., jeżeli pomiędzy chwilą rozwiązania stosunku pracy a chwilą orzekania nastąpiła istotna zmiana siły odprawy z art. 8 ustawy z 28.XII.1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących
U. z 1986 r., Nr 18, poz. 97 ze zm.). pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 listopada 1974 r. w sprawie czasu pracy i zasad wynagradzania za pracę w godzinach nadliczbowych pracowników zatrudnionych przy pilnowaniu -jednolity tekst: Dz. Pracownikowi zatrudnionemu przy pilnowaniu w niepełnym wymiarze czasu pracy według rozkładu czasu pracy przewidującego pracę codzienną, przysługuje oprócz normalnego wynagrodzenia - dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia wynikającego z osobistego zaszeregowania w sytuacji, gdy w zamian za pracę w niedzielę zakład pracy nie zapewnił mu innego dnia w tygodniu wolnego od pracy (§ 4 ust. 1 i § 5 ust. 3 W konkluzji Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wniósł o uchylenie zaskarżonych wyroków w części oddalającej roszczenie powoda o wypłatę Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wnoszący rewizję nadzwyczajną Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego trafnie zarzuca wyrokom obydwu Sądów Jak widać, wskazany § 4 ust. 1 rozporządzenia należy do grupy tzw. przepisów ochronnych, gdyż jego celem jest ochrona zdrowia i sił twórczych
Przejęcie zakładu pracy w rozumieniu art. 231 § 2 k.p. ma miejsce także wówczas, gdy dotychczasowy i przejmujący pracodawcy nie działali zgodnie dla osiągnięcia tego celu, natomiast doszło do faktycznego przejęcia majątku i zadań zakładu pracy. Powodowie Andrzej B. oraz Dominik R. domagali się też dodatkowo zasądzenia na ich rzecz ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy Wobec powyższego Sąd Rejonowy zasądził odszkodowanie z art. 56 i 58 k.p. w związku z art. 67 k.p. ), jak i z wywodów uzasadnienia.
Uprawnienia te, wynikające dotychczas z układu zbiorowego lub zakładowego porozumienia płacowego, po przejęciu stają się treścią umowy o pracę. I PZP 70/92, OSNCP 1993, z. 6, poz. 100, OSP 1993, z. 11, poz. 225; por. też uchwałę z 22.II.1994 r. I PR 251/90, OSNCP 1992, z. 5, poz. 78 i uchwałę z 19.I.1993 r. I PZP 1/94, OSNAPiUS 1994, nr 2, poz. 23, OSNCP 1994, z. 9, poz. 172, OSP 1994, z. 11, poz. 218, wyrok z 17.V.1995 r.
Artykuł 72 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U z 1992 nr 8 poz. 31 ze zm./ nie stanowi dla organu nadzoru i sądu administracyjnego podstawy do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w sprawie wyboru osoby będącej żołnierzem zawodowym na stanowisko zajmowane z wyboru przez pracownika samorządowego /np. prezydenta miasta/. W rozpoznawanej sprawie skarga Wojewody nie jest zasadna z powodu braku naruszenia prawa przez uchwałę Rady Miejskiej z dnia 15 lipca powodu naruszenia art. 72 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. 1992 nr 8 poz. 31 ze zm./ w pytaniem prawnym co do zgodności art. 72 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. z art. 67 ust. 2 Ustawy konstytucyjnej z dnia 17 października